210-3317603

Θεωρία Αρχιτεκτονικής

20 Είδος(η)

ανα σελίδα

Πλέγμα  Λίστα 

Αύξουσα Ταξινόμηση
  1. Το τοπίο, πολιτιστικός προσδιορισμός του τόπου

    Το τοπίο, πολιτιστικός προσδιορισμός του τόπου

    Το κείμενό μας περιγράφει την προσπάθεια να κατανοήσουμε, σε συνθήκες επίκαιρες, την αντίληψη και τον σχεδιασμό του τοπίου, εντάσσοντάς τα σε ένα ευρύτερο ιστορικό και θεωρητικό πλαίσιο που εκκινεί από την ιταλική Αναγέννηση, για να κατευθυνθεί προς τις ημέρες μας. Μάθετε περισσότερα
  2. Τέχνη και δημιουργικότητα

    Τέχνη και δημιουργικότητα

    Το ανά χείρας βιβλίο φιλοξενεί ορισμένα από τα πιο σημαντικά κείμενα θεωρίας της τέχνης με κύρια θεματική τη δημιουργικότητα στις εικαστικές τέχνες, ένα ζήτημα δύσκολο και πολλαπλώς ερμηνεύσιμο. Δεν πρόκειται για κάποια εξαντλητική συμπίληση όλων των σημαντικών κειμένων επί του θέματος, αλλά για μια ανθολόγηση με βάση τις εξής κατευθυντήριες γραμμές. Πρώτον, παρουσιάζονται κείμενα θεωρητικών της τέχνης, φιλοσόφων και καλλιτεχνών. Δεύτερον, το χρονικό εύρος της συγγραφής των κειμένων εκτείνεται από την Αναγέννηση μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα, δηλαδή από τη θεμελίωση της θεωρίας τέχνης στη νεώτερη εποχή μέχρι τη μοντερνικότητα, χωρίς ωστόσο να περιλαμβάνει τις καλλιτεχνικές πρωτοπορίες, όταν και ο χαρακτήρας της τέχνης και της θεωρίας θα μετασχηματιστεί ριζικά. Τρίτον, βασικός στόχος είναι να παρουσιαστούν κείμενα τα οποία θα ενδιαφέρουν όχι μόνο τους ιστορικούς και θεωρητικούς αλλά και τους καλλιτέχνες. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) Μάθετε περισσότερα
  3. Τα θεόχτιστα

    Τα θεόχτιστα

    Με τα "Θεόχτιστα", το τελευταίο του βιβλίο, ο αρχιτέκτονας έρχεται και πάλι να υπογραμμίσει την πίστη του ότι η ανώνυμη αρχιτεκτονική, αλλά και το ίδιο το τοπίο της Eλλάδας αποτελούν τα θεμέλια πάνω στα οποία πρέπει και μπορεί να σταθεί μια σύγχρονη αρχιτεκτονική πράξη. Ο Άρης Kωνσταντινίδης από τα πρώτα του κιόλας αρχιτεκτονικά βήματα έρχεται σε διαμετρική αντίθεση τόσο με μία τάση παρελθοντολογίας και μορφοκρατίας που κατέληγε συχνά σε σκηνογραφική μίμηση παλαιών μορφών, όσο και με μία άλλη τάση πολλών αρχιτεκτόνων να αντιγράφουν μοντέρνα ευρωπαϊκά πρότυπα που είχαν κατασκευαστεί για τις ανάγκες άλλων τόπων. Mε το έργο του, ο Άρης Kωνσταντινίδης δημιουργεί έναν μοναδικό, για τη χώρα του, αρχιτεκτονικό δρόμο, που οδηγεί σε μία σύγχρονη ελληνική αρχιτεκτονική, η οποία, επειδή πατάει γερά στα σύγχρονα διδάγματα και τις ανάγκες της σημερινής εποχής, ξέρει ταυτόχρονα να αφομοιώνει την ουσία και όχι τη μορφή της αρχιτεκτονικής παράδοσης του τόπου του. Μάθετε περισσότερα
  4. Σκέψεις για την αρχιτεκτονική σύνθεση

    Σκέψεις για την αρχιτεκτονική σύνθεση

    Στην αρχιτεκτονική όπως και σε κάθε τέχνη, ο χρόνος της αναζήτησης και σύλληψης της ιδέας του έργου είναι καταλυτικός για τη μετέπειτα πορεία μέχρι αυτό να ολοκληρωθεί και να πάρει την τελική του μορφή. Πολλοί καλλιτέχνες, διανοητές και επιστήμονες έχουν ασχοληθεί με αυτή την ιδιαίτερη φάση της δημιουργικής σκέψης, και κάθε ένας μέσα από τα προσωπικά του βιώματα και τις εμπειρίες του έδωσε τη δική του ερμηνεία για το πιο μυστηριώδες και μύχιο μέρος της επιστήμης ή της τέχνης του, που είναι η γέννηση και η συγκρότηση της ιδέας. Θα επιχειρήσουμε να ακολουθήσουμε και να ανιχνεύσουμε -όσο αυτό είναι δυνατό- τις διαδρομές της σκέψης κατά τη διαδικασία της αρχιτεκτονικής σύνθεσης. Να πλησιάσουμε κάτι που εξ αρχής φαντάζει εξαιρετικά δύσκολο κι αυτό, γιατί δεν μπορεί με καθαρά έλλογο τρόπο να διερευνηθεί και να αναλυθεί μια εξαιρετικά πολύπλοκη νοητική διεργασία η οποία δεν ακολουθεί ορθολογική και γραμμική εξελικτική πορεία, αλλά τουναντίον δυναμική και απρόβλεπτη. Πολλά από τα ερωτήματα που εύλογα θα γεννηθούν στον αναγνώστη είναι πιθανόν ή σχεδόν βέβαιο ότι θα μείνουν αναπάντητα και ανοικτά. Ίσως όμως κάποιες από τις σκέψεις που διατυπώνονται εδώ, βγαλμένες μέσα από προσωπικές εμπειρίες, να βοηθήσουν στην αναζήτηση αυτή και να τροφοδοτήσουν τη συζήτηση η οποία θα συνεχίζεται μέσα στο χρόνο όσο θα υπάρχει και η τέχνη της αρχιτεκτονικής. Μάθετε περισσότερα
  5. Πολεοδομικός σχεδιασμός και αρχιτεκτονική της πόλης

    Πολεοδομικός σχεδιασμός και αρχιτεκτονική της πόλης

    ...Το βιβλίο αποτελεί εισαγωγή στην πολεοδομία. Παρουσιάζει επιλεκτικά και συνοπτικά έννοιες, θεωρητικές θέσεις και πρακτικές που καταδεικνύουν την ευρύτητα των παραμέτρων και το περιεχόμενο του πολεοδομικού σχεδιασμού. Επισημαίνεται η σημασία και ο ρόλος της αρχιτεκτονικής της πόλης: της δομής και της μορφής του κτισμένου περιβάλλοντος. Προβάλλεται η υποκειμενική φύση της πολεοδομίας ως πολιτικής... Μάθετε περισσότερα
  6. Παραδείγματα

    Παραδείγματα

    Η Ελλάδα συμμετείχε στην 9η Διεθνή Έκθεση Αρχιτεκτονικής-Μπιενάλε Βενετίας με τέσσερα εργαστήρια, που πραγματοποιήθηκαν γύρω από τέσσερις επιλεγμένους τόπους, και κάποια σύνοψη των εργαστηρίων αυτών, που παρουσιάστηκε υπό μορφή έκθεσης και καταλόγου. Η έκθεση με τον γενικό τίτλο "Παραδείγματα" που αναπτύχθηκε στο ελληνικό περίπτερο της Βενετίας παρουσίαζε λοιπόν τα αποτελέσματα των συλλογικών διεπιστημονικών αυτών εργαστηρίων που διοργανώθηκαν κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού 2004, από την ομάδα εργασίας που επιμελήθηκε την ελληνική συμμετοχή και αποτελείται από τους Αριστείδη Αντονά, Ζάφο Ξαγοράρη, Χαρίκλεια Χάρη, Φίλιππο Ωραιόπουλο. Η ελληνική συμμετοχή στην 9η Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας δεν επικεντρώθηκε σε αξιολόγηση και παρουσίαση μεμονωμένων έργων ή μελετών αλλά στην διαδικασία παραγωγής ενός συλλογικού "έργου εν εξελίξει" το οποίο απαρτιζόταν από επιμέρους μελέτες, προτάσεις, θεωρητικές αναζητήσεις και προσωποποιημένους λόγους (discourses). Γύρω από τα τέσσερα σημεία συνάντησης έκλεισε ο πρώτος κύκλος κατάθεσης προτάσεων εισηγήσεων και ομιλιών σχετικών με τις θεματικές που διάνοιγαν τα ίδια τα σημεία συνάντησης. Τα τέσσερα σημεία επελέγησαν παραδειγματικά, μεταξύ άλλων. Έχουν κοινά χαρακτηριστικά: είναι τόποι "ασήμαντοι", "ερειπωμένοι", σιωπηλοί. Η προσπάθεια προσήλωσης στα τέσσερα συγκεκριμένα σημεία συνάντησης ζητούσε ωστόσο κάποια διεύρυνση του πεδίου της έρευνας. Η διεύρυνση του πεδίου ας εννοείται εδώ και κυριολεκτικά: πραγματοποιήθηκαν διερευνητικές κινήσεις γύρω από τα σημεία συνάντησης με πούλμαν, πλοιάρια, αυτοκίνητα ή με τα πόδια στην ακτίνα των σημείων συνάντησης και σε προεπιλεγμένες διαδρομές. Λόγοι και έργα των συμμετεχόντων κατατέθηκαν σε τόπους που παραχωρήθηκαν από τους συνεργαζόμενους φορείς: η Πανελλήνια Ένωση Αρχιτεκτόνων (ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ), το Επιστημονικό Τεχνικό Επιμελητήριο Κύπρου (ΕΤΕΚ), το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Λάρισας, το Κέντρο Αρχιτεκτονικής της Μεσογείου (ΚΑΜ). Εξήντα οκτώ ερευνητές, αρχιτέκτονες, καλλιτέχνες, πολεοδόμοι, κοινωνικοί ανθρωπολόγοι, φιλόσοφοι, σκηνοθέτες παρουσίασαν μελέτες και προτάσεις, συμμετέχοντας στις συζητήσεις που αφορούσαν τον εκάστοτε τόπο και τη θεματική του. [...] Η παρουσίαση των "Παραδειγμάτων" στο Μουσείο Μπενάκη κλείνει με την ημερίδα-συζήτηση "Πολλαπλοί Λόγοι και Παραδείγματα Αρχιτεκτονικής", που διοργανώνεται στον χώρο της έκθεσης, διαμορφωμένο έτσι, ώστε να παραλαμβάνει τη δυναμική ενός ανοικτού φόρουμ. Η ημερίδα-συζήτηση στρέφει το ενδιαφέρον της στις δυνατότητες προσέγγισης και διαχείρισης της αρχιτεκτονικής με τον λόγο και στην σχέση της αρχιτεκτονικής με την τέχνη, την επιστήμη και την τεχνολογία. Επιχειρείται λοιπόν επαναστοχασμός γύρω από τα κεντρικά θέματα που βρίσκονται πίσω από την στρατηγική των "παραδειγμάτων": η κριτική εποπτεία του αρχιτεκτονικού γίγνεσθαι σήμερα, η συμβολή του σύγχρονου θεωρητικού λόγου, της τέχνης, της επιστήμης, αλλά και οι σύγχρονες κοινωνικές και πολιτικές εκδοχές τους, είναι θέματα που φαίνεται να διαμορφώνουν νέους όρους για την "αρχιτεκτονική" και την "πόλη" σήμερα. Τάκης Γεωργακόπουλος, πρόεδρος Πανελλήνιας Ένωσης Αρχιτεκτόνων, Θανάσης Παππάς, γενικός γραμματέας Πανελλήνιας Ένωσης Αρχιτεκτόνων. Μάθετε περισσότερα
  7. Κοντά στον ουρανό (τόμος Α')

    Κοντά στον ουρανό (τόμος Α')

    «Όποιο κι αν είναι το μέλλον τους, στο χάραμα της ζωής τους οι άνθρωποι ψάχνουν ένα ευγενικό όραμα για την ανθρώπινη φύση και τη δυναμική της ζωής». Μετά το Εμείς οι ζωντανοί, άλλο ένα αριστούργημα της ΄Aυν Ραντ. Μάθετε περισσότερα
  8. Ιστορία της δυτικής αρχιτεκτονικής

    Ιστορία της δυτικής αρχιτεκτονικής

    Ο Ντέιβιντ Ουώτκιν αναλύει εδώ την εξέλιξη των αρχιτεκτονικών μορφών από την αρχαιότητα έως σήμερα. Διατρέχοντας τρεις χιλιετίες αρχιτεκτονικής δημιουργίας, εξιστορεί την εμφάνιση και την εξέλιξη των διάφορων ρυθμών και τεχνοτροπιών και επισημαίνει τις τομές αλλά και τα στοιχεία συνέχειας. Η περιγραφή των πιο αξιομνημόνευτων κτιρίων και μνημείων της δυτικής αρχιτεκτονικής κληρονομιάς συνδυάζεται με την ανάλυση των αισθητικών αντιλήψεων και των προτύπων που επικρατούσαν στις αντίστοιχες περιόδους. Ανιχνεύονται επίσης οι ποικίλες επιδράσεις που διασταυρώνονται και συντείνουν στη διαμόρφωση τάσεων και σχολών. Ο σχεδιασμός και η κατασκευή των κτιρίων και η οικοδόμηση των πόλεων εγγράφονται στο ευρύτερο ιστορικό και πολιτισμικό τους πλαίσιο και ερμηνεύονται σε συνάρτηση με τις γενικότερες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες, χωρίς ωστόσο να παραγνωρίζεται και ο καίριος ρόλος του ατόμου ως σχεδιαστή και ως πάτρωνα. Αποκλίνοντας από άλλες ιστοριογραφικές προσεγγίσεις που αντιμετωπίζουν το παρελθόν της δυτικής αρχιτεκτονικής σαν νεκροταφείο διαφόρων στιλ, ο Ουώτκιν επισημαίνει ότι η αναβίωση των παραδοσιακών μορφών υπήρξε το έναυσμα για πολλές από τις μεγάλες φάσεις της αρχιτεκτονικής, και προβάλλει ιδιαίτερα τις διαδοχικές αναβιώσεις του κλασικισμού, υπογραμμίζοντας έτσι τη διηνεκή εγκυρότητα και ζωτικότητα της κλασικής αρχιτεκτονικής. Μάθετε περισσότερα
  9. Η πόλη στον χρόνο Σημεία αναφοράς και προβολές στο σήμερα

    Η πόλη στον χρόνο Σημεία αναφοράς και προβολές στο σήμερα

    Τα πληροφοριογραφήματα είναι οπτικοποιημένες γραφικές αναπαραστάσεις σύνθετης πληροφορίας στις οποίες ενισχύεται και προβάλλεται η οπτική αντίληψη ενός γεγονότος. Μάθετε περισσότερα
  10. Η μηχανή και το δίκτυο

    Η μηχανή και το δίκτυο

    Η μηχανή και το δίκτυο συνιστούν δύο αντίθετες δομές οργάνωσης, οι οποίες έχουν χρησιμοποιηθεί σε διαφορετικές περιπτώσεις για την απόδοση, σημασιών αναφορικά με την έννοια της χωρικότητας. Ακριβώς, όμως, εξ αιτίας των διαφορών τους, η μηχανή και το δίκτυο μπορούν να αποτελέσουν δύο συμπληρωματικές δομές, ενταγμένες σε ένα σύνθετο πρότυπο. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο διερευνάται στην παρούσα έρευνα. Αρχικά εντοπίζονται και αξιολογούνται οι διαφορές και οι αναλογίες μεταξύ μηχανής και δικτύου ως τεχνολογικά επιτεύγματα και ακόλουθα ως προς την προσαρμογή τους στην απόδοση της έννοιας της χωρικότητας. Ανάλογα διερευνώνται οι δυνατότητες συγκρότησης ενός σύνθετου προτύπου για το χώρο που να συνδυάζει τις δύο δομές, με εφαρμογή στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό. Μέσα από σχεδιαστικές προσπάθειες του μοντερνισμού κατά τις περιόδους του μεσοπολέμου και του ύστερου μοντερνισμού πάνω άλλοτε στη μία δομή άλλοτε στην άλλη, αναδεικνύονται τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και των δύο δομών· ταυτόχρονα, όμως, διαπιστώνεται ότι οι δομές αυτές μεταφράζονται με τρόπους, έτσι ώστε περισσότερο να ικανοποιείται μια πιθανή μεταξύ τους σχέση. Η παρατήρηση αυτή ισχυροποιείται με την εξέταση επιλεγμένων παραδειγμάτων της σύγχρονης αρχιτεκτονικής έρευνας. "Πως θα έπρεπε λοιπόν να αρχίζει σήμερα η εκπαίδευση του αρχιτέκτονα; Σε ένα παλιό σχεδιαστήριο με τα σχεδιαστικά εργαλεία αιώνων ή σε ένα φορητό υπολογιστή με ασύρματη επαφή στο διαδίκτυο; Έχουν διαμορφωθεί οι συνθήκες για να αρχίσει η εκπαίδευση αυτή σε φορητό υπολογιστή με ασύρματη επαφή στο διαδίκτυο, χωρίς σχεδιαστήριο, χωρίς μολύβι; Με το ερώτημα αυτό βρέθηκε αντιμέτωπος ο συγγραφέας του βιβλίου που κρατάτε στα χέρια σας όταν κλήθηκε να διδάξει σε πρωτοετείς σπουδαστές αρχιτεκτονικής και είναι πιθανό να "δόθηκε" στην έρευνα που οδήγησε στη συγγραφή του προσπαθώντας να απαντήσει σε ορισμένες πτυχές του. Κινήθηκε στο ενδιάμεσο της μοντέρνας εποχής, που αντιμετώπισε τη μηχανή ως πρότυπο, και μιας μεταγενέστερης εποχής, που έδωσε την πρωτοκαθεδρία στο δίκτυο. Οι εμβαθύνσεις του έχουν περιγράψει τη μεταβολή αυτή αλλά και την προβολή της στο σύγχρονο σχεδιασμό του χώρου, στην εποχή της πληροφορίας. Με αυτό τον τρόπο έχει θέσει θεωρητικά θεμέλια για την κατανόηση και την ερμηνεία των πιο σημαντικών αλλαγών στο χώρο της αρχιτεκτονικής των τελευταίων χρόνων." (Παναγιώτης Τουρνικιώτης Μάθετε περισσότερα
  11. Η ελάχιστη δομή Σκηνές της Καλύβας

    Η ελάχιστη δομή Σκηνές της Καλύβας

    Ένας συλλογικός τόμος με κείμενα των Αποστόλη Αρτινού, Κωστή Βελώνη, Δήμητρας Βογιατζάκη, Φοίβης Γιαννίση, Γιάννη Γρηγοριάδη, Ζήση Κοτιώνη, Ίριδας Λυκουριώτη, Σταύρου Μαρτίνου, Γιώργου Μητρούλια, Χρήστου Παπούλια, Βασιλικής Πλαβού, Γιώργου Τζιρτζιλάκη και Χρήστου Χρυσόπουλου που επιχειρούν να διερευνήσουν το ανάγλυφο της καλύβας, να στοχαστούν μια αρχιτεκτονική δομή που αντιστέκεται μέσα στους αιώνες και στοιχειώνει ακόμη και σήμερα το φαντασιακό του ανθρώπου. Από την αρχετυπική καλύβα του αββά Marc-Antoine Laugier μέχρι την καλύβα της γιαγιάς της Κοκκινοσκουφίτσας και από την καλύβα του Le Corbusier μέχρι τον αυστηρό μινιμαλισμό του Κωνσταντινίδη και τα αυτοσχέδια παραπήγματα της λαϊκής κατοίκησης, όλα συνομολογούν για ένα “είναι-μέσα-στον-κόσμο” που φύεται πάνω στη γη και υπαγορεύει στις μέρες μας μια ετεροτοπική συνθήκη ζωής. Η αρχιτεκτονική της καλύβας μαρτυρά τη μοναχική φύση του ανθρώπου, τις ποιητικές του εκλάμψεις και τις κοσμικές του προσδοκίες. Μάθετε περισσότερα
  12. Αχαρτογράφητα ρεύματα - Μια συζήτηση για την Αρχιτεκτονική, τη διδασκαλία της και το δίπολο Μοντέρνου-Μεταμοντέρνου στη Σχολή Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ, 1974-2000

    Αχαρτογράφητα ρεύματα - Μια συζήτηση για την Αρχιτεκτονική, τη διδασκαλία της και το δίπολο Μοντέρνου-Μεταμοντέρνου στη Σχολή Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ, 1974-2000

    Η συνομιλία του Τάσου Μπίρη με τον Στέλιο Γιαμαρέλο δεν είναι ακόμα μία συζήτηση για την αρχιτεκτονική και την διδασκαλία της, από εκείνες που συνήθως παραμένουν στο επίπεδο γενικόλογων διαπιστώσεων και αφηρημένων ιδεολογικών αντιπαραθέσεων. Στη διάρκεια της, οι συνομιλητές αναζητούν διαρκώς διττά ορόσημα και υπόγεια αχαρτογράφητα ρεύματα ανάμεσα σε δύο γενιές: από το τέλος της προδικτατορικής "Άνοιξης" του ελληνικού μοντερνισμού της δεκαετίας του 1960 και τα πρώτα στάδια της εκπαιδευτικής διαδρομής του Τάσου Μπίρη ως άμισθου βοηθού του Ιωάννη Δεσποτόπουλου, έως και την μεταδικτατορική εισαγωγή αρχικά των μεταμοντέρνων και κατόπιν των Νέομοντέρνων τάσεων των δεκαετιών του 1980 και 1990 και την καθιέρωση του Νέου Προγράμματος Σπουδών στη Σχολή, επί προεδρίας Νίκου Καλογερά. Φτάνουν έτσι να φωτίσουν μια συγκεκριμένη εσωτερική προοπτική της εν λόγω εποχής μέσα από τα μάτια ενός εκ των πρωταγωνιστών της. Ταυτόχρονα προτείνεται και μία άλλη εκδοχή αυτοβιογραφίας του αρχιτέκτονα, ο οποίος εδώ δεν μπορεί παρά να αναδύεται ως μαχόμενος, αλλά και διαρκώς μαθητεύων, δάσκαλος. Μακράν του να εξαντλείται σε μια διερεύνηση της δημιουργικής σημασίας αυστηρά προσωπικών αναφορών και συσχετίσεων, η αυτοβιογραφία δεν μπορεί εδώ παρά να περνάει πολύ εντονότερα μέσα από τις ραγδαίες πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις της περιόδου, ακουμπώντας στα σχεδιαστήρια και τα φοιτητικά έδρανα, για να επισημάνει καθ οδόν τις αμοιβαίες σχέσεις διδασκαλίας και μαθητείας, συμπόρευσης, αλλά και σύγκρουσης. Μάθετε περισσότερα
  13. Αρχιτεκτονική: Μια ιστορική θεώρηση

    Αρχιτεκτονική: Μια ιστορική θεώρηση

    ο βιβλίο αυτό προσφέρει έναν οδηγό ανάγνωσης του χαοτικά πολύπλοκου σύμπαντος των κτισμάτων. Αναφέρεται στο παρελθόν με το βλέμμα στραμμένο στο αύριο. Μιλώντας για τα ουσιώδη επιλέγει να επικεντρωθεί σε καίρια ζητήματα όπως «είναι η μορφή ή η ύλη το πιο σημαντικό "συστατικό" των κτηρίων;», «πόσο κοντά είναι η αρχιτεκτονική στο θέαμα;», «κατά πόσον ισχύει το "less is more";» Αντιμετωπίζοντας την αρχιτεκτονική ως μείζον προϊόν του πολιτισμού επιδιώκει να βοηθήσει στην κατανόηση του γιατί και του πώς χτίζουν οι άνθρωποι. (Από την παρουσίαση της έκδοσης) Το βιβλίο αυτό μιλάει για την αρχιτεκτονική. Για τις αγωνίες, τις επιδιώξεις, τα επιτεύγματα των ανθρώπων της, και για την υποδοχή του έργου τους. Το κάνει ανατρέχοντας στην ιστορία. Όμως όπως και οποιαδήποτε άλλη αφήγηση, η εξιστόρηση αυτή είναι από τη φύση της άδικη. Γιατί αφήνει στο περιθώριο τα χιλιάδες και χιλιάδες κτήρια στα οποία γεννήθηκαν, μεγάλωσαν, έζησαν, πέθαναν άνθρωποι. Μικρά διαμάντια ή μνημεία ματαιοδοξίας ή απλώς συνηθισμένα, όλα τους ήταν προϊόντα κόπου και υποδοχείς ονείρων και γι' αυτό και μόνο τον λόγο δεν τους αξίζει η λήθη στην οποία τα ωθεί όλο και πιο βαθιά κάθε νέα αναφορά σε άλλα, ίσως λίγο πιο καλά, λίγο πιο σημαντικά, λίγο πιο διάσημα συγκαιρινά τους κτήρια. Με τη σκληρότητα και την αλαζονεία που είναι συνυφασμένες με τη δύναμή μας να επιλέγουμε, να θυμόμαστε και να ξεχνάμε, το βιβλίο αυτό κοιτάει το παρελθόν από την οπτική γωνία κάποιου που μέσα στη χαοτική πολυπλοκότητα του σύμπαντος των κτισμάτων ζητά να κατανοήσει το γιατί και το πώς χτίζουν οι άνθρωποι. Το παρελθόν καταδεικνύεται, αναπάντεχα, ως πολύ κοντινό. Ίσως αυτό να αποτελεί και την καλύτερη δικαίωση όσων αφιέρωσαν τον χρόνο και τον ιδρώτα τους για να δημιουργήσουν, μέρα με τη μέρα, πέτρα με την πέτρα το περιβάλλον στο οποίο ζούμε εμείς σήμερα. Το βιβλίο αυτό είναι ένας οδηγός ανάγνωσης της αρχιτεκτονικής του χθες με το βλέμμα στραμμένο στο αύριο. Γράφτηκε με την ελπίδα ότι θα παρακινήσει τον αναγνώστη να αναζητήσει άλλες απόψεις και να συμπληρώσει τις γνώσεις του ανατρέχοντας σε άλλα βιβλία και σε άλλες πηγές. Και να κοιτάξει για άλλη μια φορά γύρω του τη μαγεία του κόσμου που τον περιβάλλει. Μάθετε περισσότερα
  14. Αρχιτεκτονική και κατοίκηση από τον Heidegger στον Koolhaas

    Αρχιτεκτονική και κατοίκηση από τον Heidegger στον Koolhaas

    Η φιλοσοφία του Martin Heidegger προσέφερε τη θεωρητική βάση για μια ριζική αναθεώρηση της μοντέρνας αρχιτεκτονικής σε μια εποχή που αυτή άρχισε να καταγράφεται στην κοινή συνείδηση ως "ανεδαφική", "ανοίκεια", από τη σύστασή της "ουτοπική", αφού εμφανιζόταν να αγνοεί τον άνθρωπο ως ιστορική οντότητα και να απευθύνεται σ' αυτόν αποκλειστικά ως έμφρονο ον. Ο Heidegger εντόπισε ως βασικό πρόβλημα του σύγχρονου ανθρώπου την έλλειψη "εστίας" και διέκρινε το ζήτημα της "κατοικίας" από την "κατοίκηση", την οποία θεώρησε ως "τρόπο ύπαρξης" του ανθρώπου στον κόσμο. Επιπλέον, ανέπτυξε την άποψη ότι η κατοίκηση συνδέεται με κάθε κατασκευαστική δραστηριότητα, με κάθε χτίσιμο. Με αυτόν τον τρόπο τοποθέτησε την κατοίκηση στην καρδιά της συζήτησης για το χτισμένο περιβάλλον. Το παρόν δοκίμιο παρακολουθεί τη συζήτηση που αναπτύχθηκε γύρω από την κατοικία, την κατοίκηση και άλλα σχετικά ζητήματα που αγγίζουν τον πυρήνα της αρχιτεκτονικής θεωρίας και πρακτικής, πριν και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στην οποία συμμετείχαν αρχιτέκτονες όπως ο Le Corbusier και ο Bruno Taut, παλιότερα, και ο Rem Koolhaas πρόσφατα, και εντοπίζει τα ίχνη των απόψεων του Heidegger στη σκέψη σύγχρονων θεωρητικών όπως ο Kenneth Frampton και ο Marc Auge, που έχουν καθορίσει τον τρόπο με τον οποίο αρχιτέκτονες και κοινωνικοί ανθρωπολόγοι, γεωγράφοι και πολεοδόμοι αντιμετωπίζουν το χτισμένο περιβάλλον σήμερα. Μάθετε περισσότερα
  15. Αναγνώσεις της ελληνικής μεταπολεμικής αρχιτεκτονικής

    Αναγνώσεις της ελληνικής μεταπολεμικής αρχιτεκτονικής

    Η μελέτη του Παναγιώτη Τσακόπουλου «Αναγνώσεις της ελληνικής μεταπολεμικής αρχιτεκτονικής», είναι μια ιστορική και κριτική θεώρηση βασισμένη στην έρευνα του έργου 18 αρχιτεκτόνων και αρχιτεκτονικών γραφείων που δραστηριοποιήθηκαν στην Ελλάδα στο δεύτερο ήμισυ του 20ού αιώνα και ανήκουν σε ένα διαφορετικό φάσμα γενιών και αρχιτεκτονικών τάσεων. Η επιλογή τους έγινε με δύο βασικά κριτήρια, που είτε το ένα είτε το άλλο, είτε κάποτε και τα δύο χαρακτηρίζουν την πορεία τους. Το πρώτο είναι το ιδιόρρυθμο στίγμα τους στην ελληνική μεταπολεμική αρχιτεκτονική, η όχι αυτονόητη ένταξή τους στα κυρίαρχα ρεύματά της. Το δεύτερο είναι η περιορισμένη προβολή τους στην κριτική ιστοριογραφία, η όχι ανάλογη με τη σημασία του έργου τους και η έλλειψη συνθετικής προσέγγισης της δουλειάς τους. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η συμβολή της μελέτης στην τεκμηρίωση της ελληνικής αρχιτεκτονικής του 20ού αιώνα. Οι μονογραφίες των αρχιτεκτόνων που περιλαμβάνονται στο Δεύτερο Μέρος της μελέτης, συνιστούν, στις περισσότερες περιπτώσεις, την πρώτη συνθετική κριτική θεώρηση του έργου τους, βασισμένη κατά ένα μέρος σε αδημοσίευτο υλικό από το αρχείο τους, σε κείμενα, σχέδια και φωτογραφίες που παραχωρήθηκαν από τους ίδιους στον συγγραφέα και δημοσιεύονται για πρώτη φορά στην παρούσα έκδοση, καθώς και σε προσωπικές συνεντεύξεις. Περιέχει εκτενείς περιλήψεις στα αγγλικά. Μάθετε περισσότερα
  16. Αληθινές ιστορίες

    Αληθινές ιστορίες

    15 αληθινές ιστορίες από 15 σημαντικούς έλληνες συγγραφείς. Πόση αλήθεια υπάρχει σ' αυτές τις αφηγήσεις; Πολλή. Διότι η αλήθεια βρίσκεται στην αυθεντικότητα των χαρακτήρων, στη γνησιότητα των βιωμάτων και των αισθημάτων, στο ηθικό, ψυχολογικό, ιδεολογικό υπόβαθρο των γεγονότων. Γι' αυτό και οι αληθινές ιστορίες, όταν, ύστερα από επεξεργασία, μεταστοιχειώνονται σε λογοτεχνία, είναι οι καλύτερες. Μάθετε περισσότερα
  17. The Architectural Model: Tool, Fetish, Small Utopia

    The Architectural Model: Tool, Fetish, Small Utopia

    This book is the result of pioneering research work at the Deutsches Architekturmuseum (DAM, German Museum of Architecture) in Frankfurt-on-the-Main. Investigated is the architectural model as distinct means and method of creating and presenting architecture or architectural ideas and concepts, rather than the model merely representing a specific building e.g. as part of an architect's oeuvre. While architectural photography and drawing has been subject of countless exhibitions and publications, no comparable research on the architectural model has been done so far. This book coincides with an exhibition at the DAM in summer 2012. Μάθετε περισσότερα
  18. Project of Crisis: Manfredo Tafuri and Contemporary Architecture

    Project of Crisis: Manfredo Tafuri and Contemporary Architecture

    The influential Italian architectural historian Manfredo Tafuri (1935--1994) invoked the productive possibilities of crisis, writing that history is a "project of crisis" ( progetto di crisi). In this entry in the Writing Architecture series, Marco Biraghi explores Tafuri's multifaceted and often knotty oeuvre, using the historian's concept of a project of crisis as a lens through which to examine his historical construction of contemporary architecture. Mindful of Tafuri's statement that there is no such thing as criticism, only history, Biraghi carefully maps the influences on Tafuri's writing -- Walter Benjamin, Karl Krauss, Massimo Cacciari, and the architect Ludovico Quaroni, among others -- in order to create a portrait of one of the most complex minds in twentieth-century architecture and architectural history. Μάθετε περισσότερα
  19. Hannah Arendt : Key Concepts

    Hannah Arendt : Key Concepts

    Hannah Arendt (1906–75) is one of the most interesting thinkers of modern times, and her ideas have had profound influence across philosophy, political theory, law, history, international relations, sociology and literature. Presenting new and powerful ways to think about human freedom and responsibility, Arendt’s work has provoked intense debate and controversy. Hannah Arendt: Key Concepts explores the central ideas of Arendt’s thought, such as freedom, action, power, judgement, evil, forgiveness and the social. Bringing together an international team of contributors, the essays provide lucid accounts of Arendt’s fundamental themes and their ethical and political implications. The specific concepts Arendt deployed to make sense of the human condition, the phenomena of political violence, terror and totalitarianism, and the prospects of sustaining a shared public world are all examined. Hannah Arendt: Key Concepts consolidates the disparate strands of Arendt’s thought to provide an accessible and essential guide for anybody who wishes to gain a deeper understanding of this leading intellectual. Μάθετε περισσότερα
  20. gr design τεύχος 4

    gr design τεύχος 4

    ΑΦΙΕΡΩΜΑ Milton Glaser ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΕΛΛΑ ΠΡΟΤΤΖΕΚΤ Calligraphy a la Greca από τους Γιάννη Καρλόπουλο, Παναγιώτη Χαρατζόπουλο και Βασίλη Γεωργίου. Δ. Θ. ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ Σκέψεις για το ντιζάιν Μάθετε περισσότερα

20 Είδος(η)

ανα σελίδα

Πλέγμα  Λίστα 

Αύξουσα Ταξινόμηση