210-3317603

Δοκίμια

Είδη 1 εώς 60 από 264 σύνολο

ανα σελίδα
Σελίδα:
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5

Πλέγμα  Λίστα 

Αύξουσα Ταξινόμηση
  1. Χρήστος Τσιόλκας. Η άγνωστη ιστορία, η ζωή και το έργο του

    Χρήστος Τσιόλκας. Η άγνωστη ιστορία, η ζωή και το έργο του

    Το βιβλίο Χρήστος Τσιόλκας: Η Άγνωστη Ιστορία - Η Ζωή και το Έργο του είναι η πρώτη εμπεριστατωμένη εξέταση της ζωής και του έργου ενός από τους πιο δημοφιλείς και πολυσυζητημένους Ελληνοαυστραλούς μυθιστοριογράφους. Από τα πρώτα του χρόνια ως βιοπαλαιστής συγγραφέας, έως τη σημερινή παγκόσμια καταξίωσή του, η ακαταμάχητη άγνωστη ιστορία του Τσιόλκα έρχεται, επιτέλους, στο φως. Για πρώτη φορά ο επίμαχος και πολυσυζητημένος Ελληνοαυστραλός συγγραφέας μιλάει ειλικρινά και εκ βαθέων για όλα: την πολυτάραχη ζωή του (τα παιδικά χρόνια, την εφηβεία και την ενήλικη ζωή του) καθώς και για πολυαγαπημένα και σημαντικά γι' αυτόν ζητήματα (τη λογοτεχνία και κριτική, την ταυτότητα, την κατάσταση που βρίσκεται η ανθρωπότητα - την παρακμή, τον υλισμό, την πνευματικότητα, την ηθική, το ρατσισμό, την απελευθέρωση των ζώων, τους διανοούμενους και τα μίντια - τη θρησκεία και το θάνατο). Επίσης αποκαλύπτει άγνωστες λεπτομέρειες/μυστικά και δίνει πολύτιμες πληροφορίες για τα τέσσερα δημοσιευμένα κι επίμαχα μυθιστορήματά του τα οποία συζητά εκτενώς - από το πρώτο προκλητικό Loaded (Κατά μέτωπο) έως το τελευταίο του παγκόσμιο μπεστ σέλερ The Slap (Το Χαστούκι). Ένα απαραίτητο κι αναντικατάστατο ανάγνωσμα για τους πολυάριθμους θαυμαστές/αναγνώστες του οι οποίοι πάντα αναρωτιούνταν: "ποια είναι η πραγματική ιστορία πίσω από το "φαινόμενο Τσιόλκας";" Μάθετε περισσότερα
  2. Χόρχε-Λούις Μπόρχες: Δοκίμια ( Τόμος Ι)

    Χόρχε-Λούις Μπόρχες: Δοκίμια ( Τόμος Ι)

    Από την «Ιστορία του τάνγκο» στην «Ιστορία της αιωνιότητας», από τη «Διάρκεια της Κόλασης» στον Παράδεισο του Δάντη, από τις «Μετενσαρκώσεις της χελώνας» στην «Ιστορία των αγγέλων», κι από τη «Λατρεία των βιβλίων» στον «Καθρέφτη των αινιγµάτων», τα Δοκίµια του ΧόρχεΛουίς Μπόρχες περιδιαβαίνουν στα οικουµενικάεπιτεύγµατα της σκέψης και της τέχνης των ανθρώπων, µε αυτόν τον αιρετικό τρόπο του µεγάλου Αργεντινού να επιλέγει τα θέµατά του, να τα προσεγγίζει και να τα πραγµατεύεται χωρίς ίχνος διδακτισµού ή λογιοτατισµού, να αίρει παγιωµένες αντιλήψεις και να ενσπείρει γόνιµες αµφιβολίες. Οι δύο τόμοι των Δοκιμίων περιλαμβάνουν πλήρεις τις συλλογές Ιστορία της αιωνιότητας, Τα προφορικά, Εφτά νύχτες και Εννέα δαντικά δοκίμια, τέσσερα "αδέσποτα" δοκίμια, τα περισσότερα από τις συλλογές Συζήτηση και Διερευνήσεις, καθώς και έντεκα Προλόγους βιβλίων. Την έκδοση συμπληρώνουν (όπως και στα Άπαντα τα Πεζά) Σημειώσεις του Μεταφραστή, Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό, Γλωσσάριο, Ευρετήρια, Εργοβιογραφικό και Μικρό Βιβλιογραφικό Σημείωμα. Μάθετε περισσότερα
  3. Χόρχε Λούις Μπόρχες, Δοκίμια  (Τόμος Ι Ι)

    Χόρχε Λούις Μπόρχες, Δοκίμια (Τόμος Ι Ι)

    Από την "Ιστορία του τάνγκο" στην "Ιστορία της αιωνιότητας", από τη "Διάρκεια της Κόλασης" στον Παράδεισο του Δάντη, από τις "Μετενσαρκώσεις της χελώνας" στην "Ιστορία των αγγέλων", κι από τη "Λατρεία των βιβλίων" στον "Καθρέφτη των αινιγμάτων", τα Δοκίμια του Χόρχε Λουίς Μπόρχες περιδιαβαίνουν στα οικουμενικά επιτεύγματα της σκέψης και της τέχνης των ανθρώπων, με αυτόν τον αιρετικό τρόπο του μεγάλου Αργεντινού να επιλέγει τα θέματά του, να τα προσεγγίζει και να τα πραγματεύεται χωρίς ίχνος διδακτισμού ή λογιοτατισμού, να αίρει παγιωμένες αντιλήψεις και να ενσπείρει γόνιμες αμφιβολίες. Οι δύο τόμοι των Δοκιμίων περιλαμβάνουν πλήρεις τις συλλογές Ιστορία της αιωνιότητας, Τα προφορικά, Εφτά νύχτες και Εννέα δαντικά δοκίμια, τέσσερα "αδέσποτα" δοκίμια, τα περισσότερα από τις συλλογές Συζήτηση και Διερευνήσεις, καθώς και έντεκα Προλόγους βιβλίων. Την έκδοση συμπληρώνουν (όπως και στα Άπαντα τα Πεζά) Σημειώσεις του Μεταφραστή, Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό, Γλωσσάριο, Ευρετήρια, Εργοβιογραφικό και Μικρό Βιβλιογραφικό Σημείωμα Μάθετε περισσότερα
  4. ΥποΚριτικά κείμενα

    ΥποΚριτικά κείμενα

    Ένας καυστικός σχολιασμός της νεοελληνικής κοινωνίας μέσα από σατιρικά κείμενα. Κείμενα υποΚριτικού στοχασμού πάνω σε έργα και καταστάσεις που αν και ουδέποτε υπήρξαν, φωτογραφίζουν κάποιες φαιδρές και παράλογες όψεις της πραγματικότητας, καλλιτεχνικής και όχι μόνο. Στομφώδεις και άλογες εκδοχές της Ιστορίας, της λογοτεχνίας, της γλυπτικής, της δειπνοσοφίας, του τραγουδιού, του ποδοσφαίρου και της τηλεοπτικής ενημέρωσης κρίνονται εμβριθώς και με τον δέοντα προς τις περιστάσεις σκωπτικό σεβασμό, σε ένα σατιρικό παιχνίδι κακών προθέσεων. Μάθετε περισσότερα
  5. Υλικός πολιτισμός: θεωρία, μεθοδολογία, αξιοποίηση

    Υλικός πολιτισμός: θεωρία, μεθοδολογία, αξιοποίηση

    Τα ζητήματα του υλικού πολιτισμού, από την κατασκευή των πρώτων εργαλείων μέχρι τα σύγχρονα υψηλά τεχνολογικά επιτεύγματα, συνιστούν δομικό στοιχείο για την κατανόηση και ερμηνεία του μετασχηματισμού των κοινωνιών και της συγκρότησης των πολιτισμών. Για τις ανθρωπιστικές και τις κοινωνικές επιστήμες (αρχαιολογία, ιστορία, λαογραφία, εθνολογία, κοινωνική-πολιτισμική ανθρωπολογία, μουσειολογία) ο υλικός πολιτισμός αποτελεί ένα ιδιαίτερο επιστημονικό πεδίο με σημαντικά μέχρι σήμερα ερευνητικά αποτελέσματα που προκύπτουν από μια γόνιμη διεπιστημονική προσέγγιση. Το Βιβλίο αυτό στοχεύει, μέσα από τη συνοπτική παρουσίαση της συγκρότησης και της εξέλιξης του κλάδου του υλικού πολιτισμού, να αποτελέσει ένα βασικό εργαλείο, ένα είδος "εισαγωγικού οδηγού" για την έρευνα, ερμηνεία και αξιοποίηση των ζητημάτων του υλικού πολιτισμού στον διεθνή και τον ελληνικό χώρο. Μάθετε περισσότερα
  6. Υγιεινή διαστροφή

    Υγιεινή διαστροφή

    Επετειακή έκδοση για τα 20 χρόνια του Τζίμη Πανούση στον καλλιτεχνικό στίβο. Το "άλμπουν" περιέχει: στίχους, συνεντεύξεις, γκάλοπ, έγχρωμα κολάζ, πόστερ του συγγραφέα, ξυστές σελίδες με αποκαλυπτικό περιεχόμενο και, επανέκδοση σε CD της πρώτης κασέτας των Μουσικών Ταξιαρχιών χωρίς λογοκρισία. Μάθετε περισσότερα
  7. Τρυγών η φιλέρημος

    Τρυγών η φιλέρημος

    Αρκούντως λησμονημένος ως διηγηματογράφος και παντελώς ανεξερεύνητος ως δραματουργός, ο Αλέξανδρος Μωραϊτίδης παραμένει έως και σήμερα ένας εν πολλοίς γνωστός-άγνωστος της νεοελληνικής λογοτεχνίας, καλυμμένος κάτω από τη βαριά σκιά της καλλιτεχνικής δημιουργίας τού τρίτου του εξαδέλφου Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Το βιβλίο δεν φιλοδοξεί να αποκαταστήσει αυτή τη λογοτεχνική αδικία –η οποία άλλωστε έχει επισημανθεί ήδη εδώ και πολλές δεκαετίες από αρκετούς μελετητές του διηγηματογραφικού του έργου- επιχειρεί όμως να μελετήσει νηφάλια το έργο του, κυρίως το θεατρικό, εντάσσοντάς το μέσα στο ιστορικό, ιδεολογικό και αισθητικό πλαίσιο της εποχής του, δηλαδή κυρίως του τελευταίου τέταρτου του 19ου αιώνα, αλλά και του πρώτου τέταρτου του 20ού. Η μελέτη της δραματουργίας του επιχειρεί να ανατρέψει τον αποκλειστικό χαρακτηρισμό του συγγραφέα ως ηθογράφου –χαρακτηρισμός που συνοδεύει μονίμως τη διη­γηματογραφία του– και να τον εισαγάγει στο πεδίο του πολιτικού φαινομένου του ελληνικού εθνικισμού του 19ου αιώνα που επηρεάζει και τις αισθητικές του επιλογές. Η εθνική ιστορία και ο εγχώριος εκκοσμικευμένος πολιτικός αλυτρωτισμός διαπλέκονται στo θέατρο του Μωραϊτίδη με τη μεταφυσική της Ορθοδοξίας, προκειμένου να προσφερθεί το όραμα του μελλοντικού πεπρωμένου της απελευθερωμένης ελληνικής φυλής, της θεϊκής αποστολής του περιούσιου λαού. Στον αισθητικό τομέα, εξετάζεται το ρομαντικό οπλοστάσιο των «σαιξπηριζουσών» τραγωδιών του, αλλά και τα αστικά ηθογραφικά μονοπάτια των κωμωδιών του, ενώ ανιχνεύεται και η «τύχη» των έργων του στους ποιητικούς διαγωνισμούς, αλλά και στη σκηνή του 19ου αιώνα. Το βιβλίο συνοδεύεται από την έκδοση του χειρόγραφου δράματός του Πόλεως άλωσις. Μάθετε περισσότερα
  8. Τριώδιον
  9. Τόπος χρονοποιός Κοινότητα, φιλοπατρία, ετεροτοπία και ο τόπος των εσχάτων στα κείμενα του Νίκου Πεντζίκη και Wendell Berry

    Τόπος χρονοποιός Κοινότητα, φιλοπατρία, ετεροτοπία και ο τόπος των εσχάτων στα κείμενα του Νίκου Πεντζίκη και Wendell Berry

    Η περίπτωση Νίκου Γαβριήλ Πεντζίκη και Wendell Berry, τους οποίους συνδέει ευφυώς ο Παναγιώτης Θωμά, δηλώνει ευρηματικά τη σημασία της εν χρόνω αυτογνωσίας του τόπου, μέσα σε ένα φως που "μας τυφλώνει λιγότερο", αν έχουμε ονειρευτεί ορατά αντικείμενα», όπως το λέει ποιητικά ο Νοβάλις. Η διερεύνηση του πνευματικού γενετικού υλικού των δύο φυσιοκρατικώς θεολογούντων συγγραφέων και οι δημιουργικές προϋποθέσεις που θέτει υπό ποικίλες γωνίες στην ευαισθησία και την κρίση του αναγνώστη ο Παναγιώτης Θωμά, οδηγούν στο βασικό ζητούμενο: η συνάντηση αυτών των δύο να λειτουργήσει και ως δική μας συνάντηση με την ουσία του αληθινού μας προσώπου, έτσι ώστε ο "βυθισμός μέσα στον κόσμο" (Berry) ν’ αποτελεί τη "σύσμιξη ονείρου και πράξης" που μας βοηθεί "να παντρευόμαστε τα πράγματα εν ονόματι των πραγμάτων και όχι του εαυτού μας" (Πεντζίκης). Μάθετε περισσότερα
  10. Τόποι της λογοτεχνίας

    Τόποι της λογοτεχνίας

    Στόχος της συλλογικής αυτής έκδοσης της Εταιρείας Συγγραφέων είναι να αναδειχθεί η σχέση της σύγχρονης λογοτεχνικής μας παραγωγής με τη γεωγραφία. Το θέμα προσεγγίζεται ως ένα είδος "πατριδογνωσίας", μια νεωτερική γεωγραφία των σύγχρονων συγγραφέων μας με άξονα όχι υποχρεωτικά τον τόπο καταγωγής τους, αλλά κάποιο ελληνικό γεωγραφικό μήκος και πλάτος που τους ορίζει (ή τους ερεθίζει) ως δημιουργούς. Φιλοδοξία της Εταιρείας είναι να ολοκληρωθεί ένας άτλας προσωπικών περιπλανήσεων με ευρηματικές καταγραφές, ανεξάρτητα από τη συγγραφική γενιά στην οποία εντάσσεται κάποιος(α) ή την ειδολογική κατάταξη της γραφής του. 134 συγγραφείς δίνουν εδώ το "παρών" με πρωτότυπα κείμενα ή αποσπάσματα δημοσιευμένου έργου τους. Παρά δε την έντονη αστικοποίηση και την εγκατάλειψη της ελληνικής υπαίθρου στα μεταπολεμικά χρόνια, οι τόποι και τα τοπία εξακολουθούν να παίζουν σημαντικό ρόλο στο έργο τους ως ενεργό πλαίσιο αλλά και ως ανασκάλεμα της μνήμης, ως χώροι πατρογονικών αφηγήσεων, ως επανεπίσκεψη και επινόηση του παρελθόντος. Η ποικιλότητα στα είδη γραφής και στον τρόπο λειτουργίας του τόπου -από αφηγηματικού ήρωα έως απλού φόντου- είναι εμφανής και δίνει μια "χωροταξική" γεύση της ενεργού εν εξελίξει γραμματείας μας. Μάθετε περισσότερα
  11. Τολμώντας τη μετάφραση ξεχωριστής ποίησης

    Τολμώντας τη μετάφραση ξεχωριστής ποίησης

    Στο παρόν δίγλωσσο λογοτεχνικό δοκίμιο επιχειρείται η μετάφραση ξεχωριστής ποίησης, από και προς την Αγγλική. Επιλέγονται από 12 ποιήματα, δυο σατιρικών, κατά βάση, ποιητών, που γράφουν και οι δυο σε ρίμα. Του Βρετανού μεταφυσικού ποιητή, ιερωμένου Τζων Νταν (1571 – 1627), γνωστού ως «Μονάρχη του ευφυολογήματος», που διατρέχει την ποίηση του ένα στοιχείο ευθυμίας, και τού λυρικού Κώστα Καρυωτάκη (1896 – 1928), με χαρακτηριστικό γνώρισμα τη μελαγχολία, την ειρωνεία και το σαρκασμό. Επιπλέον, δίνεται η σύντομη εργοβιογραφία των ποιητών, η εκτίμηση του έργου τους, καθώς και ο τρόπος που ο συγγραφέας προσεγγίζει το μεταφραστικό του έργο. Μάθετε περισσότερα
  12. Το Παραμύθι από τους Αδελφούς Grimm στην Εποχή μας

    Το Παραμύθι από τους Αδελφούς Grimm στην Εποχή μας

    "Το Παραμύθι από τους Αδελφούς Grimm στην Εποχή μας"Back to top Ο παρών τόμος φιλοδοξεί να αποτελέσει έναν σύγχρονο και ενημερωμένο Οδηγό για τη διεπιστημονική μελέτη του παραμυθιού, για όσους το «ζουν» ως ερευνητές του (εκπαιδευτικοί, φοιτητές) αλλά και για το ευρύ αναγνωστικό κοινό. Με αφετηρία τη θεωρητική διατύπωση ότι κάθε είδος της λαϊκής αφήγησης αποτελεί μια ξεχωριστή οντολογική κατηγορία που μεσολαβεί μεταξύ της γλώσσας, των συμβόλων και της πραγματικότητας (κατά την έκφραση του Αμερικανού λαογράφου Dan Ben-Amos), το παραμύθι γίνεται αντικείμενο μελέτης ως προς τον πλούτο των μορφών, των επεξεργασιών και των σημασιών του στην ιστορική του εξέλιξη, σε διαφορετικές κοινωνίες, πολιτισμούς και μέσα διάδοσης (από τον προφορικό λόγο στη λογοτεχνία, στο εκπαιδευτικό εγχειρίδιο, στο κινηματογραφικό έργο, στο τηλε­οπτικό σίριαλ, στα κόμικς και στα παιχνίδια υπολογιστών), αλλά και στη διαχρονία του ελληνικού λόγου από την αρχαιό­τητα έως τις μέρες μας. Μάθετε περισσότερα
  13. Το παιδικό βιβλίο στην Εκπαίδευση και στην κοινωνία

    Το παιδικό βιβλίο στην Εκπαίδευση και στην κοινωνία

    Στο πρώτο μέρος παρουσιάζονται μελέτες για τη θεωρία και τη θεματολογία της παιδικής και εφηβικής λογοτεχνίας. Mέσα από ένα φάσμα βιβλίων επιχειρείται να ανιχνευθεί ο ρεαλισμός τους και να επισημανθούν οι λεπτές εκφάνσεις του, προσεγγίζονται μυθιστορήματα υπό το φως των θεωριών της διαπολιτισμικής θεωρίας και μελετάται ο τρόπος αφήγησης του μαγικού ρεαλισμού σε έργα Ελλήνων συγγραφέων της παιδικής λογοτεχνίας. Το βιβλίο γνώσεων αποτελεί την αποκλειστική πραγμάτευση του δεύτερου μέρους, που εξετάζεται στο πλαίσιο των τριών πόλων της αναγνωστικής/δημιουργικής διαδικασίας: του συγγραφέα, του κειμένου και του αναγνώστη. Στο τρίτο μέρος παρατίθενται μελέτες στο πλαίσιο της διδακτικής πρακτικής και ιδιαίτερα της δημιουργικής γραφής. Μάθετε περισσότερα
  14. Το παιδί στο έργο της Άλκης Ζέη

    Το παιδί στο έργο της Άλκης Ζέη

    Η μελέτη αυτή έρχεται να συμπληρώσει την κριτική-ερευνητική ματιά του Μιχάλη Αργυρίδη στο πολυσήμαντο λογοτεχνικό έργο για παιδιά της Άλκης Ζέη. Με στοχευμένες κειμενικές αναφορές από το διεθνώς αναγνωρισμένο έργο της, εξετάζει το πώς παρουσιάζεται το παιδί σε αυτό και πώς προσεγγίζει ποικίλες πλευρές της παιδικής συμπεριφοράς και ευαισθησίας, όπως είναι το χιούμορ, το συμβολικό παιχνίδι, η ονειροπόληση, η αντιμετώπιση της απώλειας ζωής, η ισοτιμία των δύο φύλων κ.ά. Τον Μιχάλη Αργυρίδη δεν τον γνώριζα όταν έγραφε τις πρώτες κριτικές του για τα βιβλία μου κι είχα εντυπωσιαστεί για το πόσο πολύ είχε κατανοήσει τον τρόπο της έκφρασης και της γραφής μου. Άλκη Ζέη Μάθετε περισσότερα
  15. Το μέλλον του ευρωπαϊκού πολιτισμού - Συζήτηση στρογγυλής τραπέζης υπό την προεδρία του Άγγελου Κατακουζηνού

    Το μέλλον του ευρωπαϊκού πολιτισμού - Συζήτηση στρογγυλής τραπέζης υπό την προεδρία του Άγγελου Κατακουζηνού

    Καταρχήν, ποια είναι τα στοιχεία που συνιστούν τον ευρωπαϊκό πολιτισμό; Θα απαντήσω ότι δεν ξέρω. Ο καθένας μας όμως έχει μια προνομιακή προοπτική, συναισθηματική κατά κάποιον τρόπο (πράγμα που δεν την εμποδίζει, εξάλλου, να έχει λογική και να στηρίζεται στην παρατήρηση), η οποία τον κάνει να επιλέγει ένα, ανάμεσα σε άλλα, από αυτά τα στοιχεία. Ο ευρωπαϊκός πολιτισμός είναι αρχικά ένας πλουραλιστικός πολιτισμός. Εννοώ ότι είναι ο τόπος της ποικιλομορφίας των σκέψεων, των αντιθέσεων, των αντιτιθέμενων αξιών και της ατέρμονης διαλεκτικής. Η ζωντανή διαλεκτική στην Ευρώπη είναι εκείνη που δεν καταλήγει σε ένα είδος ιδεολογίας απολυταρχικής και παράλληλα ορθόδοξης. Αυτός ο πλουραλισμός, που υπήρξε πάντα το θεμέλιο της έννοιας της ευρωπαϊκής ελευθερίας, μου φαίνεται ότι είναι η πιο σημαντική συμβολή του πολιτισμού μας. Αυτός ακριβώς βρίσκεται σήμερα σε κίνδυνο και αυτόν οφείλουμε, με κάθε τρόπο, να διαφυλάξουμε. Μάθετε περισσότερα
  16. Το λεξικό των παραθεμάτων

    Το λεξικό των παραθεμάτων

    Η έκδοση φέρνει στο φως πλούσιο υλικό για τη μελέτη της πολυσήμαντης σχέσης του ποιητή με την ελληνική γλώσσα φωτίζει με καίριο τρόπο βασικές πλευρές της πνευματικής του συγκρότησης και της ανέλιξης της ποιητικής του τέχνης. Μάθετε περισσότερα
  17. Το λεξικό του Καβάφη

    Το λεξικό του Καβάφη

    Το βιβλίο αποτελεί πρωτότυπη μελέτη-προσθήκη στην καβαφική βιβλιογραφία. Αποστολή του είναι να καταγράψει τα ιστορικά και μυθολογικά στοιχεία αλλά και κάποιες φορές αφηρημένες έννοιες που αξιοποιεί ο υμνωδός της Ιθάκης προκειμένου να συμβάλει στην πληρέστερη κατανόηση της πνευματικής παρακαταθήκης της καβαφικής ποίησης. Σε κάθε λήμμα, ο συγγραφεύς καταγράφει το ιστορικό ή μυθολογικό πλαίσιο κάθε ποιήματος, χωρίς να προχωρεί σε περιττές λεπτομέρειες, που θα αποπροσανατολίζουν τον αναγνώστη του Καβάφη. Λεξικογραφούνται 115 ποιήματα (σε όσα δηλαδή υπάρχουν ιστορικές ή μυθολογικές αναφορές) και αναλύονται 610 λήμματα. Ένα βιβλίο που θα βοηθήσει τον αναγνώστη να ξανασυναντηθεί πιο δημιουργικά με τον Καβάφη και θα του παρουσιάσει μερικές άγνωστες, ίσως, πτυχές της ελληνικής ιστορίας. Μάθετε περισσότερα
  18. Το κοχύλι της Λίνας

    Το κοχύλι της Λίνας

    Η Λίνα είναι μια ευγενική και φιλική αράχνη που ζει σε ένα παραθαλάσσιο μικρό χωριό. Δυστυχώς οι κάτοικοι του χωριού την φοβούνται και έτσι, όταν γνωρίζει έναν κάβουρα στην παραλία, η Λίνα αποφασίζει να μετακομίσει μέσα σε ένα κοχύλι στο βυθό της θάλασσας. Με την υποστήριξη της Αρετής, της μοναδικής φίλης της, βάζει μπροστά το τολμηρό σχέδιό της. Στην προσπάθειά τους να πετύχουν το στόχο τους γνωρίζουν πολλούς διαφορετικούς χαρακτήρες: τον Ανδρέα, έναν αφηρημένο εφευρέτη, τη Δήμητρα, τη γιατρό του χωριού που φοβάται όσο τίποτα τις αράχνες, τον Παύλο τον μεγαλόσωμο ξυλοκόπο και τον Κυρ-Λάζαρο, τον ψαρά που στα νιάτα του ήταν πειρατής! Βοηθώντας τον κάθε έναν από αυτούς με τα δικά τους προβλήματα, η Λίνα αποκτά νέους φίλους και φθάνει όλο και πιο κοντά στο στόχο της. Τελικά θα καταφέρει να πραγματοποιήσει το όνειρό της; Μάθετε περισσότερα
  19. Το καλύτερο ποίημα του αιώνα
  20. Το ίαμα κάνναβη

    Το ίαμα κάνναβη

    "Η Μαριχουάνα (Κάνναβη) στη φυσική της μορφή είναι μία από τις ΑΣΦΑΛΕΣΤΕΡΕΣ ΓΝΩΣΤΕΣ ΟΥΣΙΕΣ ΠΟΥ ΔΡΟΥΝ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΑ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ […] Ο καθένας πρέπει λογικά να συμπεράνει ότι υπάρχει αποδεδειγμένη ασφάλεια στη χρήση της Κάνναβης όταν αυτή παρέχεται υπό ιατρική επίβλεψη. Το να οδηγηθεί κάποιος σε διαφορετικά συμπεράσματα θα ήταν παράλογο, αυθαίρετο και πεισματικά αρνούμενο την πραγματικότητα, σύμφωνα με τα μέχρι τώρα καταγεγραμμένα στοιχεία". Μάθετε περισσότερα
  21. Το ελληνικό ιστορικό δράμα

    Το ελληνικό ιστορικό δράμα

    Το Ιστορικό Δράμα καλλιεργήθηκε από τους Έλληνες συγγραφείς των δύο τελευταίων αιώνων, με μια μαζικότητα, πάθος και διάρκεια, που δεν παρατηρούνται στη δραματική παραγωγή κανενός άλλου λαού της Ευρώπης. Υιοθετημένο από τους πρωτοπόρους του ρομαντικού κινήματος στα χρόνια της Μεγάλης Ιδέας (Ιωάννης Ζαμπέλιος, Αλέξανδρος Ραγκαβής, Δημήτριος Βερναρδάκης, Αντώνιος Αντωνιάδης) κληροδοτήθηκε στους επιγόνους τής μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή εποχής (Νίκος Καζαντζάκης, Γιώργος Θεοτοκάς, Άγγελος Σικελιανός, Βασίλης Ρώτας κ.ά.) για να γίνει βασικό μέσο σχολιασμού των νέων εθνικών περιπετειών, ως τα χρόνια της Μεταπολίτευσης και της ένταξης της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κατά πάσα πιθανότητα, το φαινόμενο οφείλεται στην ιστοριοκρατική διάπλαση της εγχώριας εθνικής ταυτότητας και στα σχήματα συλλογικής και όχι ατομικής συνείδησης που επικράτησαν στο βίο ενός λαού με καθυστερημένη προσέλευση στην αστική και βιομηχανική οργάνωση του Δυτικού κόσμου. Μέσα από την εξέταση των σημαντικότερων ιστορικών δραμάτων της περιόδου, η παρούσα μελέτη επιχειρεί να παρακολουθήσει την ιδεολογική πορεία και τις ταλαντεύσεις στους προσανατολισμούς της εγχώριας κοινωνίας στα διακόσια τελευταία χρόνια. Προσπαθεί να παρακολουθήσει τις αυξομειώσεις των αντιευρωπαϊκών και φιλοευρωπαϊκών ρευμάτων στη χώρα, τις απόπειρες σύνθεσης της χριστιανικής και της αρχαίας ελληνικής παράδοσης, την όψιμη και δισταχτική αρχικά ενσωμάτωση του λαϊκού πολιτισμού στην εθνική παιδεία, την όψιμη και δισταχτική ένταξη των γυναικών στο σώμα των πολιτών, την ταλάντευση ανάμεσα σε αντίπαλα γλωσσικά πρότυπα, τις προσπάθειες μετάβασης από τον πατροπαράδοτο εθνικισμό στον διεθνισμό των νεότερων χρόνων... Στο εκτενές Παράρτημα του τόμου, καταγράφονται όλα τα στοιχεία διακοσίων πενήντα περίπου βασικών κειμένων του συγκεκριμένου δραματικού είδους. Μάθετε περισσότερα
  22. Το διπλό όνειρο της γραφής

    Το διπλό όνειρο της γραφής

    Ένα πρωτότυπο εγχείρημα στο οποίο ένας ποιητής και ένας πεζογράφος διασταυρώνουν τα ξίφη τους πάνω σε όλο το φάσμα της λογοτεχνίας. "Αυτό το βιβλίο το γράψαμε μαζί. Θεσπίζοντας έναν μονοφωνικό λόγο που δίνει υπόσταση σ’ ένα πρόσωπο συνθεμένο από τα χαρακτηριστικά και των δύο μας. Προέκυψε από μια συνεχή συνομιλία δύο ετών για διάφορα ζητήματα της λογοτεχνίας. [...] Ποια έννοια έχει η διάκριση δύο ονομάτων στην κτητορική επιγραφή ενός βιβλίου μέσα στο οποίο μιλά κάποιος σε ενικό αριθμό; Ας το πούμε έτσι: ότι το βιβλίο αυτό είναι προϊόν μιας ουσιαστικής και αδιάρρηκτης φιλίας σ’ έναν περίγυρο που συνήθως αδιαφορεί ή αποφεύγει να υπερασπιστεί ιδέες, θέσεις και πρόσωπα. Κι ας αποσαφηνίσουμε κάτι ακόμα: οι διατυπώσεις μας δεν στηρίζονται στην ικανότητα καθενός από εμάς να γνωρίζει a priori τα πράγματα. Πηγή τους είναι η εμπειρία της γραφής. Με άλλα λόγια, το "διπλό όνειρο" δεν προκύπτει από την ταύτιση δύο συγγραφέων που συμφωνούν (εγώ=εγώ), αλλά από μια διαφορά, εφόσον πρόκειται για τη σχέση καθενός εξ αυτών με τη γλώσσα". (απόσπασμα από την εισαγωγή) Μάθετε περισσότερα
  23. Το δικαίωμα του αναγνώστη

    Το δικαίωμα του αναγνώστη

    Επιλεγμένα από ένα ευρύτερο σύνολο 128 επιφυλλίδων, τα κείμενα που ακολουθούν δημοσιεύτηκαν, με εξαίρεση τα δύο καταληκτικά, στην αθηναϊκή εφημερίδα Τα Νέα κατά την τετραετία 1996-1999. Η επιλογή έγινε με γνώμονα τη θεματική τους ομοιογένεια· σχολιάζουν ζητήματα που σχετίζονται με συγγραφείς, με παλαιά και νεότερα βιβλία, με τη γλώσσα, με το βιβλίο γενικώς και τα πάσης φύσεως προβλήματά του, με τη γραφή και τον έντυπο λόγο. Απέφυγα τον πειρασμό να ενημερώσω ή να τροποποιήσω τα κείμενα σε σημεία στα οποία έχουν εντωμεταξύ επέλθει αλλαγές ή νεότερες εξελίξεις· επικαλούμαι την εγρήγορση του αναγνώστη να διαπιστώσει τις όποιες μεταβολές μπορεί να έχουν προκύψει κατά την περίπου εικοσαετία που μεσολάβησε από την εποχή της γραφής τους. Με τον τρόπο αυτό διατηρείται, θέλω να πιστεύω, η άμεση ανταπόκρισή τους στον συγκεκριμένο χρόνο και στις συγκεκριμένες συνθήκες κάτω από τις οποίες γράφτηκαν. Οποιαδήποτε ανάγνωση προϋποθέτει τη γραφή και, πολύ συχνά, η γραφή τροφοδοτείται από την ανάγνωση - ο "ποιητής-αναγνώστης" Κ.Π. Καβάφης συνιστά εν προκειμένω τυπικό δημιουργικό παράδειγμα. Ακριβώς με την οπτική του αναγνώστη έχουν γραφτεί οι επιφυλλίδες που αναδημοσιεύονται εδώ για πρώτη φορά, διεκδικώντας το δικαίωμά του να κρίνει ως άτυπος (εννοώ, όχι κατ' επάγγελμα) κριτής τα όσα υποπίπτουν στην αντίληψή του από κάθε μέσο και πηγή ενημέρωσης, να επαινεί, να επικρίνει και να υποδεικνύει, χωρίς καμία διάθεση αυθεντίας ή υστεροβουλίας. Από μιαν άλλην άποψη, τούτα τα κείμενα συγκροτούν ένα περιορισμένο χρονικό λογοτεχνικών και πνευματικών γεγονότων των τελευταίων χρόνων του περασμένου αιώνα. Μάθετε περισσότερα
  24. Το βλέμμα του συγγραφέα

    Το βλέμμα του συγγραφέα

    Ένα βιβλίο ειλικρινές από τον τίτλο του. Δεν υπόσχεται να σου αποκαλύψει τα μυστικά της θεατρικής γραφής: όσο περισσότερα γνωρίζεις για τη γραφή, όσο πιο βαθιά σκάβεις μέσα στην ψυχή του έργου που διαβάζεις ή γράφεις, τόσο τα μυστικά κρύβονται, μεταμορφώνονται, γίνονται το δικό σου φαντασιακό και σου χαρίζουν μια πρωτόγνωρη ελευθερία για να κρίνεις και να κριθείς. Ένα διδακτικό βιβλίο που δεν διστάζει να ανατρέψει όσα διδάσκει, που βασίζει όλη του τη δύναμη στην αυτοαναίρεση, για να τονίσει το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι όλη η δημιουργικότητά μας κρύβεται μέσα μας και όχι σε εγχειρίδια. Ζωή Σαμαρά Μάθετε περισσότερα
  25. Το αρχιπέλαγος της γραφής

    Το αρχιπέλαγος της γραφής

    Πρόκειται για ένα ταξίδι με ποικίλους προορισμούς: τόπους όσα και τα αποτυπώματα της γραφής στον αναγνωστικό χάρτη. Λογοτεχνία και βιογραφία, εξομολόγηση και μαρτυρία, δοκίμιο και ιστορία, φιλολογία και φιλοσοφία, ερμηνευτική και γραμματολογία. Τίποτε δεν λείπει από αυτή την εξερευνητική απόπειρα, την οποία ο Λογοθέτης χαρακτηρίζει "άκρως ελλειπτική". Μάθετε περισσότερα
  26. Τι είναι η αισθητική;

    Τι είναι η αισθητική;

    Μπορούμε, άραγε, να αποδώσουμε με λέξεις αυτό που αγγίζει την ευαισθησία μας, αυτό που σχετίζεται με το συναίσθημα, αυτό που προκαλεί τον ενθουσιασμό ή την αποδοκιμασία μας, αυτό που μας συγκινεί ή μας αφήνει αδιάφορους; Ερώτημα που φέρνει στο νου και άλλα ερωτήματα: σε ποια ανάγκη ή σε ποιες απαιτήσεις ανταποκρίνεται αυτή η επιθυμία να μεταγράψουμε σε έννοιες αυτό που ανήκει στις τάξεις της διαίσθησης, του φαντασιακού ή της φαντασίωσης; Πρέπει, άραγε, να αποδεχτούμε την ύπαρξη μιας λεκτικής παρόρμησης, η οποία μας ωθεί, κατά κάποιον τρόπο, να εκφράσουμε λεκτικά αυτό που νιώθουμε, έτσι ώστε να μεταβιβάσουμε, για παράδειγμα, αυτή την εμπειρία σε κάποιον άλλο; Η αναγνώριση αυτού που χαρακτηρίζουμε ως ωραίου, τόσο στη φύση όσο και στην τέχνη, μας παροτρύνει, άραγε, να επιζητήσουμε την επιδοκιμασία ή την αποδοκιμασία του άλλου; Μάθετε περισσότερα
  27. Τέσσερα

    Τέσσερα

    Το ποιητικό βιβλίο ΤΕΣΣΕΡΑ περιλαµβάνει την τετραλογία (2008-2013) που έχει άξονες τον µύθο, τις τροφές, την ιστορία. Κατά τη συγγραφή του προέκυψαν τόσο ποιήµατα εγγενή µε τα τρία πρώτα µέρη όσο καί προσωπικά, τα οποία συγκεφαλαιώνουν τρόπον τινά το σύνολο. Το σχόλιο που τα συνοδεύει παρατείνει τη γραφή, εν µέρει την ερµηνεύει. Μάθετε περισσότερα
  28. Τέρρυ Ήγκλετον: για τη ζωή, την ποίηση, την πολιτική

    Τέρρυ Ήγκλετον: για τη ζωή, την ποίηση, την πολιτική

    Το ανά χείρας βιβλίο θα το χαρακτήριζα ως ένα εγχειρίδιο, παρ’ ότι δεν συνιστά μια θεωρητική προσέγγιση της λογοτεχνίας και της πολιτισμικής θεωρίας, με βάση τη σκέψη ενός επιφανούς μαρξιστή κριτικού, απλούστατα γιατί κάτι τέτοιο δεν υπήρξε ποτέ επιλογή του Τέρρυ Ήγκλετον. Αντίθετα, κατάφερε να υπονομεύσει και να καταυγάσει τις αδυναμίες κλειστών θεωρητικών συστημάτων και να διδάξει το μεθοδολογικό πλουραλισμό, με τη συγκροτημένη εργαλειοποίηση επιχειρημάτων, της ψυχαναλυτικής, της φεμινιστικής και άλλων θεωριών, υποστηρίζοντας ότι το ζητούμενο "δεν είναι η συνέπεια της μεθόδου αλλά η συνέπεια του πολιτικού σκοπού", ο οποίος θα οδηγήσει και στην πολιτισμική χειραφέτηση. Έτσι διαφοροποιείται, με τρόπο κρίσιμο, όχι μόνο από την αντι-διανοούμενη δεξιά, αλλά και από τον αυτάρεσκο ναρκισσισμό της κοσμοπολίτικης πολιτισμικής αριστεράς. Η διαφοροποίηση αυτή, που έχει ως καταστατικό πυρήνα τη συνέπεια του πολιτικού σκοπού, αποτελεί και εν γένει τον πυρήνα της ζωής του κορυφαίου θεωρητικού. [...] Μάθετε περισσότερα
  29. Τάσος Λειβαδίτης Συνομιλία με τον Νυχτερινό Επισκέπτη: Στίχοι, χειρόγραφα, κείμενα, μαρτυρίες

    Τάσος Λειβαδίτης Συνομιλία με τον Νυχτερινό Επισκέπτη: Στίχοι, χειρόγραφα, κείμενα, μαρτυρίες

    Μικρό αφιέρωμα μνήμης στον Τάσο Λειβαδίτη για τη συμπλήρωση είκοσι χρόνων από το θάνατό του. Φίλοι και ομότεχνοι, με παλαιότερα και πιο πρόσφατα κείμενά τους, μιλούν για τον ποιητή και το έργο του. Ανάμεσά τους ο Γιάννης Ρίτσος με το ποίημα "Στον αδελφό μου Τάσο Λειβαδίτη". Τα υπόλοιπα κείμενα υπογράφουν οι: Κώστας Βρεττάκος, Γιώργος Δουατζής, Σπύρος Κατσίμης, Κώστας Κουλουφάκος, Γιώργος Μακρόπουλος, Απόστολος Μπενάτσης, Τίτος Πατρίκιος, Μανόλης Πρατικάκης και Δημήτρης Τσαλαπάτης. Η έκδοση περιλαμβάνει επίσης χειρόγραφα, αδημοσίευτες φωτογραφίες του ποιητή και μικρό απάνθισμα από το έργο του. Περιέχονται τα κείμενα: Χειρόγραφα Τάσου Λειβαδίτη Μικρό απάνθισμα στίχων του Τάσου Λειβαδίτη - Απόστολος Μπενάτσης, "Τάσος Λειβαδίτης: Βιογραφία - εργογραφία" Κείμενα για τον Τάσο Λειβαδίτη - Γιάννης Ρίτσος, "Στον αδελφό μου Τάσο Λειβαδίτη" - Κώστας Βρεττάκος, "Η μουσική της αλήθειας του Τάσου Λειβαδίτη" - Κώστας Κουλουφάκος, "Το απροσδόκητο στην ποίηση του Τάσου Λειβαδίτη" - Τίτος Πατρίκιος, "Ζωή ταυτισμένη με την ποίηση" - Γιώργος Μαρκόπουλος, "Από τη "Μάχη στην άκρη της νύχτας μέχρι το Μικρό βιβλίο για μεγάλα όνειρα"" - Σπύρος Κατσίμης, "Η μοναχική και ηρωική πορεία του Τάσου Λειβαδίτη" - Απόστολος Μπενάτσης, "Τάσος Λειβαδίτης: Το συντροφικό όνειρο" - Γιώργος Δουατζής, "Ο άγιος της ελληνικής ποίησης" - Μανόλης Πρατικάκης, "Ο τελευταίος σταθμός του Τάσου Λειβαδίτη" - Δημήτρης Τσαλαπάτης, "Χρέος τιμής" Μάθετε περισσότερα
  30. Τάκης Σινόπουλος, Μίλτος Σαχτούρης

    Τάκης Σινόπουλος, Μίλτος Σαχτούρης

    Tο έκτο βιβλιάριο της σειράς προέκυψε εξαρχής δίδυμο. Όχι βέβαια για να υποτιμηθεί η αξ των δύο ποιητών, σε σύγκριση με τους άλλους πέντε, στους οποίους αναλογεί ακέραιο μερίδιο στον καθένα. Mάλλον, γιατί η μέθοδος της σύζευξης ταιριάζει περισσότερο στους ποιητές της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς, όπου, για λόγους ιστορικής συγκυρίας, υπήρξε συχνότερη και εντονότερη η βιοτική και ποιητική φιλότητα. Σ' αυτό πάντως το δυαδικό πλαίσιο αρμόζουν καλύτερα ο Τάκης Σινόπουλος και ο Μίλτος Σαχτούρης, τόσο με τις αναλογικές τους ομοιότητες όσο και με τις ουσιαστικές τους διαφορές. Παράδειγμα πρόχειρο η βιολογική τους καμπύλη: σχεδόν ταυτόχρονη γέννηση, αλλά ασύμμετρο τέλος (1981 του ενός, 2005 του άλλου). Ανάλογα ζυγίζονται και αντιζυγίζονται οι δύο ποιητές και σε άλλα κρίσιμα επίπεδα, με προέχουσα την πολιτική και την ποιητική τους πορεία, που άλλοτε και αλλού προσδόκιμα συγκλίνει, άλλοτε και αλλού χαρακτηριστικά αποκλίνει. Δ. Ν. Μ. Μάθετε περισσότερα
  31. Τα Προσωπεία του Διονύσου

    Τα Προσωπεία του Διονύσου

    Tο βιβλίο αυτό διερευνά την επίδραση του αρχαίου δράματος στη θεατρική δημιουργία του Άγγελου Σικελιανού υπό το πρίσμα της νιτσεϊκής φράσης "κάθε τραγικός ήρωας είναι προσωπείο του Διονύσου", σε συνδυασμό με τα τέσσερα είδη της "αγαθής μανίας" που αναφέρονται στον πλατωνικό διάλογο Φαίδρος. Οι τραγωδίες της Θυμέλης αποτελούν την κατ' εξοχήν σικελιανική σύνθεση: της θρησκείας, της φιλοσοφίας και των ποιητικών ειδών, με την (ανα)δημιουργία, όπως πιστεύει ο ποιητής, του Παγκόσμιου Μύθου. Έχοντας ο Σικελιανός ως αφετηρία όχι την αριστοτελική μίμησι αλλά την μυητική λειτουργία της αρχαίας τραγωδίας, την οποία αντιλαμβάνεται ως αυτοανέλιξη του ανθρώπου, όπως εκφράστηκε στα αρχαία Μυστήρια, προσπάθησε να συνδυάσει την έννοια της πλατωνικής μανίας ή του ιερού πανικού ενοποιώντας τον βόρειο ή επικό (σαμανικο) μύθο της αυτοανέλιξης με τον νότιο (Μεσογειακό) τραγικό μύθο του πάσχοντος ήρωα και το θείον Δράμα του θνήσκοντος θεού. Μάθετε περισσότερα
  32. Τα μυστικά του κώδικα Da Vinci

    Τα μυστικά του κώδικα Da Vinci

    Τα "Μυστικά του Κώδικα Da Vinci" είναι ένας ανεπίσημος οδηγός για το παγκόσμιο μπεστ σέλερ "Κώδικας Da Vinci", που έγινε διεθνές φαινόμενο και προκάλεσε τεράστιες αντιδράσεις. Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για μυστικές οργανώσεις απόκρυφα Ευαγγέλια, κώδικες και χαμένα μυστικά, που αναφέρονται στο βιβλίο-πρόκληση του Νταν Μπράουν. Συνολικά επτά διάσημοι συγγραφείς και περισσότεροι από είκοσι καθηγητές θεολογίας και χριστιανικών σπουδών αλλά και αναγνωρισμένοι μελετητές της Αγίας Γραφής, του χριστιανισμού και των μυστικιστικών οργανώσεων, αποκαλύπτουν τα μυστικά, τα απόκρυφα αρχεία και τα συγκλονιστικά ντοκουμέντα, που κρύβονται μέσα στο πιο πολυσυζητημένο μυθιστόρημα της δεκαετίας. Οι κορυφαίοι ερευνητές και ειδικοί του κόσμου δίνουν απαντήσεις στα πιο σκοτεινό όσο και σημαντικά ζητήματα του "Κώδικα", όπως: - Ήταν ζευγάρι ο Ιησούς και η Μαρία Μαγδαληνή; - Είχε ο Ιησούς Χριστός απογόνους; - Ήταν η Μαρία Μαγδαληνή η "εκλεκτή εκ των Αποστόλων"; - Ποια στοιχεία κρύβουν επί αιώνες τα Απόκρυφα Ευαγγέλια; - Πώς και πότε δημιουργήθηκε πραγματικά η Καινή Διαθήκη; - Τι ήταν το Άγιο Δισκοπότηρο και πού βρίσκεται σήμερα; - Έκρυβε μηνύματα και μυστικούς κώδικες στους πίνακες του ο Λεονάρντο ντο Βίντσι; - Υπήρξε στην πραγματικότητα οργάνωση με το όνομα Κοινό της Σιών; - Ποιο τρομερό μυστικό προστάτευαν τα τάγματα και οι αδελφότητες του Μεσαίωνα, όπως οι Ναΐτες Ιππότες; - Τι ρόλο είχαν στην ιστορία του χριστιανισμού οι Μασόνοι; - Τι συνδέει το Αββαείο του Ουέστμινστερ στο Λονδίνο με το Παρεκκλήσι του Ρόσλιν στη Σκωτία; - Είναι χριστιανική ή αποκρυφιστική οργάνωση το Opus Dei; - Ποιες συνωμοσίες σχεδιάστηκαν από τον Πάπα στο Βατικανό, για τον έλεγχο της εξουσίας; - Τι αποκαλύπτουν τα Χειρόγραφα του Ναγκ Χαμάντι; Μάθετε περισσότερα
  33. Τα βραβεία Νόμπελ λογοτεχνίας 1901-2014

    Τα βραβεία Νόμπελ λογοτεχνίας 1901-2014

    Οι βραβευμένοι με Νόμπελ Λογοτεχνίας συγγραφείς, με χρονολογική σειρά, από το 1901, που απονεμήθηκε για πρώτη φορά το βραβείο στο Γάλλο Συλί Προυντόμ, μέχρι το 2014, που απονεμήθηκε στο Γάλλο Πατρίκ Μοντιανό και λίγα λόγια για το έργο τους. Νόμπελ λογοτεχνίας! Μάθετε ποιοι πότε και γιατί!!! Μάθετε περισσότερα
  34. Τ' αγαπημένα: Ποιήματα και αφηγήματα άλλων

    Τ' αγαπημένα: Ποιήματα και αφηγήματα άλλων

    Οι συγγραφείς και οι αναγνώστες συγκροτούν, άτυπα, μια προσωπική ανθολογία κειμένων, ποίησης και πεζογραφίας συνήθως, που αγαπούν και ξεχωρίζουν. Τα κριτήρια δεν είναι πάντα ποιοτικά. Αυτή η ανθολογία εμπλουτίζεται αλλά και αποψιλώνεται καθώς περνούν τα χρόνια. Βιβλία και συγγραφείς εμφανίζονται και εξαφανίζονται, αλλά πάντοτε παραμένει ένα σταθερό σώμα που δεν το αγγίζουν οι προσθαφαιρέσεις. Αυτό το σώμα, στην περίπτωσή μου τουλάχιστον, αποτελείται από κείμενα, που με συγκίνησαν, με τάραξαν, με συγκλόνισαν αλλά κυρίως με έκαναν να ζηλέψω. Αυτά είναι τα κείμενα που θα ήθελα να είχα γράψει. Μάθετε περισσότερα
  35. Σχόλια στα ποιήματα της συλλογής Υψικάμιος του Εμπειρίκου

    Σχόλια στα ποιήματα της συλλογής Υψικάμιος του Εμπειρίκου

    Με την επίμονη διείσδυση του επιστήμονα και την λεπτή ευαισθησία του λάτρη του εμπειρίκειου λόγου ο Θεόδωρος Χρηστίδης αναλύει, ερμηνεύει, σχολιάζει, ανασυνθέτει και στο τέλος προσφέρει στους αναγνώστες που επιθυμούν να ριψοκινδυνεύσουν μια βαθιά βουτιά στα ύδατα της ποίησης, κάτι παραπάνω από ένα τυφλοσούρτη, ένα ολόκληρο corpus προτάσεων, μια γνήσια εισαγωγή στην ποίηση του Ανδρέα Εμπειρίκου και του πρωτόφαντου ελληνικού Υπερρεαλισμού. Είναι ένα εγχείρημα πρωτότυπο, τολμηρό και προκλητικό που δεν είχε γίνει ως τώρα. (Jacques Bouchard, από τον πρόλογό του στην παρούσα μελέτη) - "Ό,τι και να πει κανείς για τον υπερρεαλισμό ως θεωρία (και πολλά έχουν ειπωθεί υπέρ και κατά) τα κείμενα του Εμπειρίκου δεν έχουμε μάθει ακόμα να τα διαβάζουμε. Η Υψικάμινος είναι η μήτρα από την οποία όλα ξεκινάνε, ακόμα κι αυτό το ίδιο το έργο του Εμπειρίκου". "Πρέπει λοιπόν να προσέξουμε να μην ερμηνεύουμε το εμπειρίκειο κείμενο μονόχνωτα ή μονόδρομα, αλλά ούτε και να εγκαταλείπουμε την προσπάθεια προσέγγισής του με την χαρακτηριστική αυτή ηττοπάθεια της επικρατούσης και σήμερα ακόμα κριτικής. "Τα σύρματα των αισθημάτων" μπορεί να μας οδηγήσουν απροσδόκητα να βγάλουμε νόημα από ένα κομμάτι, και δουλεύοντας έτσι, να "διαβάσουμε" για πρώτη φορά και τα άλλα που όσο ξέρω δεν έχουν "διαβαστεί" ακόμα ικανοποιητικά, παρόλο που όλοι τα διαβάζουμε και τα διαβάσαμε, χωρίς επακόλουθα για την πνευματική μας υγεία, κάποτε, παλιά ή πρόσφατα". (Νάνος Βαλαωρίτης, από το βιβλίο του Ανδρέας Εμπειρίκος) - "... Δείχνοντας ότι το υπερρεαλιστικό όραμα είναι απραγματοποίητο ή ότι θα χρειασθεί πολλά χρόνια για να πραγματοποιηθεί, ορίζει ταυτόχρονα πού μπορεί να φτάσει η ερωτική έξαρση και ελευθερία του ατόμου, ως ποιο σημείο πρέπει να ελπίζει το άτομο πως μπορεί να έρθει σε συνεννόηση με τον γύρω κόσμο. Τα όρια του ευτυχισμένου κόσμου, η ενδοχώρα του παραδεισένιου τοπίου δεν μπορεί παρά να εκτείνεται σε χώρους μόνο εσωτερικούς. Όσο για την ακόρεστη και αθεράπευτη νοσταλγία του οικουμενικού οράματος και της πανανθρώπινης ενότητας και ευτυχίας μπορεί να επιζεί -χωρίς να ικανοποιείται, ωστόσο- μέσα στη μοναδική δυνατότητα του ανθρώπου, την άνευ ορίων και άνευ όρων χρήση του λόγου, δηλαδή μέσα στην ποίηση". (Γιώργης Γιατρομανωλάκης, από τη μελέτη του Ανδρέας Εμπειρίκος, ο ποιητής του έρωτα και του νόστου) Μάθετε περισσότερα
  36. Σχετικά με τον Μπωντλαίρ (Η επιστολή του στον Ζακ Ριβιέρ)

    Σχετικά με τον Μπωντλαίρ (Η επιστολή του στον Ζακ Ριβιέρ)

    Ένα άκρως ενδιαφέρον προυστικό κείμενο, γεμάτο ανατρεπτική λεπτή ειρωνία, βαθιά γνώση της γαλλικής ποίησης του 19ου αι., αλλά και του κόσμου μας, του κόσμου των ποιητών, των κριτικών και πάνω απ' όλα της αλήθειας και της ομορφιάς σαν τολμούν και τα καταφέρνουν να εκφραστούν δυνατά σε στίχους. Ο Προυστ το συντάσει άρρωστος με όσα θυμάται, χωρίς καν να εχει διπλα του ολα τα βιβλία. Πρωταγωνιστές και...μονομάχοι στο δοκίμιο ο Μπωντλαίρ και ο Βικτώρ Ουγκό, με τη νίκη του πρώτου να καταγράφεται μέσα στον βιωμένο πόνο του, τη γνήσια οργή και την αγάπη του για κάθε περιθωριακό πλάσμα στον εφιαλτικό μας κόσμο. Ο Προυστ δεν διστάζει, με μια τολμηρή αναλογία, να τον παραλληλίσει με τον Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι. Από κοντά πλήθος στίχοι και σχόλια για όλους σχεδόν τους ποιητές της Γαλλίας του γόνιμου 19ου αι. Μάθετε περισσότερα
  37. Σχέδιο για μια ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας Πρώτες μακρινές ρίζες, προσχέδια, σημειώσεις

    Σχέδιο για μια ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας Πρώτες μακρινές ρίζες, προσχέδια, σημειώσεις

    "Πρόσεχε. Η απομόνωση είναι το χειρότερο βασανιστήριο", μου έγραφε ο Νίκος σε ένα από τα πρώτα του γράμματα, μόλις μπορέσαμε να επικοινωνήσουμε. Όταν σκέφτομαι εκείνα τα τσιμεντένια κλουβιά, του Νίκου φωτισμένο νύχτα-μέρα μ' ένα απαίσιο, εκτυφλωτικό λαμπιόνι, το δικό μου κατασκότεινο, με μοναδική πηγή φωτός ένα μακρινό λαμπιόνι στο διάδρομο, πού έστελνε λίγο μακρινό φως στο ταβάνι, μέσα από το άνοιγμα με τα σιδερένια κάγκελα πού ήτανε πάνω από την πόρτα, και να σ' έχουνε εκεί, μήνες και μήνες, τότε λέω και ξαναλέω πώς "η ανθρώπινη μοναξιά " μπορεί ν' αρχίσει εκεί όπου τελειώνουνε τα όρια της ανθρώπινης δημιουργικότητας, εκεί όπου στομώνει η ικανότητα του ανθρώπου να αλλάζει τούς όρους της ζωής του, εκεί όπου εξαντλείται η μαχητικότητα και αρχίζει η παραδοχή της ήττας. Μέσα σ' όλα αυτά νομίζω πώς βρίσκεται η σημασία της μελέτης του Νίκου Μπελογιάννη για την Ιστορία της Ελληνικής Σκέψης. Από το ολοκληρωμένο δεύτερο κεφάλαιο, από τα ανολοκλήρωτα κομμάτια για τον 19ο αιώνα, από τις σημειώσεις, τις αποδελτιώσεις, τα σχόλια του βγαίνει ένα μήνυμα, πού πιστεύω πώς θα το νιώσουνε τα νέα παιδιά του σήμερα. Μελετάτε, ερευνάτε, δημιουργείτε, μη δεχτείτε ποτέ πώς είσαστε δέσμιοι και ηττημένοι του ιμπεριαλισμού, του συστήματος, η οποιουδήποτε άλλου δαίμονα της εποχής μας - και της εποχής σας. - Έλλη Παππά "Αν τελικά σωθούμε, εμένα θα με πάνε μάλλον στην Κέρκυρα. Γι1 αυτό, φρόντισε εσύ από του 'Αβέρωφ να βγει αυτή η μελέτη, για να τη στείλουμε κι έξω, σ αυτούς πού πήραν μέρος στη διεθνή εκστρατεία ". Ο Νίκος ανέφερε μερικά ονόματα, όπως του 'Αρχιεπίσκοπου του Καντέρμπουρι και του Ερεμπουργκ. Και πρόσθεσε μ' εκείνη την περιπαιχτική διάθεση, πού δεν τον άφηνε ποτέ. " Για να δουν πώς είμαστε και γραμματισμένοι άνθρωποι". Φυσικά, η σκέψη του ήταν πολύ πιο σοβαρή, ήθελε να πει πώς οι άνθρωποι πού πάσχισαν για τη σωτηρία του έπρεπε να δουν πώς οι Έλληνες κομμουνιστές ήταν κάτι περισσότερο από άπλα θαρραλέοι ή αποφασισμένοι αγωνιστές και, βέβαια, βρίσκονταν πολύ μακριά από την εικόνα των "κατασκόπων", πού η αμερικανό-κρατία πάσχιζε να δώσει. - Έλλη Παππά Το αγωνιστικό φρόνημα προσφέρει στον Νίκο Μπελογιάννη την πειθαρχία που απαιτεί αυτή η άσκηση της ψυχής και του πνεύματος πού θα κρατήσει πολύ. Ξέρει ότι "η απομόνωση είναι το χειρότερο βασανιστήριο" και ότι ό μόνος τρόπος για να διατηρήσει την ηθική υπόσταση, την αξιοπρέπεια και την ψυχολογική ισορροπία του είναι να δώσει νόημα και περιεχόμενο στην κενή διάρκεια του χρόνου της φυλακής. Να της δώσει ρυθμό, πρόγραμμα και στόχο. Το έργο, λοιπόν, πού αναλαμβάνει, είναι ένα έργο ζωής. Αυτό το σχέδιο προέκυψε, όπως μαρτυρεί η σύντροφος του Έλλη Παππά, μέσα από την αλληλογραφία τους στην 'Ασφάλεια. Ό έρωτας και η πίστη στις ιδέες τους δίνουν την αρχική ώθηση, την ενέργεια, τον ενθουσιασμό και την έμπνευση πού απαιτεί αυτό το φιλόδοξο εγχείρημα. Το νήμα πού ακολουθεί είναι η Ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας, αλλά το αντικείμενο της ερευνάς είναι η συνάρθρωση λαού, γλώσσας και λογοτεχνίας πού συστήνει την εθνική κοινότητα, πού συγκροτεί την ιδιαίτερη ταυτότητα και τη συνείδηση του νεοελληνικού έθνους. Για τον Μπελογιάννη, πού εδώ ακολουθεί μια παράδοση πού κατάγεται από τον ρομαντισμό και τον 19ο αιώνα, η Ιστορία της λογοτεχνίας δεν είναι η Ιστορία μιας από τις καλές τέχνες, άλλα η Ιστορία της συγκρότησης ενός έθνους και το σημαντικότερο μέσο για τη δημιουργία εθνικής και πολιτικής συνείδησης. Συγχρόνως είναι το πεδίο στο οποίο η αστική τάξη έχει οικοδομήσει την ιδεολογία της και την έχει επιβάλει ως Ιδεολογία του έθνους. Μάθετε περισσότερα
  38. Συνηγορία Ποιήσεως

    Συνηγορία Ποιήσεως

    ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ, αποτελείται από σημειώσεις περί ποιήσεως και ποιητικής, αποστάγματα από την πολυετή θητεία του Μάρκου Μέσκου στην ποίηση. Είτε συνιστούν έναν νοερό διάλογο με ομοτέχνους είτε απευθύνονται σε νέους ποιητές, οι στοχασμοί του Μ.Μέσκου ανοίγουν το άδυτο του ποιητικού εργαστηρίου στον αναγνώστη της ποίησης, αποκαλύπτοντας διλήμματα, φόβους και αγωνίες του δημιουργού αλλά και μυστικά της τέχνης του. Μάθετε περισσότερα
  39. Σύνδρομο αγοραφοβίας

    Σύνδρομο αγοραφοβίας

    Η κατάρρευση άρχισε ύπουλα, σαν όλες τις ψυχικές ασθένειες, και μάλιστα σε μιαν εποχή που ένιωθα σιδερένιος και χωρίς εκκρεμότητες. Καθόμουνα με κάποιον φίλο σε ένα πολυσύχναστο καφενείο του κέντρου και γλωσσοκοπανάγαμε, όπως κάνουν όλοι όσοι, πίνοντας καφέδες και χαζεύοντας τους περαστικούς, κλέβουν μερικές ώρες από το Θεό, όταν ξαφνικά μου ήρθε λες ο ουρανός σφοντύλι. Το φως χαμήλωσε σα να έγινε μερική έκλειψη και τα πράγματα ένα γύρο υπέστησαν μια ισχυρή καθίζηση. Μάθετε περισσότερα
  40. Συν τοις άλλοις

    Συν τοις άλλοις

    37 Συνεντεύξεις του Οδυσσέα Ελύτη (1942-1992) και ένα ηχητικό ντοκουμέντο από τη συνέντευξη Τύπου που δόθηκε στις 19 Οκτωβρίου 1979, στο ξενοδοχείο "Μεγάλη Βρεταννία" με αφορμή την αναγγελία για τη βράβευση του Οδυσσέα Ελύτη με το Νόμπελ Λογοτεχνίας. "[...] αναρωτιέται κανείς: για τι παλεύουμε νύχτα μέρα κλεισμένοι στα εργαστήριά μας; Παλεύουμε για ένα τίποτε, που ωστόσο είναι το παν. Είναι οι δημοκρατικοί θεσμοί, που όλα δείχνουν ότι δεν θ' αντέξουν για πολύ. Είναι η ποιότητα, που γι' αυτή δεν δίνει κανείς πεντάρα. Είναι η οντότητα του ατόμου, που βαίνει προς την ολική της έκλειψη. Είναι η ανεξαρτησία των μικρών λαών, που έχει καταντήσει ήδη ένα γράμμα νεκρό. Είναι η αμάθεια και το σκότος. Ότι οι λεγόμενοι "πραχτικοί άνθρωποι" -κατά πλειονότητα, οι σημερινοί αστοί- μας κοροϊδεύουν· είναι χαρακτηριστικό. Εκείνοι βλέπουν το τίποτε. Εμείς το παν. Που βρίσκεται η αλήθεια, θα φανεί μια μέρα, όταν δεν θα 'μαστε πια εδώ. Θα είναι, όμως, εάν αξίζει, το έργο κάποιου απ' όλους εμάς. Και αυτό θα σώσει την τιμή όλων μας - και της εποχής μας." Οδυσσέας Ελύτης Περιέχονται οι συνεντεύξεις: Εισαγωγικό σημείωμα Οι συνεντεύξεις 1942-1992 - Φάνης Κλεάνθης, "Μπουκέτο", 1942· "Αιολικά Γράμματα", 1973: "Η λυρική δημιουργία είναι ένα απροσδιόριστο μαρτύριο" - Τεύκρος Ανθίας, "Ο Ταχυδρόμος". 1951: "Τα νέα ρεύματα στην ποίησή μας" - Ανωνύμου, "Η Βραδυνή", 1953: "Η τέχνη, η μόνη που απόμεινε να διασώσει την αφιλοκέρδεια" - Ανωνύμου, "Ελεύθερος Λόγος", 1953: "Τι έδωσε ο χρόνος που πέρασε;" - Ρένος Ηρ. Αποστολίδης, "Ελευθερία", 1958: "Τι φταίει για την κακοδαιμονία της ελληνικής ζωής;" - Ανωνύμου, "Ο Ταχυδρόμος", 1961: "Πώς γράφουν;" - Ανωνύμου, "Εικόνες" 1961: "Οδυσσέας Ελύτης: ένας ποιητής δεμένος με τις ελληνικές θάλασσες και τους ρυθμούς της εποχής μας" - Γιώργος Πηλιχός, "Ο Ταχυδρόμος", 1961: "Ένας ποιητής ατενίζει την Αμερική" - Ανωνύμου, "Το Βήμα", 1965: "30 χρόνια Ελύτης" - Ανδριάνα Φερεντίνου, "Ο έφηβος", 1968: "Ιδανικό μου κοινό είναι οι νέοι" - Λεωνίδας Ζενάκος, "Το Βήμα", 1972: "Η επιστροφή του Οδυσσέα Ελύτη" - Γιώργος Κ. Πηλιχός, "Τα Νέα", 1973: "Όπου δεν ακούγεται αηδόνι, ακούγεται κοκτέιλ Μολότωφ" - Ivar Ivask, "Books Abroad", 1975: "Αναλογίες φωτός" - Σούλα Αλεξανδροπούλου, "Η Καθημερινή", 1975: "Οδυσσέας Ελύτης, ο Έλληνας "με ανοιχτά χαρτιά" - Βασίλης Αλεξάκης, "Le Monde", 1976: "Εκφράζομαι αποκλειστικά μέσω της νεοελληνικής πραγματικότητας" - Γιώργος Κ. Πηλιχός, "Τα Νέα", 1976: "Καινούργια βαρβαρότητα απειλεί να μας κουκουλώσει!" - Σούλα Αλεξανδροπούλου, "Η Καθημερινή", 1977: "Ο Οδυσσέας Ελύτης αρνήθηκε πρόσφατα να γίνει Ακαδημαϊκός" - Τάκης Μενδράκος, "Επίκαιρα", 1977: "Το υπερβατικό στοιχείο στον Παπαδιαμάντη" - Ματθαίος Μουντές, "Γυναίκα", 1977: "Σώζει η επιστροφή στις πηγές... Ο Ελύτης για τον Παπαδιαμάντη" - Γιάννης Φλέσσας, "Το Βήμα της Κυριακής", 1978: "Έχω δικαίωμα σαν Έλληνας ν' ανησυχώ για την ταυτότητά μου" - Μηνάς Νικηφοράκης, εφ. "Αλλαγή", Ηράκλειο Κρήτης, 1979: "Ο Οδυσσέας Ελύτης μιλά για το Ηράκλειο" - Olivier Germain-Thomas, "Le Monde", 1979: "Βρήκα το δρόμο μου με το ελληνικό φως" - Βάιος Παγκουρέλης, "Το Βήμα", 1979: "Τα θεμέλιά μου στα βουνά και τα βουνά σηκώνουν οι λαοί στον ώμο τους" - Βεατρίκη Σπηλιάδη, "Η Καθημερινή", 1979: "Όλα ήταν δύσκολα, χρειάστηκε πείσμα για να μη λυγίσω" - Μαρία Δωρίτη, εφ. "Ο Φιλελεύθερος", Λευκωσία, 1979: "Ελύτης: ο ποιητής της Ελλάδας" - Γιώργος Πηλιχός, "Τα Νέα", 1979: "Αν δεν μιλούσα ελληνικά, δεν θα είχα γίνει ποιητής" - Victoria Fernandez, "Granada", 1980: "Ένα Νόμπελ ανάμεσα στον πόλεμο, στην επανάσταση, στην ελευθερία και στη φύση" - Κίτσα Μπόνζου, "Μεσημβρινή", 1980: "Έναν χρόνο μετά το Νόμπελ" - Αντώνης Φωστιέρης και Θανάσης Νιάρχος, "Η λέξη", 1981: "Πλησιάζοντας κατά προσέγγιση το ιδανικό" - Γιώργος Γεμενάκης, "Τα Νέα", 1981: "Μετά την Αγγλία... πίσω στα χειρόγραφά μου" - Γιώργος Πηλιχός, "Τα Νέα", 1982: "Η μοίρα μας βρίσκεται στα χέρια μας!" - Δημήτρης Άναλις, "Reperes", 1983: "Η υπέρβαση και η γεωμέτρηση" - Αντώνης Φωστιέρης και Θανάσης Νιάρχος, "Η λέξη", 1983: "Για μια Σαπφώ καινούργια" - Νίκος Δήμου, "Το Βήμα", 1985: "Ο πειρασμός της ανάλυσης και η δολοφονία της φαντασίας" - Μικέλα Χαρτουλάρη, "Τα Νέα", 1988: "Η Ελλάδα η δική μου δεν είναι η τρέχουσα" - Μικέλα Χαρτουλάρη, "Τα Νέα", 1990: "Αγωνίζομαι με όπλα την ομορφιά και την αθωότητα" - Ιουλίτα Ηλιοπούλου, "Αντί", 1992: "Ποιητές και ζωγράφοι στη μεταπολεμική Γαλλία" Σημείωμα του επιμελητή Ευρετήριο κύριων ονομάτων και τίτλων Μάθετε περισσότερα
  41. Συλλογή διηγημάτων Λόγω Τέχνης

    Συλλογή διηγημάτων Λόγω Τέχνης

    Ο 4ος διαγωνισμός «ΛόγωΤέχνης 2013» πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη των εκδόσεων Μεταίχμιο και ήταν αφιερωμένος στον Κωνσταντίνο Π. Καβάφη, με αφορμή τη συμπλήρωση 150 χρόνων από τη γέννησή του. Το θέμα του διαγωνισμού ήταν ελεύθερο, όμως οι συμμετέχοντες θα έπρεπε να συμπεριλάβουν στην πλοκή του διηγήματός τους τις ακόλουθες επτά λέξεις (σε οποιαδήποτε πτώση ή αριθμό): δρόμος, ηδονή, λιμάνι, κεχριμπάρι, ταξίδι, γέρος, καλοκαίρι (οι λέξεις περιέχονται στο ποίημα «Ιθάκη» του Κ. Π. Καβάφη). Την Κριτική Επιτροπή του διαγωνισμού αποτέλεσαν οι συγγραφείς Μάνος Ελευθερίου, Κώστας Κατσουλάρης, Αμάντα Μιχαλοπούλου, Σώτη Τριανταφύλλου, η Ελένη Μπούρα, υπεύθυνη ελληνικής πεζογραφίας των εκδόσεων Μεταίχμιο, και ο Γιάννης Φαρσάρης, εκπρόσωπος του φορέα διοργάνωσης Artspot. Μάθετε περισσότερα
  42. Σύγχρονη εφηβική λογοτεχνία Από την ποιητική της εφηβείας στην αναζήτηση της ερμηνείας της

    Σύγχρονη εφηβική λογοτεχνία Από την ποιητική της εφηβείας στην αναζήτηση της ερμηνείας της

    Η ενασχόληση των Ελλήνων ερευνητών με την εφηβική λογοτεχνία χαρακτηρίζεται μέχρι τώρα σποραδική και μη συστηματική, αφού περιορίζεται, ως επί το πλείστον, στη μελέτη ενός ή δύο λογοτεχνικών έργων (στο πλαίσιο της εργογραφικής θεώρησης ενός συγγραφέα που γράφει για παιδιά), τα οποία συμβαίνει να διαθέτουν χαρακτηριστικά που προσιδιάζουν περισσότερο σε εφήβους. Το κενό προσπαθεί να καλύψει αυτή η συλλογή μελετών που παρουσιάστηκαν σε συνέδριο που οργάνωσε το Τμήμα Επιστημών Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης τον Μάιο του 2009. Στις μελέτες αυτές αντιμετωπίζονται ζητήματα που έχουν σχέση με το εννοιολογικό περιεχόμενο του όρου "εφηβική λογοτεχνία", με τις αποσαφηνίσεις παρεμφερών όρων που θεωρούνται ταυτόσημοι ή συγχέονται με την εφηβική λογοτεχνία, καθώς και με οριοθετήσεις που προβάλλουν την ηλικιακή φάση των αναγνωστών προς τους οποίους απευθύνεται. Παράλληλα, στη γενικότερης κατεύθυνσης θεματική αυτή, προστίθενται και άλλες, περισσότερο επικεντρωμένες σε ιδιαίτερες πτυχές, ή αφηγηματικές τεχνικές που αναπτύσσονται και υιοθετούνται σε μεμονωμένα έργα ή από συγγραφείς που εγγράφονται στον χώρο της εφηβικής λογοτεχνίας (όπως ο Μάνος Κοντολέων, η Λίτσα Ψαραύτη, η Τούλα Τίγκα κ.ά.), σε γλωσσικές ιδιολέκτους που μορφοποιούνται στο εσωτερικό της και συγκροτούν την ιδιαιτερότητά της ως σώματος κειμένων. Μάθετε περισσότερα
  43. Συγγραφείς και κείμενα

    Συγγραφείς και κείμενα

    Ο ανά χείρας τόμος περιέχει 11 αδημοσίευτα κείμενα, που αναλύουν λογοτεχνήματα και εξετάζουν φλέγοντα φιλολογικά ζητήματα ή αναφέρονται γενικότερα στην προσωπικότητα και το έργο συγγραφέων του χώρου της νεοελληνικής και της παιδικής λογοτεχνίας. Πρόκειται για διαλέξεις και ομιλίες (με εξαίρεση του υπ' αριθ. 10 κείμενο), που έγιναν σε διάφορες ευκαιρίες και είναι φυσικό να διατηρούν τα στοιχεία του προφορικού λόγου. Ο συγγγραφέας ελπίζει ότι τα κείμενα αυτά προσφέρουν στον αναγνώστη ουσιώδεις πληροφορίες και απόψεις, απόρροια πολύχρονης ερευνητικής και διδακτικής εμπειρίας. Μάθετε περισσότερα
  44. Στον ανήσυχο μαθητή μου

    Στον ανήσυχο μαθητή μου

    "Γιατί το ζωηρό αυτό παιδί στο τελευταίο θρανίο δικαιούται την προσοχή και την αγάπη μας. Γιατί η διδασκαλία δεν αρνείται την ατομικότητα, αλλά αξιοποιεί την ανθρωπολογική πολυπλοκότητα που συνεπάγεται η παρουσία του κάθε μαθητή. Γιατί ο δάσκαλος έχει ηθικό χρέος να ωθήσει όλους τους μαθητές στην περιέργεια, στη φαντασία, στην κριτική, στην περιπέτεια δηλαδή της γνώσης." Η επιστολή αυτή απευθύνεται στον ανήσυχο μαθητή, αλλά και στον δάσκαλο, στον γονιό, στον κάθε πολίτη που θεωρεί την εκπαίδευση αναγκαία συνθήκη για την ευτυχία του ανθρώπου. Παρακάμπτοντας παιδαγωγικές μεθόδους, μελετώντας την ίδια την εκπαιδευτική του διαδρομή, τις αστοχίες ή τις ευστοχίες του, ο δάσκαλος-συγγραφέας επιχειρεί να δώσει τη δυνατότητα σε γονείς και δασκάλους να γνωρίσουν καλύτερα τα παιδιά τους· να πλησιάσει τους μαθητές τους οποίους το εκπαιδευτικό μας σύστημα αδυνατεί να κερδίσει· να θέσει προβληματισμούς και να ενσπείρει αμφισβητήσεις· να διαρρήξει τη γενικευμένη κατήφεια του ελληνικού σχολείου, με δόσεις αισιοδοξίας, στη σταθερή κατεύθυνση μιας αποτελεσματικής διδασκαλίας. Μάθετε περισσότερα
  45. Στοιχεία κριτικής επιχειρηματολογίας

    Στοιχεία κριτικής επιχειρηματολογίας

    Το παρόν εγχειρίδιο αποτελεί μια σύντομη εισαγωγή στην ανάλυση και την αξιολόγηση των επιχειρημάτων, όπως αυτά εμφανίζονται στο νεοελληνικό λόγο, και αποδίδει ιδιαίτερη έμφαση στην αποφυγή συνηθισμένων σχετικών λαθών. Αν και γράφτηκε για όσους και όσες σπουδάζουν φιλοσοφία, είναι εξίσου χρήσιμο για εκπαιδευτικούς, πολιτικούς, δημοσιογράφους, νομικούς και γενικά για κάθε σκεπτόμενο πολίτη. Μάθετε περισσότερα
  46. Σολωμικά μελετήματα
  47. Σημειώσεις για μια ιδιωτική θεωρία της λογοτεχνίας

    Σημειώσεις για μια ιδιωτική θεωρία της λογοτεχνίας

    Το βιβλίο, εμπειρικό καταστάλαγμα μιας πολύχρονης τριβής με το φαινόμενο της λογοτεχνίας σε όλες της τις μορφές, σχεδιάζει και εικονογραφεί μιαν αυστηρά προσωπική θεώρηση του λογοτεχνικού φαινομένου και των εμπλεκομένων, από τον πομπό στον δέκτη και τούμπαλιν. Αποφθεγματικές, λοιπόν, ρήσεις για τη συγγραφή και την ανάγνωση, τη λογοτεχνία και τον κινηματογράφο, την ποίηση και την πρόζα, την κριτική αξιολόγηση, τη μετάφραση και το πρωτότυπο, τη λογοτεχνία και την ιστορία της λογοτεχνίας ως απόλαυση και σοβαρό παίγνιο, γιατί, φυσικά, «αν η λογοτεχνία δεν είναι παιχνίδι, την έχουμε όλοι πολύ άσχημα». Μάθετε περισσότερα
  48. Σημασιολογία

    Σημασιολογία

    Το εγχειρίδιο αυτό, από την πρώτη έκδοσή του το 1997, καθιερώθηκε παγκοσμίως ως ένα από τα πληρέστερα και πιο προσιτά εισαγωγικά συγγράμματα στον τομέα της γλωσσολογικής σημασιολογίας. Σκοπός του βιβλίου δεν είναι να προτείνει μια νέα θεωρία σημασιολογίας, ούτε να προβάλει μια μεμονωμένη θεώρηση, αλλά να φέρει τον αναγνώστη σε επαφή με ορισμένες κομβικές ιδέες του συγκεκριμένου πεδίου καθώς και με το έργο των σπουδαιότερων μελετητών. Στα πρώτα κεφάλαια περιγράφονται η σχέση της σημασιολογίας με τους άλλους τομείς της γλωσσολογικής ανάλυσης καθώς και η σχέση της με τις επιστήμες της φιλοσοφίας και της ψυχολογίας, με τις οποίες έχει κάποια κοινά ενδιαφέροντα. Στο κυρίως μέρος του βιβλίου αναλύονται τα βασικά ζητήματα στην ανάλυση της λεξικής και της προτασιακής σημασίας και ακολούθως εξετάζονται τρεις σημαντικές σημασιολογικές θεωρίες: η θεωρία των συστατικών, η τυπική σημασιολογία και η γνωσιακή σημασιολογία. Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του βιβλίου είναι η χρήση και ανάλυση γλωσσικών δεδομένων από διάφορες γλώσσες του κόσμου. Αυτό το βιβλίο είναι μια πολύτιμη πηγή πληροφοριών για φοιτητές και καθηγητές. Καλύπτει με ευρύτητα εντυπωσιακή τη σημασιολογική θεωρία και ισορροπεί ιδανικά ανάμεσα στις θεωρητικές προσεγγίσεις και στην εμπειρική έρευνα». Christopher Potts, University of Massachusetts, Amherst Μάθετε περισσότερα
  49. Ρένος Αποστολίδης  Απάντηση στην Πυραμίδα 67 & η Δίνη

    Ρένος Αποστολίδης Απάντηση στην Πυραμίδα 67 & η Δίνη

    Απάντηση στην "Πυραμίδα 67" Αποσταγμένη απ' τα 498 σωζόμενα γράμματα της μάνας του Ρένου στο στρατιώτη γιο της (μαζί και με τις σημειώσεις του ίδιου του Ρένου ανάμεσα στις γραμμές τους) αποτελεί πολύτιμη μαρτυρία πώς νοιώθαν οι άνθρωποι των μετόπισθεν, μα και μια δεύτερη ανάγνωση, στην ουσία, του σημαντικώτερου βιβλίου του Εμφυλίου απ' τον ίδιο το συγγραφέα του, με ταυτόχρονη επαναξιολόγηση πλείστων προσδιοριστικών γεγονότων, που απέκτησαν για κείνον όλως άλλη σημασία στα χρόνια που πέρασαν. Φλογερή ποίηση καρδιάς, άμεσα εκφραζόμενη στην πιο κοντινή της καρδιά που κινδυνεύει θανάσιμα, στο παιδί της, μιλάει ολόισα στις καρδιές και των πιο απλών, και των αγραμμάτων. "Η ΔΙΝΗ" Μια αφήγηση δρόμου απ' τη Γερμανία ίσαμε την Ελλάδα μες στα χιονισμένα Βαλκάνια γίνεται αφορμή γι' αλλεπάλληλες χρονικές μετατοπίσεις μιας μονόλιθης συνείδησης απ' το χτες του Εμφυλίου στο σήμερα της "ειρήνης", που λειτουργεί αδιάσπαστη, πυρετικά, και τούτο, αντί νάναι φορτικό, ειν' αποφορτιστικό του δέκτη, σαν ξανάσασμα, πως: "Αχ, ναι! Πράγματι έτσι είναι! Πες τα καρδιά μου να ξεθυμάνης, χωρίς να νοιάζεσαι που δεν υπάρχει κανείς και τίποτε που τιμωρεί και νοιάζεται για μας από ψηλά, δεν υπάρχουμε παρά εμείς, ο καθένας, κ' η αλήθεια μας! Όποιοι είμαστε, όχι άλλοι! Αυθεντικοί!" Μάθετε περισσότερα
  50. Πρώτη ύλη

    Πρώτη ύλη

    82 μικρά κείμενα της μέρας και της νύχτας, γκρίζα και χρωματιστά πτερόεντα, με αφορμές ερεθισμούς από Λέξεις ή από Ποιητές - εφόσον και οι λέξεις και οι ποιητές, ως πτερόεντα, "έλκονται από το φως και τα χρώματα, ανεβαίνουν σε κύκλους, πλησιάζουν ακροθιγώς τα νοήματα, γονιμοποιούν ερήμην, φεύγουν ακαριαία, ξανάρχονται". Ένα σμήνος από λιγότερο ή περισσότερο παράξενες σκέψεις με εξωσκελετό, φτερά, πολλά πόδια, κεραίες και κεντρί, σε μορφή μικρού, προσωπικού, συνειρμικού λεξικού, φτιαγμένου από σημειώσεις - που αξιοποιήθηκαν εν μέρει ή που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν περαιτέρω κάπου, κάποτε. Μάθετε περισσότερα
  51. Πρότυπα ποιότητας στα ΜΜΕ Έχουν Νόημα;

    Πρότυπα ποιότητας στα ΜΜΕ Έχουν Νόημα;

    Λίγες μέρες μετά την επαναλειτουργία της ΕΡΤ στην χώρα μας η συζήτηση για την ποιότητα και το τοπίο στα ΜΜΕ της Ελλάδας κορυφώνεται. Στόχος της παρούσας έκδοσης είναι να αναδειχθεί η ατζέντα της «ολικής επαναφοράς της ποιοτικής δημοσιογραφίας» στην Ελλάδα. Μάθετε περισσότερα
  52. Προστρίψεις στο πεδίο της λογοτεχνίας

    Προστρίψεις στο πεδίο της λογοτεχνίας

    Το παρόν βιβλίο απαρτίζεται από τρία μέρη: προέχει η θεωρητική ανάλυση για τους όρους συγκρότησης του πεδίου της λογοτεχνίας, ιδίως της νεοελληνικής, αντιμετωπίζονται κριτικά δεκάδες απόπειρες μελέτης της και υποτυπώνονται νέες προτάσεις για την ερμηνευτική της κατανόηση. Ως προς τη μορφή του κειμένου, αυτή είναι πολυειδής, δηλαδή καταβάλλεται προσπάθεια να συνυπάρξουν οι κυριότερες εκδοχές του γραπτού λόγου, με δεσπόζουσα όμως και ενοποιό την αποδεικτική λειτουργία της θεωρητικής σκέψης. Τι ακριβώς υπονοούν οι "προστρίψεις"; Η λέξη κυκλοφορεί μέσα από τους πεζούς στίχους του Ανδρέα Εμπειρίκου ("Οκτάνα"): "αυταί αι σκόπιμοι και εκστατικοί μέσα στα οχήματα επαφαί-ψαύσεις, συνθλίψεις και προστρίψεις". Τα λεξικά του Μεσοπολέμου τη θεωρούν συνώνυμο της "προστριβής": πρόκειται για το "τρίψιμο", μέσω του οποίου παράγεται θερμότητα, ή για την αφορμή "προς φιλονικίαν". Εδώ οι συγκεκριμένες σχέσεις μορφής και περιεχομένου οριοθετούνται ως "προστρίψεις" με την έννοια ότι η εγρήγορση του δρώντος υποκειμένου αφορά τον έλεγχο, εξυπαρχής, όσων αναπαράγονται ως "κοινοί τόποι" και ως προκατανόηση του λογοτεχνικού πεδίου. Σε κάθε περίπτωση η ιστορικότητα θα μπορούσε να συνιστά την "έκτη" αίσθηση των ερευνητών/τριών, αυτή που μας προφυλάσσει από την "αυτομορφική" σύλληψη των πραγμάτων. Έτσι "κρίνοντες" και "κρινόμενοι" θα υφίσταντο διαρκώς αντιμετάθεση ρόλων και οι μεταξύ τους "προστρίψεις" δεν θα άφηναν κανέναν στο απυρόβλητο. Μάθετε περισσότερα
  53. ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΙ Μια κριτική εισαγωγή στη Λαογραφία 2η έκδοση

    ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΙ Μια κριτική εισαγωγή στη Λαογραφία 2η έκδοση

    Στην παρούσα δεύτερη αναθεωρημένη έκδοση, ο συγγραφέας έχει συμπεριλάβει ένα νέο μεγάλο κεφάλαιο για το ζήτημα της μεθόδου στη Λαογραφία, που συνιστά μια συνολική πραγμάτευση του θέματος που έλειπε από την υπάρχουσα βιβλιογραφία, καθώς και ένα κεφάλαιο για την πολιτική διάσταση της ακαδημαϊκής θεσμοθέτησης της Λαογραφίας. Με αυτόν τον τρόπο το βιβλίο αποκτά ένα πιο ολοκληρωμένο χαρακτήρα, αφήνοντας φυσικά ανοιχτή την προοπτική νέων αναθεωρήσεων, αφού στην επιστήμη ποτέ δεν υπάρχουν οριστικές απαντήσεις… Μάθετε περισσότερα
  54. Πολύτροπος αρμονία Η κατά Κάλβον πολύτροπος αρμονία της ποίησης του Ελύτη: Από τους "Προσανατολισμούς" ως το "Άξιον Εστί"

    Πολύτροπος αρμονία Η κατά Κάλβον πολύτροπος αρμονία της ποίησης του Ελύτη: Από τους "Προσανατολισμούς" ως το "Άξιον Εστί"

    Η πρώτη ενασχόλησή μου με τις επιδράσεις που δέχτηκε ο Ελύτης από την ποίηση του Κάλβου άρχισε με τη μελέτη μου "Η κατά Κάλβον πολύτροπος αρμονία των Προσανατολισμών του Ελύτη" (1993). Όπως σημείωνα τότε, ο Ελύτης στη μελέτη του για την ποίηση του Κάλβου επιμένει, κυρίως, στα ιδιαίτερα εκείνα στοιχεία που διαμορφώνουν την ποιητική του και τα οποία εντοπίζονται βασικά στο μέτρο και το ρυθμικό βηματισμό του στίχου, το ρόλο του επιθέτου, τη ρητορική σκευή του λόγου, την εικονοπλαστική φαντασία και τη γλωσσική του ιδιορρυθμία. Ακολούθησαν οι μελέτες μου που εντοπίστηκαν και πάλι στους "Προσανατολισμούς" και αφορούσαν στο λειτουργικό ρόλο του επιθέτου (1994) και τη γλωσσική του ιδιορρυθμία (1997). Με την πάροδο όμως του χρόνου ωρίμασε μέσα μου η ιδέα να επεκτείνω την έρευνά μου και στις μεταγενέστερες συλλογές ως το Άξιον Εστί. Η παρούσα μελέτη έχει βέβαια διαφοροποιηθεί και εμπλουτιστεί αισθητά σε σχέση με τις προηγούμενες μελέτες μου. Βασική μου μέριμνα όμως υπήρξε πάντοτε να στηρίζω τα συμπεράσματά μου στην ποίηση του Ελύτη και να τα ενισχύω με παραθέματα είτε από κριτικά κείμενα του ίδιου είτε άλλων που ασχολήθηκαν με το έργο του. Αν και κύριος στόχος μου υπήρξε οι επιδράσεις που δέχθηκε από την ποίηση του Κάλβου και όχι η αξιολόγηση της ποίησης του, αυτό πολλάκις κατέστη απαραίτητο, εφόσον βασική γραμμή της εργασίας μου είναι ότι ο ποιητής δεν αντιγράφει και δεν μιμείται δουλικά το πρότυπό του, αλλά το αξιοποιεί και το μεταποιεί δημιουργικά. Μάθετε περισσότερα
  55. Ποδηλάτης στην εθνική οδό

    Ποδηλάτης στην εθνική οδό

    Η εθνική οδός μπορεί να αποδειχτεί ένα ενδιαφέρον, όσο και επικίνδυνο όμως μέρος να οδηγεί κανείς, ιδιαίτερα όταν κάποιες φορές οι διαχωριστικές γραμμές απουσιάζουν, είναι νύχτα, οι καιρικές συνθήκες δεν είναι καλές, οι άλλοι οδηγοί δεν τηρούν τους κανόνες ούτε και έχει σημασία γι' αυτούς η δική σου ζωή. Όταν διασχίζεις την εθνική οδό με ένα ποδήλατο τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο επικίνδυνα, ακόμη πιο ενδιαφέροντα. Ο ποδηλάτης είναι ένας αγωνιστής της ζωής αυτής, η ζωή ολόκληρη μια εθνική οδός. Ο ποδηλάτης αγκομαχά, κάποιες φορές βαριέται, απογοητεύεται, πέφτει κάτω, σηκώνεται, μα πάνω απ' όλα συνεχίζει τον αγώνα του, συνεχίζει τη διαδρομή του σ' αυτή την εθνική οδό, σ' αυτή τη ζωή. Κάθε στροφή είναι και μια πρόκληση, η ίδια η διαδρομή η αποζημίωσή του. Όλοι οι κίνδυνοι όλο αυτό το άγνωστο είναι που κάνουν τη διαδρομή ενδιαφέρουσα, τη μικρή μας ζωή μεγάλη. Ένα βιβλίο ενδιαφέρον όσο και μια δραστηριότητα του ελεύθερου χρόνου που ομορφαίνει τη ζωή μας, ριψοκίνδυνο όσο και μια εθνική οδός... Μάθετε περισσότερα
  56. Περιοδικό Διαγώνιος: η κριτική κατά την πρώτη πενταετία (1958-1962)

    Περιοδικό Διαγώνιος: η κριτική κατά την πρώτη πενταετία (1958-1962)

    Το περιοδικό "Διαγώνιος" εκδόθηκε το 1958 στη Θεσσαλονίκη και εντυπωσίασε με την ποιότητα και την αρτιότητά του. Είναι πια καιρός ν' αρχίσει η αποτίμηση του ρόλου του στην πνευματική ζωή της Θεσσαλονίκης. Αυτό επιχειρεί να κάνει ο λογοτέχνης και μελετητής Γιώργος Μολυβίδης, ξεκινώντας από τα κείμενα κριτικής ποίησης, πεζογραφίας, δοκιμίου και ζωγραφικής που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό κατά την πρώτη πενταετία και υπογράφονται κυρίως από τον Ντίνο Χριστιανόπουλο, τον Π. Μουλλά, τον Ηλία Πετρόπουλο. Όπως τονίζει ο συγγραφέας, επέλεξε να ασχοληθεί με τα κείμενα κριτικής κατά την πρώτη πενταετία, επειδή: Πρώτον, η κριτική είναι εκείνη που δείχνει τις τάσεις και τις προτιμήσεις, διαμορφώνοντας μία συγκεκριμένη αισθητική αντίληψη για τη λογοτεχνία που προωθούσε η "Διαγώνιος". Δεύτερον, η "Διαγώνιος" είχε διαμορφώσει και μορφοποιήσει μία αντίληψη περί της λογοτεχνίας που την ανήγαγε σε δόγμα και μέσα απ' αυτό έδινε το στίγμα μιας λογικής για το τι πρέπει να είναι ο λογοτεχνικός λόγος. Μάθετε περισσότερα
  57. Περί της ηθικής του συγγραφικού επαγγέλματος

    Περί της ηθικής του συγγραφικού επαγγέλματος

    Ο Robert Louis Stevenson δοκιμιογράφος και θεωρητικός της λογοτεχνίας; Μα δεν ήταν μονάχα συγγραφέας περιπετειωδών μυθιστορημάτων και ιστοριών για παιδιά; Ο ίδιος δεν έτρεφε αυταπάτες: "Γνωρίζω καλά πως ο εργοδότης μου, το ευρύ κοινό, αντιμετωπίζει με αδιαφορία οτιδήποτε άλλο έχω γράψει" - κι ας είχε δημοσιεύσει πάνω από 150 άρθρα και δοκίμια, κι ας είχε μακροχρόνια αλληλογραφία με τον Henry James πάνω σε θεωρητικά ζητήματα της τέχνης τους. Όπως ακριβώς προέβλεψε, οι συναρπαστικές ιστορίες του επισκίασαν για έναν αιώνα τους στοχασμούς τους, που μόνο πρόσφατα άρχισαν να ανακτούν τη θέση που τους αξίζει. Κάποιοι βέβαια -και όχι τυχαίοι- γνώριζαν καλά την αξία τους. Όπως ο Williams James που θεωρούσε ότι στις καλύτερες σελίδες των "Φανοφόρων" βρίσκεται "ό,τι πιο όμορφο και βαθύ έχει γραφτεί ποτέ" ή ο Nabokov που επέμενε ότι στον Stevenson οφείλονται μερικές από τις πιο ευφυείς παρατηρήσεις για τη λογοτεχνία. Ή ακόμη ο Borges, που λάτρευε το "Περί ονείρων" - το κείμενο το οποίο ο Stevenson, με αφοπλιστική ειλικρίνεια, ομολογεί ότι "ολόκληρη η λογοτεχνική μου παραγωγή δεν είναι παρά το έργο κάποιου ξωτικού, κάποιου αγαθοποιού πνεύματος, κάποιου αόρατου συνεργάτη, τον οποίο κρατάω κλειδωμένο σε κάποια μυστική σοφίτα, ενώ εγώ εισπράττω όλη τη δόξα". Μέσα από τα δώδεκα δοκίμια του παρόντος τόμου, ο Έλληνας αναγνώστης έχει για πρώτη φορά την ευκαιρία να γνωρίσει έναν "διαφορετικό Stevenson -κι όμως τόσο ίδιο με τον καλό σύντροφο των παιδικών μας χρόνων- και να παρακολουθήσει έναν μεγάλο λογοτέχνη να ανοίγει το μυστικό συγγραφικό εργαστήρι του ή μάλλον να μας κλείνει το μάτι ξεκλειδώνοντας τους θησαυρούς του σεντουκιού του... Μάθετε περισσότερα
  58. Περί Σχολικών Βιβλιοθηκών

    Περί Σχολικών Βιβλιοθηκών

    Οι Σχολικές Βιβλιοθήκες συγκρινόμενες με τις άλλες βιβλιοθήκες έχουν μια ιδιαιτερότητα, αφού ο ρόλος τους είναι διττός: λειτουργούν μεν με τρόπο όμοιο με τις όποιες άλλες βιβλιοθήκες, αλλά πάντοτε αφενός υπηρετούν τις ανάγκες ενός ιδιαίτερου θεσμού, όπως είναι το σχολείο, και αφετέρου το κοινό τους είναι ένα «ειδικό» κοινό, αφού αποτελείται μόνο από μέλη της σχολικής κοινότητας – δηλαδή από εκπαιδευτικούς και, κυρίως, από μαθητές. Η εργασία μας δεν υιοθετεί μια στενά βιβλιοθηκονομική προσέγγιση, αλλά πραγματεύεται κυρίως τη γενικότερη λειτουργία και τη χρησιμότητά τους, παρουσιάζοντας, επιπλέον, και τρόπους αξιοποίησης αυτών των βιβλιοθηκών στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής και διδακτικής καθημερινότητας. Η προσέγγισή μας είναι ιστορικοκοινωνική και, ταυτόχρονα, υιοθετεί την οπτική των επιστημών της αγωγής. Αν και η ανάλυσή μας δεν είναι εξαντλητική, προσφέρει μια μάλλον πλήρη εικόνα της λειτουργίας και των πραγματολογικών δεδομένων των (δημόσιων κυρίως) Σχολικών Βιβλιοθηκών, ιδίως όσον αφορά στον ελλαδικό χώρο Ο Γεώργιος Μπίκος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες, κοινωνιολογία και παιδαγωγικά. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη δημόσια πολιτική και είναι διδάκτωρ του Παντείου Πανεπιστημίου. Έχει διδάξει στο Τμήμα Πληροφορικής του ΤΕΙ Αθήνας, στην ΑΣΠΑΙΤΕ Αθήνας, σε Προγράμματα επιμόρφωσης εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που υλοποιεί το Υπουργείο Παιδείας και σε Προγράμματα επιμόρφωσης σχολικών συμβούλων που υλοποιεί το Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης. Διδάσκει ως συμβασιούχος επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Βιβλιοθηκονομίας και Συστημάτων πληροφόρησης του ΤΕΙ Αθήνας. Έχει μετάσχει ως εισηγητής σε δεκάδες συνέδρια στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Τα τρέχοντα επιστημονικά ενδιαφέροντά του αφορούν στη θεωρία, Ιστορία και κοινωνιολογία της ανάγνωσης, τη δημιουργική γραφή, στις Σχολικές Βιβλιοθήκες και στην κοινωνιολογία του πολιτισμού. Τα τελευταία χρόνια είναι διευθυντής σε δημόσιο Γενικό Λύκειο. Μάθετε περισσότερα
  59. Περί ποιήσεως

    Περί ποιήσεως

    Oι Mοντάλε, Oυνγκαρέττι, Kουαζίμοντο και Σάμπα είναι εκείνοι που θα αλλάξουν, στον εικοστό αιώνα, το τοπίο της ιταλικής ποίησης. Aν και μέλη του ίδιου κινήματος, που θα συγκρουστεί μετωπικά με την παραδοσιακή ρητορεία, συχνά πρεσβεύουν εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις για σημαντικά πνευματικά ζητήματα, τα οποία απασχολούν την εποχή ή την τέχνη. H ρητορεία, ο ερμητισμός, η σχέση ποιήσεως και ιστορίας, η στρατευμένη τέχνη, το ανορθολογικό στοιχείο στην ποίηση, το ποίημα αντικείμενο: τα βασικά ζητήματα που πραγματεύονται τα κείμενα του παρόντος τόμου, τα οποία διαδραμάτισαν οπωσδήποτε σημαίνοντα ρόλο στην πνευματική ιστορία της γείτονος χώρας. Διαφαίνεται άλλωστε σ' αυτά ένα στοιχείο απρόσβλητο από την αναπόφευκτη φθορά του χρόνου: η αυθεντική και αγωνιώδης πνευματική προσπάθεια του ποιητή να ορίσει την τέχνη του εν σχέσει προς τον κόσμο και την ιστορία. Kείμενα, προπάντων, συνδεδεμένα με σπουδαία ποιήματα της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας - πράγμα που τους προσδίδει ένα ξεχωριστό ενδιαφέρον. Μάθετε περισσότερα
  60. Περί μετάφρασης, ερμηνείας και κριτικής Διάλεξη "Περί των διαφόρων μεθόδων της μετάφρασης" και εισαγωγή στην ερμηνευτική και την κριτική από τις πανεπιστημιακές παραδόσεις

    Περί μετάφρασης, ερμηνείας και κριτικής Διάλεξη "Περί των διαφόρων μεθόδων της μετάφρασης" και εισαγωγή στην ερμηνευτική και την κριτική από τις πανεπιστημιακές παραδόσεις

    Ο μεγάλος θεολόγος, φιλόσοφος, φιλόλογος και μεταφραστής Friedrich Schleiermacher (1768-1834) αφιέρωσε στα ζητήματα της ερμηνευτικής, της φιλολογικής κριτικής και της μεταφρασιολογίας σειρά πανεπιστημιακών παραδόσεων και διαλέξεων. Οι παραδόσεις και διαλέξεις του αυτές, παρ' ότι δεν έτυχαν τελικής επεξεργασίας και δημοσίευσης από τον ίδιο, άσκησαν μεγάλη επίδραση στον φιλοσοφικό στοχασμό για τα ζητήματα αυτά. Όσον αφορά στην ερμηνευτική, ο Schleiermacher είναι ο πρώτος που εγείρει το καθολικό ερώτημα σχετικά με την κατανόηση και τις προϋποθέσεις της. Διατυπώνει έτσι μια καθολική και συστηματική ερμηνευτική που υπερβαίνει πλήρως το περιορισμένο πλαίσιο των ειδικών και λίγο πολύ ασυστηματοποίητων ερμηνευτικών πρακτικών στη φιλολογία, τη θεολογία, τη νομική κ.λπ. Αναφορικά δε με το ζήτημα της μετάφρασης, είναι ο πρώτος που το ανασύρει από την αφάνεια και το υποβάλλει σε συστηματική πραγμάτευση, διακρίνοντας και αποτιμώντας τις δύο κύριες κατ' αυτόν μεταφραστικές μεθόδους. Ως προς το ζήτημα, τέλος, της φιλολογικής κριτικής, επιχειρεί μια εξίσου γενική και συστηματική ανάλυση των βασικών προβλημάτων και μεθόδων της. Μάθετε περισσότερα

Είδη 1 εώς 60 από 264 σύνολο

ανα σελίδα
Σελίδα:
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5

Πλέγμα  Λίστα 

Αύξουσα Ταξινόμηση