210-3317603

Ελληνική Κλασσική Λογοτεχνία

Είδη 1 εώς 60 από 98 σύνολο

ανα σελίδα
Σελίδα:
  1. 1
  2. 2

Πλέγμα  Λίστα 

Αύξουσα Ταξινόμηση
  1. Χρονικό του Μεσολογγίου

    Χρονικό του Μεσολογγίου

    Το "Χρονικό του Μεσολογγίου" αποτελεί ένα έξοχο χρονικό, στρατιωτικού και πολιτικού περιεχομένου. Μοναδική δε μαρτυρία της τακτικής των δύο αντιπάλων της δεύτερης πολιορκίας του Μεσολογγίου. Διακρίνεται για διαύγεια σκέψεως και λιτότητα ύφους. Μάθετε περισσότερα
  2. Φέιγ βολάν της Κατοχής

    Φέιγ βολάν της Κατοχής

    Αν το χρονογράφημα σε καιρό ειρήνης συνιστά επίπονη εργασία, στην Κατοχή αποτελούσε επικίνδυνη απασχόληση. Μια λέξη κοινωνικής κριτικής παραπάνω, μπορούσε να οδηγήσει τον χρονογράφο στο κολαστήριο του Χαϊδαρίου, ενώ μια έκφραση επαινετική να του αποδώσει πρόθεση συνεργασίας. Ισορροπώντας σαν ακροβάτης στη σκοτεινιά αυτών των ημερών, ο Κώστας Βάρναλης κατόρθωσε με τις στήλες του στην εφημερίδα "Πρωία" να συμπαρασταθεί στον κόσμο που δεινοπαθούσε, να αποφορτίσει την ατμόσφαιρα στις πιο δραματικές ώρες και να αναδείξει στα τραγικά γεγονότα το ενυπάρχον κωμικό στοιχείο. Ο αριστοτέχνης του φευγαλέου Παύλος Νιρβάνας θεωρούσε το χρονογράφημα "ιστορία του λεπτού και του δευτερελέπτου". Επισήμαινε ότι "συμβάντα, επεισόδια, σκηναί της ζωής, ασήμαντα κάποτε γεγονότα [...], παραλαμβάνονται από τον χρονογράφον, ιστορούνται, διυλίζονται, καλούνται ν' αποδώσουν την βαθυτέραν των ουσίαν και, κάποτε, την βαθυτέραν των έννοια". Από τη σήραγγα αυτής της σύνθετης πνευματικής διεργασίας πέρασαν και τα στιγμιότυπα της Κατοχής για να αποτυπωθούν για πάντα στα χρονογραφήματα του Βάρναλη. Η έκδοσή τους αναπληρώνει ένα φιλολογικό χάσμα, κυρίως όμως, επιτρέπει να ακουστεί και πάλι ο άδολος και στοχαστικός λόγος του σημαντικού αυτού διανοουμένου. Μάθετε περισσότερα
  3. Τουμπεκί

    Τουμπεκί

    Κυκλοφόρησε σε νέα έκδοση, με εισαγωγή της Χριστίνας Ντουνιά, εκτενές χρονολόγιο και επίμετρο με κριτικές της εποχής, το βιβλίο του Πέτρου Πικρού Τουμπεκί, το οποίο πρωτοκυκλοφόρησε το 1927. "Τις ελληνικές φυλακές -και της πρωτεύουσας και των επαρχιών- έτυχε να τις γνωρίσω μέ διάφορους τρόπους και από διάφορες αίτιες κι αφορμές. Πήρα απ' την κάθε φυλακή ό,τι ήτανε άξιο και ένδιαφέρο να παρθεί κι έφτιασα τη φυλακή που περιγράφω. Ακόμη κι αυτό: Το Τουμπεκί, μόλο που είναι έργο ολάκερο -με δική του άρχή και τέλος-, κλείνει πια το είδος αυτό της τριλογίας που έχω πει - δηλαδή, την τριλογία των Χαμένων κορμιών. Μέλημά μου δεν ήτανε ν' αφηγηθώ παράξενα και τρομαχτικά εγκλήματα. Μ' αρκετά τέτοια μας τροφοδοτεί ο καθημερινός Τύπος. Το ότι όμως δεν καταφεύγω σε φανταστικά γεγονότα, όπως και το ότι παίρνω τους "ήρωές" μου μέσα απ' το εγκληματικό πάνθεο της χώρας μας, αυτό μονάχα κακόπιστοι θα μου το καταλογίζανε σε βάρος μου. Δεν έπαψα ποτέ να παίρνω απευθείας μέσα απ' τη ζωή τις "πρώτες ύλες" μου. [...] Φυσικά, το βιβλίο μου αυτό θα ξεσηκώσει και πάλι το «ιερόν μένος» των «υγιώς σκεπτομένων», θα ερεθίσει πάλι τη χοληδόχο κύστη κάθε έπαγγελματία ήθικολόγου, καθώς και τους σιελογόνους αδένες κάθε παραγνωρισμένης μεγαλοφυίας." (Π. Πικρός) Ο Πέτρος Πικρός στο μυθιστόρημα "Τουμπεκί", τελευταίο μέρος της τριλογίας "Χαμένα κορμιά", διερευνά και πάλι το κρυφό πρόσωπο της πόλης, οδηγώντας τον αναγνώστη στους σκοτεινούς δρόμους του κοινωνικού περιθωρίου. Ο τίτλος του έργου του δεν ορίζει απλώς την ιδιωματική γλώσσα αυτού του χώρου, αλλά και τη σχέση του με την κοινωνία της εποχής. Η λέξη "τουμπεκί" (= είδος καπνού για το ναργιλέ) στη μεταφορική σημασία της παραπέμπει στον υπόκοσμο και στη συνθηματική γλώσσα του, ενώ στόχος του συγγραφέα είναι να αναφερθεί συνολικά στο διεφθαρμένο κοινωνικό σύστημα. Το "Τουμπεκί" κατάγεται από την παράδοση του νατουραλισμού, ωστόσο οι καινοτομίες που επιχειρεί ο Πικρός ανανεώνουν την εγχώρια πεζογραφία και αναδεικνύουν θεματικές, μοτίβα, πεδία και γλωσσικά ιδιώματα που έως τότε δεν είχαν απασχολήσει σοβαρά τη λογοτεχνική συντεχνία. Ο Πέτρος Πικρός στο "Τουμπεκί" επιτυγχάνει επίσης να δημιουργήσει αίσθηση με τη συστηματική χαρτογράφηση της ανθρωπογεωγραφίας της φυλακής, άλλα και τη δημιουργία του κεντρικού ήρωα: Ο Αράπης, αρχηγός σπείρας του αθηναϊκού υποκόσμου, ληστής, προαγωγός, έμπορος ναρκωτικών και κατά περίσταση δολοφόνος, είναι ένα ζωντανό πρόσωπο πού εμπλουτίζει τη μάλλον φτωχή παράδοση του νεοελληνικού μυθιστορήματος. "Η θλιβερή συνοδεία!... Φαίνουνται οι μαγκιόροι, οι παλιοί, οι μαθημένοι: λεβεντιά και καμάρι, με το σιδερένιο βραχιόλι στο χέρι έπαινος και παράσημο της τέχνης τους. Κι οι γέροι με τ' αχαμνά γεράματα, και τα πιτσιρικάκια με το μέλλον, κι ανάμεσα ανάκατα, οι αμάθητοι, οι πρωτάρηδες που κοκκινίζουνε, ίσως κι αθώοι, ίσως εκείνοι που λίγο πιο ύστερα θα είναι ελεύθεροι και ωστόσο πάει πιά τελείωσε, μια και τους είδε ο κόσμος σε τέτοια χάλια... [...] Τίμια που θα 'ναι μια τέτοια κοινωνία για να απλώνει, έτσι, και να καμαρώνει με τόση φιλαρέσκεια τα περιττώματά της!" (απόσπασμα από το "Τουμπεκί") Μάθετε περισσότερα
  4. Το χαμένο πορτραίτο

    Το χαμένο πορτραίτο

    Ανδρέας Κάλβος. Κοσμοπολίτης στο πνεύμα και στην αντίληψη. Επαναστάτης στην καρδιά. Καρμπονάρος. Περιδιαβαίνει στη Φλωρεντία, στη Ζυρίχη, στο Λονδίνο, στο Παρίσι, και πάλι στη Φλωρεντία. Ύστερα Γενεύη, και πάλι Παρίσι, Ναύπλιο, Κέρκυρα, ξανά Λονδίνο, Έσσεξ και, τέλος, Λάουθ. Τις νύχτες μ’ ένα βαρύ παλτό περπατάει μέσα από δρόμους υπαρκτούς κι ανύπαρκτους. Βρίσκεται στο δρόμο για τη Χίο, την Πάργα, τα Ψαρά, τη Σάμο, το Σούλι. Βάζει τα γιορτινά του και υμνεί τον Βύρωνα, τον Κανάρη, τον Μπότσαρη. Ψάλλει για την ελευθερία, την αρετή, την πατρίδα, τη δόξα, τη νίκη. Είναι γεμάτος έρωτα για τον τόπο του, για τη ζωή, για τη γνώση, για τις Μούσες. Η σιωπή καλύπτει σαν πέπλο τη ζωή του από τη στιγμή που επιστρέφει στην Ελλάδα. Σιωπά και η ποίησή του. Μέσα στην αχλή του χρόνου χάνεται η εικόνα του... Μια μυθιστορηματική βιογραφία του Ανδρέα Κάλβου που ανασυνθέτει το χαμένο πορτραίτο του εθνικού ποιητή και μας ταξιδεύει στον 19ο αιώνα, στην εποχή του ρομαντισμού, των επαναστάσεων και των μεγάλων κοινωνικών αλλαγών. Μάθετε περισσότερα
  5. Το τρίτο στεφάνι

    Το τρίτο στεφάνι

    [...] Έχοντας στα νιάτα του ταξιδέψει πολύ, κυρίως στην Αυστραλία και την Αμερική, και έχοντας μετέλθει ένα πλήθος βιοποριστικές δουλειές, μπορεί να δει καθαρότερα τα συμβαίνοντα στην Ελλάδα των αστικών κέντρων, της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Μέσα από έναν κλαυσίγελο αφηγείται πράγματα σοβαρά ακόμα και τραγικά με όπλο το πανταχού παρόν χιούμορ. Έχοντας λοιπόν ζήσει έξω, έχει αφομοιώσει τους κώδικες της αγγλοσαξονικής πεζογραφίας, κυρίως της αμερικάνικης του 20ού αιώνα και τους εφαρμόζει με επιδεξιότητα στο ελληνικό περιβάλλον και πραγματικότητα. Έτσι μέσα από την κοινότοπη ιστορία δύο γυναικών, οι οποίες κινούν τα νήματα της μοίρας των αρσενικών, δίνει έναν πίνακα της μεταπολεμικής κοινωνίας με φλας μπακ στην εποχή των Βαλκανικών, της Μικρασίας και άμεσες αναφορές στην εποχή του Μεταξά, την Κατοχή, εστιάζοντας στο εμφυλιακό και μετεμφυλιακό τοπίο. Τα ιστορικά γεγονότα περνάνε μέσα από τη ζωή των ηρώων του κατορθώνοντας να απογειώσει τη ζωή αυτή σε συλλογικό δράμα [...] (από το επίμετρο του Μένη Κουμανταρέα) Μάθετε περισσότερα
  6. Το τραγούδι της γης
  7. Το πράσινο βιβλίο
  8. Το νούμερο 31328

    Το νούμερο 31328

    Πάνε είκοσι ένα χρόνια από το 1924 που έγραψα στην πρώτη του μορφή, γυρίζοντας, παιδί, απ'τα κάτεργα της Ανατολής, το χρονικό τούτο. Το ξαναδούλεψα στο 1931 όταν βγήκε σε βιβλίο. Από τότε δεν το είχα πιάσει στα χέρια μου. Με είχε πολύ βασανίσει όταν το έγραφα, με είχε αναστατώσει το επίμονο στριφογύρισμα στην πυκνή και φοβερή ύλη της πικρής αυτής ζωής που έπρεπε να πάρει έκφραση. Είχα τότε περάσει πολλές νύχτες που, κυνηγημένος απ' τους εφιάλτες και τις αναμνήσεις, δεν μπορούσα να βρω καταφύγιο μήτε στον ύπνο. Γι'αυτό, όταν βγήκε πια σε βιβλίο το Νούμερο 31328, δεν τολμούσα, δεν ήθελα να το ξαναδώ - τελοσπάντων η ζωή, όταν είσαι γέρος και είσαι νέος, έχει τόση δύναμη, σου το επιβάλλει να θέλεις να ξεχνάς. Μάθετε περισσότερα
  9. Το μεγάλο συναξάρι

    Το μεγάλο συναξάρι

    Ο Μ. Καραγάτσης (1908-1960) θα μείνει στα γράμματά μας ως ένας από τους μεγάλους μυθιστοριογράφους του αιώνα μας. Η μυθιστοριογραφία ήταν ασφαλώς η κυριότερη και σημαντικότερη πλευρά του έργου του, δεν ήταν ωστόσο η μόνη. Αυτός ο κατεξοχήν συγγραφέας μυθιστορημάτων θα δοκιμάσει το ταλέντο του και στην τέχνη του διηγήματος. «Το μεγάλο συναξάρι» (1951) είναι μία από τις 4 συλλογές διηγημάτων του που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις του «Βιβλιοπωλείου της Εστίας». Όποιος έχει αγαπήσει τα μυθιστορήματά του, με την άνετη πλοκή και τους γοητευτικούς χαρακτήρες, θα ανακαλύψει στο «Μπουρίνι», λόγου χάριν, το πρώτο από τα 7 διηγήματα της συλλογής, με νοηματικό επίκεντρο τον έρωτα και το θάνατο, ένα από τα πιο πυκνά κείμενα του συγγραφέα. Ο Ι.Μ. Παναγιωτόπουλος έγραψε για «Το μεγάλο συναξάρι»: «Επτά ιστορίες που μας δείχνουν όλες τις μορφές του πολύμορφου πεζογράφου: την αγάπη της ρεαλιστικής λεπτομέρειας, τη λυρική διάθεση, την απλοχωριά και τη λυγεράδα της φαντασίας, την άνεση της αφήγησης, την ικανότητα της διαγραφής του συναισθήματος και του στοχασμού, την ειρωνική δεξιοτεχνία. Μικροί πίνακες, είτε συνθεμένοι με το κέφι της στιγμής είτε κινημένοι από τη βαθύτερη λαχτάρα ψυχής». Μάθετε περισσότερα
  10. Το κόκκινο βιβλίο
  11. Το διαβατήριο
  12. Το Γυρί

    Το Γυρί

    Το μυθιστόρημα "Το γυρί" σκιαγραφεί τη ζωή στην ομώνυμη συνοικία της Πάτρας. Ρεαλιστική απεικόνιση της καθημερινότητας των λαϊκών συνοικιών μέσα από μία σειρά παραλλήλων ιστοριών. Μάθετε περισσότερα
  13. Το βιβλίο της αυτοκράτειρας Ελισάβετ

    Το βιβλίο της αυτοκράτειρας Ελισάβετ

    Το βιβλίο της Αυτοκράτειρας Ελισάβετ υπερβαίνει κατά πολύ τα δεδομένα ενός απλού ημερολογίου. Είναι μια "λυρική μυθιστορηματική βιογραφία", όπου ο συγγραφέας, παρασυρμένος από θαυμασμό και καταπιεσμένο ερωτισμό προς το πρόσωπο της βιογραφούμενης, βρίσκει πρόσφορο έδαφος να εκδηλώσει την υπερβολική ευαισθησία του, αδιαφορώντας για το αν τα όσα εξομολογείται ή περιγράφει ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Η Ελισάβετ περιγράφεται σαν ένα πλάσμα σκοτεινό και φωτεινό μαζί. Παρασυρμένο από απροσδιόριστες και ανεξήγητες δυνάμεις αυτού του κόσμου και ενός άλλου, που μόνο οι καλλιεργημένοι νόες μπορούν να συλλάβουν μηνύματα και σημάδια της ύπαρξής του. Είναι ευεπίφορη στα φανερά και στα κρυφά· στα μόνιμα και στα αστραπιαία φανερώματα της ομορφιάς· η ψυχή της είναι γεμάτη αρρωστημένο ρομαντισμό, ωραιοπάθεια και μελαγχολία, που δύσκολα μπορεί να συμβιβαστεί με τα όσα πεζά και ανόητα την περιβάλλουν και την κάνουν να ασφυκτιά. Μάθετε περισσότερα
  14. Το 10

    Το 10

    Το 10 αποτελεί κρίσιμη καμπή στο έργο του Μ. Καραγάτση και είναι ατυχές γεγονός ότι ο θάνατος του συγγραφέα ματαίωσε αμετάκλητα την ολοκλήρωσή του. Για πρώτη φορά ο Καραγάτσης αποστασιοποιείται πλήρως από τους ήρωές του και πλάθει τη μυθιστορηματική του ύλη με χέρι άφοβο έμπειρου τεχνίτη. Δεν υπάρχει εδώ προσωπική εμπλοκή του συγγραφέα, συμμετοχή του στα δρώμενα μεσ’ από προσωπεία, αυτοβιογραφικές προβολές, ταυτίσεις, ευνοημένους χαρακτήρες. Υπάρχει συγγραφική διαύγεια, σιγουριά, ψυχρότητα ή και σκληρότητα. Το μέγα πλήθος των προσώπων που κατοικεί στο 10, τη λαϊκή πολυκατοικία του Πειραιά, κινείται με εξαιρετική ακρίβεια και άσφαλτους υπολογισμούς από συγγραφέα που διεκδικεί την ιδιότητα του παντεπόπτη. Έργο ωριμότητας, αυστηρό, βαθύτατα πικρό και απαισιόδοξο, χαρτογραφεί και ανατέμνει τη νεοελληνική κοινωνία της δεκαετίας του ’50 με πρωτοφανή και προφητική (αν κρίνουμε τη σημερινή κοινωνική σύνθεση) οξυδέρκεια. Μάθετε περισσότερα
  15. Ταξιδεύοντας: Ισπανία

    Ταξιδεύοντας: Ισπανία

    Ισπανία: η χώρα τού καυτού ήλιου, των πορφυρών ρόδων, της πλούσιας τέχνης, της Κάρμεν και του Δον Κιχώτη; Ή μήπως η χώρα τού Σάντσου, της θρησκευτικής και πολιτικής παραφοράς, της βάρβαρης ταυρομαχίας και του αδελφοκτόνου μίσους; Ο εμφύλιος σπαραγμός της: υπόθεση «ιδιωτική» ή πανανθρώπινη; Το πολύπλευρο, πολύπαθο πρόσωπο της αγαπημένης χώρας, πριν και κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο που τη σημάδεψε εσωτερικώς και διεθνώς, επιχειρεί να αποτυπώσει με την απαράμιλλη πέννα του ο Νίκος Καζαντζάκης, ανταποκριτής αθηναϊκών εφημερίδων, αλλά κυρίως και πάντοτε αγιάτρευτος ταξιδευτής. «Ο Νίκος Καζαντζάκης συγκεντρώνει σ’ αυτό το βιβλίο τις ταξιδιωτικές εμπειρίες του στα ισπανικά εδάφη πριν και κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Πρόκειται για ένα ημερολόγιο, όπου η ιστορική αυστηρότητα συνεργάζεται με μιαν ανθρώπινη τεκμηρίωση από πρώτο χέρι, για να διαγράψει ένα πανόραμα της ισπανικής πραγματικότητας αμερόληπτο και ταυτόχρονα παθιασμένο. »Ο Καζαντζάκης βρισκόταν στην Ισπανία ως παρατηρητής και ανταποκριτής τύπου, συλλέγοντας τις μεγάλες πολιτικές και ψυχολογικές αναταραχές τής χώρας. Το βιβλίο Ταξιδεύοντας: Ισπανία αποβαίνει, έτσι, ένα αντιφατικό όραμα μιας κοινωνίας στις παραμονές τής τρομερής πολεμικής αντιπαράθεσής της και των γεγονότων που έλαβαν χώρα μέχρι την πτώση τής Μαδρίτης. Μάρτυρας εξαιρετικός, ο Έλληνας συγγραφέας επιδεικνύει σ’ αυτές τις σελίδες την ικανότητά του με ακρίβεια να ερμηνεύει τη "ζωή" και τον "θάνατο" της Ισπανίας.» (Από την ισπανική έκδοση "Espana y Viva la Muerte", Nikos Kazantzakis, "Cronica General de Espana", Ediciones Jucar, Madrid 1977) Μάθετε περισσότερα
  16. Ταξιδεύοντας: Ιαπωνία, Κίνα

    Ταξιδεύοντας: Ιαπωνία, Κίνα

    Συναρπαστικός καρπός του ταξιδιού του Νίκου Καζαντζάκη ως δημοσιογράφου το 1935. Επιστρέφοντας από το δεύτερο ταξίδι του εκεί με την Ελένη του, πεθαίνει στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας, στις 26 Οκτωβρίου 1957. Η Ελένη συμπληρώνει το βιβλίο βασισμένη σε σημειώσεις του και προσθέτει Επίμετρο (1961) για μοναχικό της ταξίδι στην Άπω Ανατολή. Η νέα έκδοση (2006) εμπλουτίζεται με φωτογραφίες και με Σημείωμα του Δρος Πατρόκλου Σταύρου, γι' αυτή τη συγγραφική και ανθρώπινη περιπέτεια. 1935: Ο Νίκος Καζαντζάκης ταξιδεύει στην Ιαπωνία και στην Κίνα για πρώτη φορά, ως δημοσιογράφος απεσταλμένος τής αθηναϊκής εφημερίδας Ακρόπολις. Λογοτεχνικός και ιστορικός καρπός αυτού του ταξιδιού είναι το βιβλίο "Ταξιδεύοντας: Ιαπωνία - Κίνα". 1957: Δεύτερο ταξίδι τού οικουμενικού μας συγγραφέα στις δυο χώρες, αυτή τη φορά μαζί με τη σύντροφο και σύζυγό του Ελένη. 26 Οκτωβρίου 1957: Κατά το ταξίδι τής επιστροφής ο Νίκος Καζαντζάκης αφήνει την τελευταία του πνοή στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας. Η Ελένη Ν. Καζαντζάκη επιστρέφει μόνη στο «Κουκούλι» τους, το σπίτι τους στην Αντίπολη της νότιας Γαλλίας. Γράφει πλέον εκείνη για το δεύτερο ταξίδι τους, και χρησιμοποιεί τον τίτλο "Μετά είκοσι χρόνια", που ο ίδιος ο Καζαντζάκης είχε σκεφθεί να δώσει στη γραφή που δεν επέπρωτο να κάνει, συμπληρώνοντας η ίδια: "που δεν πρόφτασε να γράψει ο Νίκος Καζαντζάκης". Του μεγάλου αυτού συμπληρώματός της προτάσσει Επίλογο, με την ένδειξη τόπου και χρόνου: Αντίπολη, 4 Ιανουαρίου 1958. Ιούλιος 1961: Η Ελένη στη Γενεύη -έχει πια εγκαταλείψει την Αντίπολη- προσθέτει Επίμετρο, για καινούριο, μοναχικό της ταξίδι στην Άπω, την «Πέρα», Ανατολή. Η Ελένη Ν. Καζαντζάκη έμελλε να ξαναπάει στην Κίνα δύο φορές ακόμη, και να γράψει και ένα άλλο βιβλίο, με τίτλο: "Κίνα, Μικρή πορεία στη μεγάλη χώρα". Καλοκαίρι 2006: Στη νέα, εμπλουτισμένη έκδοση του βιβλίου παρατίθενται φωτογραφίες, Ενημερωτικό Σημείωμα του Εκδότη-Επιμελητή Δρος Πατρόκλου Σταύρου για τη συγγραφική και ανθρώπινη αυτή περιπέτεια και άλλες σημειώσεις του για την ιστορία και το περιεχόμενο του βιβλίου. Μάθετε περισσότερα
  17. Συριανά διηγήματα

    Συριανά διηγήματα

    Η Σύρα δε γλιτώνει από το σατιρικό οίστρο του Ροϊδη. Χαρακτηριστικά είναι τα διηγήματα που περιλαμβάνονται στη συλλογή Συριανά διηγήματα. Τέτοια διηγήματα είναι η "Ψυχολογία Συριανού συζύγου", "Το παράπονο του νεκροθάπτου", "Ιστορία ενός σκύλου", "Ιστορία μιας γάτας", "Ιστορία ενός αλόγου" κ.ά. Μάθετε περισσότερα
  18. Συμπόσιον

    Συμπόσιον

    Στο γνωστό από την αρχαιότητα "Συμπόσιον", θέμα και αντικείμενο είναι ο έρως. Στο "Συμπόσιον" του Καζαντζάκη, βασικό θέμα είναι το θείον, η θε(ι)ότης. Η έκδοση του "Συμποσίου" τον Απρίλιο του 2009 πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με το μόνο γνωστό ως υπάρχον χειρόγραφο του έργου, που φυλάσσεται στο Ιστορικό Μουσείο Κρήτης στο Ηράκλειο. Είναι η πρώτη φορά που βιβλίο του Νίκου Καζαντζάκη εκδίδεται μαζί με το χειρόγραφό του. Στην έκδοση 2009 περιλαμβάνονται, επίσης, δύο Επίμετρα και εικόνες των "συμποσιαστών" και όχι μόνον. Στο πρώτο Επίμετρο ο αναγνώστης θα βρει επιστολή τού Καζαντζάκη σχετική με το "Συμπόσιον", προς τον φίλο του Εμμανουήλ Παπαστεφάνου, ενώ στο δεύτερο υπάρχουν σχόλια και πληροφορίες για το έργο από τον Ομότιμο Καθηγητή Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Βασίλειο Α. Κύρκο, τον Καθηγητή Γλωσσολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή τού Πανεπιστημίου Αθηνών Χριστόφορο Χαραλαμπάκη, και τον Εκδότη των έργων τού Νίκου και της Ελένης Καζαντζάκη και Επιμελητή τού βιβλίου Δρα Πάτροκλο Σταύρου. Διατηρείται και το Σημείωμα του Επιμελητή τής πρώτης έκδοσης (1971) Εμμανουήλ Χ. Κάσδαγλη. "Δεν μπορεί κάποιος να κατανοήσει τον Καζαντζάκη χωρίς να διαβάσει αυτό το έργο, που συγκεφαλαιώνει όλο το μεδούλι τής σκέψης του με βαθειές πλατωνικές αναφορές." (Από την ισπανική έκδοση Nikos Kazantzakis, "Simposio o el banquete", Ediciones Felmar, Coleccion "La fontana literaria", numero 63, Madrid 1978) Μάθετε περισσότερα
  19. Στο καρφί και στο πέταλο
  20. ΣΤΙΓΜΕΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ

    ΣΤΙΓΜΕΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ

    Κάποιος που κυνηγούσε τις πεταλούδες και τις χίμαιρες, όταν ήταν μικρός... Από αντίδραση στην υπερπροστατευτική του μάνα; Από φυσική σωματική μειονεξία; Ή επειδή ήταν γεννημένος καλλιτέχνης; Είναι αυτός που θα τρέχει πάντα πίσω από μεγάλες αγάπες και πόθους· στον αντίποδα εκείνων που πατούν γερά στη γη και δεν χρειάστηκε ποτέ να προσπαθήσουν για την ευτυχία. Γιατί η ζωή τον δίδαξε πως πρέπει να ελπίζει, προσδοκώντας να αδράξει τη στιγμή... Μιας στιγμής ευτυχία... Μάθετε περισσότερα
  21. Στην Κοζάνη

    Στην Κοζάνη

    [...] Το "Στην Κοζάνη", αποτελούμενο από τέσσερα διηγήματα, αναφέρεται στους νικηφόρους Βαλκανικούς Πολέμους του '12-'13 και είναι αφιερωμένο στον Ελ. Βενιζέλο, που της έστειλε μάλιστα και μια συγκινητική επιστολή. Μάθετε περισσότερα
  22. Σήμα κινδύνου
  23. Σέργιος και Βάκχος - β'τόμος

    Σέργιος και Βάκχος - β'τόμος

    Το «Σέργιος και Βάκχος» (1959), ιστορικό μυθιστόρημα ή καλύτερα μυθιστορηματική χρονογραφία, αντλεί την υπόθεσή του από το Βυζάντιο, εξιστορεί όμως συνολικά, άλλοτε σοβαρά και άλλοτε με ευτράπελο τρόπο, δεκατέσσερις αιώνες ζωής του Ελληνισμού, από το 250 μ.Χ. έως το 1948. Οι άγιοι Σέργιος και Βάκχος δεν ζουν αποσυρμένοι στη μακαριότητα του Παραδείσου αλλά αντίθετα, από τον περικαλλή ναό που έχτισε προς τιμήν τους ο Ιουστινιανός, παρακολουθούν με άγρυπνο μάτι την πορεία της Ρωμιοσύνης αλλά και ολόκληρης της Οικουμένης, τη συζητούν, την σχολιάζουν, την κρίνουν. Εν τω μεταξύ ο αναγνώστης ευφραίνεται και ξεκαρδίζεται. Το μυθιστόρημα αυτό είναι μοναδικό μέσα στο έργο του Καραγάτση, όχι μόνο επειδή δεν υπάρχει άλλο που να εμπνέεται από το Βυζάντιο - εκτός από το διήγημα «Χριστούγεννα του 1448 μ.Χ.» - αλλά και για έναν ακόμη λόγο: ο συγγραφέας του έγραψε ο ίδιος και μια σύντομη επιτομή του με τον ελαφρώς διαφορετικό τίτλο: «Η θαυμαστή ιστορία των αγίων Σεργίου και Βάκχου» Μάθετε περισσότερα
  24. Σέργιος και Βάκχος - α'τόμος

    Σέργιος και Βάκχος - α'τόμος

    Το «Σέργιος και Βάκχος» (1959), ιστορικό μυθιστόρημα ή καλύτερα μυθιστορηματική χρονογραφία, αντλεί την υπόθεσή του από το Βυζάντιο, εξιστορεί όμως συνολικά, άλλοτε σοβαρά και άλλοτε με ευτράπελο τρόπο, δεκατέσσερις αιώνες ζωής του Ελληνισμού, από το 250 μ.Χ. έως το 1948. Οι άγιοι Σέργιος και Βάκχος δεν ζουν αποσυρμένοι στη μακαριότητα του Παραδείσου αλλά αντίθετα, από τον περικαλλή ναό που έχτισε προς τιμήν τους ο Ιουστινιανός, παρακολουθούν με άγρυπνο μάτι την πορεία της Ρωμιοσύνης αλλά και ολόκληρης της Οικουμένης, τη συζητούν, την σχολιάζουν, την κρίνουν. Εν τω μεταξύ ο αναγνώστης ευφραίνεται και ξεκαρδίζεται. Το μυθιστόρημα αυτό είναι μοναδικό μέσα στο έργο του Καραγάτση, όχι μόνο επειδή δεν υπάρχει άλλο που να εμπνέεται από το Βυζάντιο - εκτός από το διήγημα «Χριστούγεννα του 1448 μ.Χ.» - αλλά και για έναν ακόμη λόγο: ο συγγραφέας του έγραψε ο ίδιος και μια σύντομη επιτομή του με τον ελαφρώς διαφορετικό τίτλο: «Η θαυμαστή ιστορία των αγίων Σεργίου και Βάκχου». Μάθετε περισσότερα
  25. Ρεπυμπλικ - Βαστίλλη

    Ρεπυμπλικ - Βαστίλλη

    Σε αυτό το ανέκδοτο μυθιστόρημα της Μέλπως Αξιώτη, μια γυναίκα βρίσκεται ανάμεσα σε δύο χώρες, ανάμεσα σε δύο γλώσσες, με τη μνήμη να επιμένει όσο και η ζωή. Η πρωταγωνίστρια Λίζα πηγαίνει στο Παρίσι κυνηγημένη από την Ελλάδα του Εμφυλίου, στοιχειωμένη από μνήμες θανάτου, αίματος, τρόμου αλλά και ηρωισμού. Πηγαίνει σε ένα Παρίσι το οποίο γνωρίζει από παιδί, μέσα από διαβάσματα και ακούσματα, από πικάντικες ιστορίες και υπονοούμενα, ένα Παρίσι φιλικό και τόσο διαφορετικό από τη χώρα της. Έχει αφήσει πίσω της μια ζωή, θέλει να φτιάξει μια καινούργια, και ο τρόπος της είναι πρώτα και κύρια η γλώσσα: Αφήνει τα γαλλικά, που τόσο καλά τα ξέρει, να σκαλώσουν πάνω στη μητρική της γλώσσα, τα αφήνει να γίνουν γλώσσα όχι απλώς επικοινωνίας αλλά έρωτα και τέχνης. Υπάρχουν οι επιθυμίες, υπάρχουν οι ιδέες, οι πόθοι. Υπάρχει και η πραγματικότητα, που είναι ανελέητη. Μάθετε περισσότερα
  26. Πρώτη αγάπη και άλλα διηγήματα

    Πρώτη αγάπη και άλλα διηγήματα

    Στην Πρώτη αγάπη παρακολουθούμε τον άδολο έρωτα ενός μικρού αγοριού με μια κοπέλα αρκετά μεγαλύτερή του, "της παντρειάς". Η πορεία του ανεκπλήρωτου αυτού έρωτα θα αφήσει στον αφηγητή την πικρή γεύση του ανικανοποίητου, αλλά παράλληλα και τη γλυκειά ανάμνηση των περασμένων. Ενός κόσμου στον οποίον τέτοιου είδους αγάπες, από πρώτες, γίνονταν παντοτινές. Μάθετε περισσότερα
  27. Πρώτη αγάπη

    Πρώτη αγάπη

    Κυκλοφόρησε από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης το βιβλίο "Πρώτη αγάπη του Κονδυλάκη", μια μελέτη της Κέλης Δασκαλά. Στην "Πρώτη αγάπη του Κονδυλάκη" τρία πρόσωπα αναμετρώνται με αφορμή το πρωτόφαντο ξύπνημα της αγάπης. Ο έφηβος Γιώργης ερωτεύεται την κατά δεκαπέντε περίπου χρόνια μεγαλύτερή του Βαγγελιώ. Η μητέρα του αντιδρά έντονα. Τη στιγμή που φαίνεται πως καταφέρνει να απομακρύνει το γιο από την αγαπημένη, η τελευταία αρρωσταίνει. Το πάθος του αγοριού αναζωπυρώνεται, οδηγώντας στα άκρα τη σύγκρουση των δύο γυναικών. Μάθετε περισσότερα
  28. Πεζοί ρυθμοί

    Πεζοί ρυθμοί

    Στο μικτό είδος του πεζοτράγουδου, που καλλιεργήθηκε στα τέλη 19ου αι. - αρχές 20ού αι., ανήκουν οι "Πεζοί ρυθμοί". Το έργο διακρίνεται για την ποικιλία των εκφραστικών τρόπων και την τελειότητα του ύφους. Μάθετε περισσότερα
  29. Πεζά κείμενα
  30. ΠΑΤΟΥΧΑΣ

    ΠΑΤΟΥΧΑΣ

    Στην τουρκοκρατούμενη Κρήτη των μέσων του 19ου αιώνα, ο νεαρός Μανώλης -ο επονομαζόμενος "Πατούχας" εξαιτίας των τεράστιων ποδιών του-, επιστρέφει στο χωριό του ύστερα από χρόνια ξένοιαστης βουκολικής ζωής. Τώρα ο ατίθασος και άπειρος έφηβος καλείται να προσαρμοστεί και πάλι στη ζωή του χωριού, να κατανοήσει τους άγραφους νόμους της μικρής του κοινωνίας και να λύσει τα μυστήρια του νεανικού έρωτα... Με τον Πατούχα ο Ιωάννης Κονδυλάκης χαρίζει στην ελληνική ηθογραφική πεζογραφία ένα κλασικό έργο της, το οποίο λαμβάνει τις διαστάσεις ψυχογραφήματος, χάρη στην οξυδέρκεια και τη διεισδυτική ματιά ενός συγγραφέα που κατανοεί σε βάθος τις ανθρώπινες αντιδράσεις και συμπεριφορές. Μάθετε περισσότερα
  31. Παλιές αγάπες
  32. Όταν ήμουν δάσκαλος. Ιδού ο άνθρωπος
  33. Όταν ήμουν δάσκαλος και άλλα διηγήματα

    Όταν ήμουν δάσκαλος και άλλα διηγήματα

    Το "Όταν ήμουν δάσκαλος" είναι μια αρμονική συνύπαρξη λογοτεχνίας και παδαγωγικής. Το διήγημα πραγματεύεται θέμα φλέγον εθνικό και βαθιά κοινωνικό: την αναμόρφωση της εκπαίδευσης πάνω σε πιο στέρεες ψυχολογικές και παιδαγωγικές βάσεις, πράγμα που ήταν ταυτόχρονα επίμονο αίτημα ολόκληρου του πολιτισμένου κόσμου στα διάφορα μέρη της γης, ιδίως στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα. Μάθετε περισσότερα
  34. ΟΤΑΝ ΗΜΟΥΝ ΔΑΣΚΑΛΟΣ - Και άλλα διηγήματα

    ΟΤΑΝ ΗΜΟΥΝ ΔΑΣΚΑΛΟΣ - Και άλλα διηγήματα

    Μνήμες από τον ένοπλο αγώνα των Κρητικών κατά των Τούρκων, εύστοχες προσωπογραφίες αυθεντικών ανθρώπινων τύπων, ενδιαφέροντα περιστατικά και εντυπώσεις από την καθημερινή ζωή στην πρωτεύουσα και την ελληνική επαρχία κατά τα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα... Η Αθήνα και η Κρήτη -οι δύο τόποι που καθόρισαν τη ζωή και το έργο του Ιωάννη Κονδυλάκη- ζωντανεύουν σε μια σειρά 18 διηγημάτων με το χαρακτηριστικό λιτό και άμεσο ύφος του συγγραφέα, από όπου δεν λείπουν το χιούμορ και ο σαρκασμός. Ξεχωριστή θέση ανάμεσά τους κατέχει η νουβέλα Όταν ήμουν δάσκαλος, που αφηγείται τις εμπειρίες ενός νεαρού δασκάλου σε ένα απομονωμένο χωριό της Κρήτης. Η συλλογή στην παρούσα σύνθεσή της εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1916 γραμμένη σε γλώσσα καθαρεύουσα, την οποία ο Κονδυλάκης παντρεύει ιδανικά με το κρητικό ιδίωμα στα διαλογικά μέρη. Οι Εκδόσεις ΝΙΚΑΣ προσφέρουν τώρα το έργο του προσαρμοσμένο στη δημοτική, δίνοντας σε μια νέα γενιά αναγνωστών την ευκαιρία να ανακαλύψει έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες λογοτέχνες Μάθετε περισσότερα
  35. Οικογένεια Βλαμένου
  36. Οι φρουροί της Αχαΐας

    Οι φρουροί της Αχαΐας

    "Οι φρουροί της Αχαΐας" εξελίσσονται στην περιοχή της Αχαΐας, με επίκεντρο δράσης τους την Πάτρα και το Αίγιο την εποχή της δικτατορίας των συνταγματαρχών. Διάλεξα την Αχαΐα -από τις πιο ανεπτυγμένες κοινωνικά και πολιτιστικά περιοχές της Ελλάδας- για τα διονυσιακά τοπία της, το πλούσιο ιστορικό παρελθόν της, τη γραφική ρυμοτομία της, τη διάχυτη λαγνείας της, χαρίσματα που εμπνέουν στον μυθιστοριογράφο έναν ενδιαφέροντα σε πλοκή ιστό. Σ' αυτόν τον ιστό εμπλέκονται πρόσωπα απ' όλες τις γενεές και τις κοινωνικές τάξεις: βιομήχανοι, εισοδηματίες, πολιτευτές, επαγγελματίες, γυναίκες φιλήδονες, πανεπιστημιακοί καθηγητές, φοιτητές, κληρικοί, τύποι του υποκόσμου, κοσμικοί, άνθρωποι της πιάτσας, κινημένοι στην καθημερινή τους συμπλοκή από λογής συμφέροντα. Κορυφαίο γεγονός είναι η διαμάχη δύο οικογενειών, γύρω από τις οποίες υφαίνεται μια διελκυστίνδα από δραματικές φάσεις επιβολής και υποταγής με καταστροφική κατάληξη. Τάσος Αθανασιάδης Μάθετε περισσότερα
  37. Οι Πανθέοι

    Οι Πανθέοι

    "Δεκαπέντε κι απάνω χρόνια χρειάστηκε ο Tάσος Aθανασιάδης για να φέρει σε άξιο πέρας αυτό το συγγραφικό άθλημα που θα πρέπει να του εξασφαλίσει μια θέση ολότελα ξεχωριστή και ειδική μέσα σε ολόκληρη τη νεοελληνική πεζογραφία... δεν υπάρχει παρόμοια περίπτωση μυθιστορήματος μακράς πνοής στη λογοτεχνία μας. Mα ούτε και παρόμοια πρόθεση να δοθεί ένα μυθιστόρημα-ποταμός μέσα από την ιστορία μιάς χαρακτηριστικής οικογένειας, των Πανθέων, η κοινωνική, ψυχολογική και ιστορική Eλλάδα των πρώτων σαράντα χρόνων του αιώνα μας". (Aντρέας Καραντώνης) "O Tάσος Aθανασιάδης είναι προπάντων ένας στυλίστας που παλεύει με τα πράματα τα ίδια, που αγγίζει τη ζωή στους αρμούς της. H λέξη του είναι διαλεγμένη, η φράση σμιλεμένη, ο τόνος υπολογισμένος σταθερά, με την άγρυπνη φροντίδα του καλλιτέχνη που φοβάται ότι και μία ελάχιστη παραφωνία μπορεί να διασαλέψει την ισορροπία του συνόλου..." (Γιάννης Χατζίνης) Μάθετε περισσότερα
  38. Οι καμπάνες

    Οι καμπάνες

    Τα μεγάλα μυθιστορήματα δεν χάνουν ποτέ την επικαιρότητά τους. Στις Καμπάνες ο Γιώργος Θεοτοκάς εκφράζει (όπως λέει ο ίδιος σε μια συνέντευξή του) την «αγωνία του καιρού μας». Ο ήρωάς του, κορυφαίος επιστήμονας και άνθρωπος της δράσης, κυριεύεται κάθε τόσο από το αίσθημα ότι τριγύρω του καταρρέει ο πολιτισμός. Στη Νέα Υόρκη, μια μέρα, «εμπρός στα μάτια μου, συνέβηκε ένα γεγονός που δεν το είχα φανταστεί ούτε ονειρευτεί ποτέ μου, κάτι που δεν ξέρω πώς να το χαρακτηρίσω, γιατί ήταν ολωσδιόλου απίθανο και -για να κυριολεκτήσω- αδιανόητο. Ο κεντρικός ουρανοξύστης του Rockefeller Center άρχισε να κουνιέται, στην αρχή αργά κι ελαφρότατα, στον ήχο της ξεκούραστης μελωδίας που γέμιζε την ατμόσφαιρα, ύστερα όμως πιο γοργά κι όλο πιο γοργά, με τρόπο που μ' έβαλε σε μεγάλη ανησυχία.[...] »Όχι, αυτό που συνέβαινε δεν ήτανε σεισμός. Ο άσφαλτος ήτανε στερεότατος, ασάλευτος κάτω απ' τα πόδια μου. Στον αέρα γινότανε ό,τι γινότανε.[...] »Οι ουρανοξύστες έπεφταν σαν χάρτινοι πύργοι». Μάθετε περισσότερα
  39. Οδός Αβύσσου αριθμός 0

    Οδός Αβύσσου αριθμός 0

    Την περίοδο του Εµφυλίουπολέµου στη Μακρόνησο κατοικεί η ωµή βία, ο τρόµος, η απελπισία. Στον αριθµό Μηδέν της οδού Αβύσσου δε µένουνόµως µόνο «δήµιοι» και θύµατα· σ’ αυτή την κοινωνία της παράνοιας ανήκει και ο ασυµβίβαστος ιδεολόγος, ο µικροαπατεώνας, ο περιθωριακός που κάνει τον βασανιστή, αλλά και ο ψευτοδιανοούµενος «ανανήψας» που απαγγέλλει παθιασµένα ποίηση στους παλιούς συντρόφους του... Μάθετε περισσότερα
  40. Ο τελευταίος πειρασμός

    Ο τελευταίος πειρασμός

    Το συναρπαστικό μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη, στο οποίο βασίστηκε η πολύκροτη ταινία τού Μάρτιν Σκορσέζε ''The Last Temptation of Christ'', σε σχολιασμένη έκδοση. Οι προηγούμενες εκδόσεις του ''Τελευταίου Πειρασμού'' στα ελληνικά -και δεν μπορεί κανείς να ξέρει επακριβώς πόσες έγιναν- περιείχαν μόνο το κείμενο του συγγραφέως. Στην 20ή επανεκτύπωση (Ιανουάριος 2008) του έργου, όπως αυτό, με βάση την πρώτη έκδοσή του το 1955, ξαναστοιχειοθετήθηκε και τυπώθηκε το 1984, προσθέσαμε Επίμετρο με Ενημερωτικό Σημείωμα του Εκδότη-Επιμελητή Δρος Πατρόκλου Σταύρου και Παράρτημα με αποσπάσματα από την επίσημη Εφημερίδα των Συζητήσεων τής Βουλής, των συζητήσεων κατά το 1955 στη Βουλή των Ελλήνων για τον Νίκο Καζαντζάκη, κατόπιν τής καταφοράς τής Ιεράς Συνόδου τής Εκκλησίας τής Ελλάδος εναντίον του. Δίδονται στοιχεία για την αναγραφή τού βιβλίου στον Κατάλογο Απαγορευμένων Βιβλίων τού Βατικανού (Index) και για τις διώξεις τού Καζαντζάκη στην Ελλάδα από Εκκλησία και Πολιτεία, και φωτίζεται η ανθρώπινη, συγγραφική, εκδοτική και κοινωνικο-πολιτική περιπέτεια του επίμαχου αριστουργήματος. «Από τον αξέχαστο συγγραφέα τού Ζορμπά, ένα μυθιστόρημα μεγαλειώδες και με βαθύ συναισθηματικό αντίκτυπο, που αφηγείται την αγάπη και το πάθος ενός ανθρώπου: του Ιησού από τη Ναζαρέτ. Γιος ενός ξυλουργού, ο άνθρωπος Ιησούς θα ’θελε να αγαπήσει μια γυναίκα και να αποκτήσει οικογένεια, αλλά η φωνή τού Θεού αντηχεί εκρηκτικά μέσα στην ψυχή του, τον οπλίζει με μια δύναμη ανώτερη από χίλιους στρατούς, του επιβάλλει θυσίες και μαρτύρια. Η εσωτερική σύγκρουση του ανθρώπου, η πάλη μεταξύ σάρκας και πνεύματος, το ένστικτο της ανταρσίας και η ακαταμάχητη επιθυμία του να ενωθεί με τον Θεό, αναδύονται εδώ σε μιαν αφηγηματική τοιχογραφία που δοξάζει την υπέρτατη θυσία τού Χριστού. Επάνω στον σταυρό, ετοιμοθάνατος πια, ο Ιησούς έχει ένα όραμα: πώς θα ήταν η ζωή του αν δεν είχε ακολουθήσει το κάλεσμα του Θεού. Είναι πράγματι ο τελευταίος πειρασμός, ο πειρασμός που ο Χριστός αποκρούει, πεθαίνοντας για ολόκληρο το ανθρώπινο γένος. »Ο Νίκος Καζαντζάκης, γεννημένος το 1883 στην Κρήτη, θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς τής εποχής μας. Πέθανε στη Γερμανία το 1957.» (Από την ιταλική έκδοση Nikos Kazantzakis, ''L' Ultima Tentazione'', Euroclub, Edizioni Frassinelli, Bergamo 1989.) «Ο ''Τελευταίος Πειρασμός'' είναι η καζαντζακική αναδημιουργία τής ζωής και του Πάθους τού Χριστού. Είναι ένα βαθιά πνευματικό πόνημα και ταυτόχρονα ένα ασυνήθιστα ζωντανό και συναρπαστικό μυθιστόρημα. »Σ' αυτό ο Νίκος Καζαντζάκης εναλλάσσεται ανάμεσα σε στιγμές ύψιστου ευφάνταστου λυρισμού και στιγμές αφόρητου σχεδόν ρεαλισμού, όταν η όλη αίσθηση του πλήθους, των ανθρώπων και της ατμόσφαιρας της Ιουδαίας ζωντανεύει, και όταν το σύνορο του χρόνου που μας διαχωρίζει από εκείνα τα σπουδαία γεγονότα μοιάζει να εξαφανίζεται. »Αυτό δεν είναι ένα ''βιβλικό'' μυθιστόρημα με τη συνηθισμένη έννοια. Οι χαρακτήρες δεν είναι σύγχρονοι άνθρωποι μασκαρεμένοι με τους χιτώνες τής αρχαιότητας. Ο Καζαντζάκης γράφει για αληθινούς ανθρώπους: ο Χριστός του είναι ένας άνθρωπος, ένας άνθρωπος του λαού, που τίθεται οδυνηρά στον πειρασμό να εγκαταλείψει την αφοσίωσή του σε ένα υπερ-ανθρώπινο ιδανικό και να βολευτεί ήσυχα σε μια ζωή ευτυχίας με την αγαπημένη του Μαρία. Είναι ένας άνθρωπος με ακραία πάθη και μεγάλο θάρρος και είναι ικανός -όπως όλοι οι άνθρωποι- να ενδώσει στον θυμό, στη θλίψη και σε στιγμές δειλίας. »Οι Απόστολοι είναι, επίσης, αληθινοί άνθρωποι, διστακτικοί, αβέβαιοι για τον εαυτό τους και για τον Χριστό, γρήγορα εγκαταλείπουν όταν οι περιστάσεις στρέφονται εναντίον τους. Εκτός από έναν: τον Ιούδα. »Ο Ιούδας είναι ο πολεμιστής, ο άνθρωπος της δύναμης, ο άνθρωπος που βλέπει στον Χριστό τον Μεσσία αυτού του κόσμου, έναν αυτοκράτορα που θα νικήσει τη Ρώμη στο ίδιο της το παιχνίδι. Και, σε τελική ανάλυση, μόνον ο Ιούδας είναι που μπορεί να καταστήσει δυνατό τον θρίαμβο του Χριστού. »Γιατί είναι ο Χριστός που ζητάει από τον Ιούδα να εκτελέσει την ύστατη πράξη αφοσίωσης: να τον προδώσει. Ο Χριστός συνειδητοποιεί ότι μπορεί να εδραιώσει τη Βασιλεία του μόνο αν ανέβει στον σταυρό. Και ο Ιούδας, ο άνθρωπος από ατσάλι, ο μόνος φερέγγυος μαθητής, παραδίδει τον Δάσκαλό του στους σταυρωτές του. »Πρόκειται για ένα σπουδαίο βιβλίο, ένα έπος βίας, αγάπης και πίστης. Είναι ένα βαθιά σημαντικό βιβλίο, από έναν άνθρωπο τον οποίο τόσον ο Τόμας Μανν όσο και ο Άλμπερτ Σβάιτσερ αποκάλεσαν ένα από τους Μεγάλους συγγραφείς τού αιώνα μας. »Είναι, στην πραγματικότητα, ένα από τα πιο δυνατά και συγκινητικά βιβλία τού Νίκου Καζαντζάκη.» (Από την αγγλική έκδοση ''The Last Temptation of Christ, A novel'' by Nikos Kazantzakis, Simon and Schuster, New York 1960) Μάθετε περισσότερα
  41. Ο συνταγματάρχης Λιάπκιν

    Ο συνταγματάρχης Λιάπκιν

    Ένα από τα κείμενα της σύγχρονης λογοτεχνίας μας που έχουν γίνει πια κλασικά -το βιβλίο με το οποίο ο Καραγάτσης πρωτοπαρουσιάστηκε και επιβλήθηκε ως πρώτης γραμμής πεζογράφος. Η συναρπαστική ιστορία και το δράμα ενός Ρώσου εμιγκρέ, που βρίσκεται ξαφνικά, ξεριζωμένος από τον τόπο του, στον κάμπο της Θεσσαλίας και που, όσο και να το προσπαθεί, αδυνατεί να εγκλιματιστεί στα ελληνικά χώματα. Η οριστική μορφή (από την 5η έκδοση) του δυνατού αυτού αφηγήματος, όπου έχουν διορθωθεί όλες οι ατέλειες του αρχικού κειμένου, χωρίς να χαθεί ούτε στο ελάχιστο ο αυθορμητισμός της πρώτης έμπνευσης. Έτσι, ο πρώτος αυτός Καραγάτσης, χωρίς να υπολείπεται σε τίποτα από τη νεανική του χάρη, παρουσιάζεται με την πνευματική και τεχνική ωριμότητα του συγγραφέα του «Κοτζάμπαση του Καστρόπυργου» και του «Κίτρινου Φακέλλου». Μάθετε περισσότερα
  42. Ο Μέγας Ανατολικός

    Ο Μέγας Ανατολικός

    Ο Μέγας Ανατολικός είναι το έργο ζωής του ποιητή. Άρχισε να γράφεται το 1945 και ολοκληρώθηκε ύστερα από ενδιάμεσες φάσεις το 1970. Το μυθιστόρημα αποτελείται από 100 κεφάλαια, που συγκροτούν πέντε μέρη, και κυκλοφορεί σε οκτώ τόμους. Πρόκειται για το μεγαλύτερο και τολμηρότερο μυθιστόρημα της ελληνικής γλώσσας. Το θέμα του μυθιστορήματος είναι το παρθενικό ταξίδι του υπερωκεανείου "Μέγας Ανατολικός" από την Αγγλία στην Αμερική, τον Μάιο του 1867. Επιβάτες πάσης τάξεως και επαγγέλματος και πλήρωμα διαπλέουν τον Ατλαντικό μέσα στην ηδονική Κιβωτό, απολαμβάνοντας όλες τις μορφές του έρωτα άνευ ορίων και άνευ όρων. Επηρεασμένοι από έναν πρωτογενή ερωτσιμό που ελκύει το ίδιο το υπερωκεάνειο, ζουν, κατά τον δεκαήμερο πλου, την απόλυτη ελευθερία και ηδονή για να καταλήξουν σε μια ανώτατη μορφή αθωότητας και ευτυχίας. Ο Οδυσσέας Ελύτης γράφει για τον "Μεγάλο Ανατολικό" ότι η απώτερη αξία του δεν βρίσκεται στα περιγραφόμενα, "βρίσκεται στην παναγαθοσύνη του ποιητή που διαχέεται πάνω στους χαρακτήρες και στις πράξεις των πλέον διαφορετικών τύπων του έργου, πρωταγωνιστών ή κομπάρσων, και αναεκπέμπεται αδιάκοπα στον αναγνώστη σαν ένα είδος ευλογίας. [...] Ο Μέγας Ανατολικός ναυπηγήθηκε με τα υλικά του ψυχαναλυτή στις δεξαμενές ενός οραματιστή και προφήτη". Μάθετε περισσότερα
  43. Ο Μέγας Ανατολικός

    Ο Μέγας Ανατολικός

    Ο Μέγας Ανατολικός είναι το έργο ζωής του ποιητή. Άρχισε να γράφεται το 1945 και ολοκληρώθηκε ύστερα από ενδιάμεσες φάσεις το 1970. Το μυθιστόρημα αποτελείται από 100 κεφάλαια, που συγκροτούν πέντε μέρη, και κυκλοφορεί σε οκτώ τόμους. Πρόκειται για το μεγαλύτερο και τολμηρότερο μυθιστόρημα της ελληνικής γλώσσας. Το θέμα του μυθιστορήματος είναι το παρθενικό ταξίδι του υπερωκεανείου "Μέγας Ανατολικός" από την Αγγλία στην Αμερική, τον Μάιο του 1867. Επιβάτες πάσης τάξεως και επαγγέλματος και πλήρωμα διαπλέουν τον Ατλαντικό μέσα στην ηδονική Κιβωτό, απολαμβάνοντας όλες τις μορφές του έρωτα άνευ ορίων και άνευ όρων. Επηρεασμένοι από έναν πρωτογενή ερωτσιμό που ελκύει το ίδιο το υπερωκεάνειο, ζουν, κατά τον δεκαήμερο πλου, την απόλυτη ελευθερία και ηδονή για να καταλήξουν σε μια ανώτατη μορφή αθωότητας και ευτυχίας. Ο Οδυσσέας Ελύτης γράφει για τον "Μεγάλο Ανατολικό" ότι η απώτερη αξία του δεν βρίσκεται στα περιγραφόμενα, "βρίσκεται στην παναγαθοσύνη του ποιητή που διαχέεται πάνω στους χαρακτήρες και στις πράξεις των πλέον διαφορετικών τύπων του έργου, πρωταγωνιστών ή κομπάρσων, και αναεκπέμπεται αδιάκοπα στον αναγνώστη σαν ένα είδος ευλογίας. [...] Ο Μέγας Ανατολικός ναυπηγήθηκε με τα υλικά του ψυχαναλυτή στις δεξαμενές ενός οραματιστή και προφήτη". Μάθετε περισσότερα
  44. Ο λαός των Μουνούχων

    Ο λαός των Μουνούχων

    Oγδόντα εφτά χρόνια μετά την πρώτη τους έκδοση στην Αλεξάνδρεια το 1923, "Ο λαός των Μουνούχων", η "Ιστορία του Αγίου Παχωμίου" και "Οι φυλακές", τα τρία -λησμονημένα σχεδόν- αφηγήματα του Κώστα Βάρναλη που περιλαμβάνονται στην παρούσα συλλογή, παραμένουν πιο επίκαιρα από ποτέ. Τι είναι αυτό που κάνει τούτα τα κείμενα, που μετρούν σχεδόν έναν αιώνα ζωής, αγώνων και αγωνιών, να διατηρούν αλώβητο το λογοτεχνικό τους σθένος, ακέραιες τη δραστικότητα και τη διαχρονικότητά τους; Το γεγονός ότι τα ερωτήματα με τα οποία αναμετρήθηκαν συνεχίζουν να μας πολιορκούν μέχρι σήμερα, και μάλιστα ακόμη πιο πιεστικά, ασφυκτικά και επίμονα. Σε έναν κόσμο "μ' αλυσίδες στην ψυχή", τα διηγήματα του Βάρναλη αφυπνίζουν, αποκαλύπτουν, προκαλούν, συγκινούν, απέναντι στην πτώση, ηθική και υλική, επικαλούνται την απονεκρωμένη μνήμη κάθε ανθρώπου, κάθε τόπου, κάθε λαού. Μάθετε περισσότερα
  45. Ο κοσμάκης. Το κέντρο
  46. Ο κίτρινος φάκελος - α'τόμος

    Ο κίτρινος φάκελος - α'τόμος

    Ένα μεγάλο μυθιστόρημα στη γραμμή της γνησιότερης παράδοσης τους είδους, όπου το ενδιαφέρον της πλοκής συναγωνίζεται το ενδιαφέρον της κοινωνικής και της ατομικής ψυχογραφικής παρατήρησης. Οι δραματικές συγκρούσεις στο εσωτερικό μιας ομάδας ανθρώπων, όπου το συμφέρον καταργεί κάθε αίσθημα αλτρουισμού, διογκώνοντας στο έπακρο τα νοσηρά πάθη. Ο κεντρικός ήρωας, ο λογοτέχνης και δικηγόρος Μάνος Τασάκος, ο δυναμικός κατακτητής, ο ηθικά αδιάφορος, ο σκληρός πειραματιστής του ανθρώπινου πάθους, αλλά και ο νοήμων, ο ιδιοφυής, ο ευαίσθητος και συγκλονιστικά ανθρώπινος, θα μείνει στη λογοτεχνία μας ολοζώντανος τύπος αυθύπαρκτος, απ' τις μορφές εκείνες που συνεχίζουν αυτόνομη και αυτοτελή τη ζωή τους και έξω από τις σελίδες όπου τις πρωτόστησε ο δημιουργός τους. «Οποιοδήποτε μυθιστόρημά μου» έλεγε ο Καραγάτσης «μπορώ να σας το διηγηθώ αρκετά λεπτομερώς, μέσα σε μισή ώρα. Αλλά τον "Κίτρινο Φάκελλο" μού είναι αδύνατον να τον διηγηθώ! Όχι επειδή δεν υπάρχει πλοκή. Απεναντίας, τα πολυποίκιλα γεγονότα περιπλέκονται με συνέπεια τόσο αρρήκτως αδέκαστη, ώστε οποιαδήποτε από τις αμέτρητες λεπτομέρειες κι αν λησμονήσω, η διήγησή μου γίνεται ακατανόητη. Ο "Κίτρινος Φάκελλος" είναι μυθιστόρημα που πρέπει να το διαβάζουν, κι όχι παραμύθι που μπορεί να το διηγούνται". Μάθετε περισσότερα
  47. Ο κίτρινος φάκελος -  β'τόμος

    Ο κίτρινος φάκελος - β'τόμος

    Ένα μεγάλο μυθιστόρημα στη γραμμή της γνησιότερης παράδοσης τους είδους, όπου το ενδιαφέρον της πλοκής συναγωνίζεται το ενδιαφέρον της κοινωνικής και της ατομικής ψυχογραφικής παρατήρησης. Οι δραματικές συγκρούσεις στο εσωτερικό μιας ομάδας ανθρώπων, όπου το συμφέρον καταργεί κάθε αίσθημα αλτρουισμού, διογκώνοντας στο έπακρο τα νοσηρά πάθη. Ο κεντρικός ήρωας, ο λογοτέχνης και δικηγόρος Μάνος Τασάκος, ο δυναμικός κατακτητής, ο ηθικά αδιάφορος, ο σκληρός πειραματιστής του ανθρώπινου πάθους, αλλά και ο νοήμων, ο ιδιοφυής, ο ευαίσθητος και συγκλονιστικά ανθρώπινος, θα μείνει στη λογοτεχνία μας ολοζώντανος τύπος αυθύπαρκτος, απ' τις μορφές εκείνες που συνεχίζουν αυτόνομη και αυτοτελή τη ζωή τους και έξω από τις σελίδες όπου τις πρωτόστησε ο δημιουργός τους. «Οποιοδήποτε μυθιστόρημά μου» έλεγε ο Καραγάτσης «μπορώ να σας το διηγηθώ αρκετά λεπτομερώς, μέσα σε μισή ώρα. Αλλά τον "Κίτρινο Φάκελλο" μού είναι αδύνατον να τον διηγηθώ! Όχι επειδή δεν υπάρχει πλοκή. Απεναντίας, τα πολυποίκιλα γεγονότα περιπλέκονται με συνέπεια τόσο αρρήκτως αδέκαστη, ώστε οποιαδήποτε από τις αμέτρητες λεπτομέρειες κι αν λησμονήσω, η διήγησή μου γίνεται ακατανόητη. Ο "Κίτρινος Φάκελλος" είναι μυθιστόρημα που πρέπει να το διαβάζουν, κι όχι παραμύθι που μπορεί να το διηγούνται». Μάθετε περισσότερα
  48. Ο ζητιάνος

    Ο ζητιάνος

    Ο Ζητιάνος είναι ένα συγκλονιστικό ψυχογράφημα γραμμένο με μαεστρία από τον σπουδαίο ποιητή και πεζογράφο μας Ανδρέα Καρκαβίτσα. Εξαίρετος ψυχολόγος, αποδίδει με ρεαλισμό αλλά και με απίστευτο λυρισμό τα πάθη, τις προλήψεις, την αγραμματοσύνη και τις δεισιδαιμονίες που κυριαρχούσαν εκείνη την εποχή λόγω του σκληρού αγώνα για την επιβίωση και αποτελούσαν το κυρίαρχο στοιχείο στην ελληνική ύπαιθρο. Ο κεντρικός ήρωας, ο Τζιριτόκωστας, είναι ο αντιπροσωπευτικός τύπος του παμπόνηρου ζητιάνου, που παίζει στα δάχτυλα την ψυχολογία των χωρικών για να κερδίσει αυτό που θέλει, με αποκορύφωμα το γεγονός ότι κατάφερε να ξεγελάσει ακόμα και τον ίδιο τον πατέρα του. Μάθετε περισσότερα
  49. Ο Δωδεκάλογος του γύφτου

    Ο Δωδεκάλογος του γύφτου

    Με τον Δωδεκάλογο του Γύφτου ο Κωστής Παλαμάς καταφέρνει να συρράψει με τα κόκκινα νήματατης ποίησής του τις σχέσεις μεταξύ του αρχαίου παρελθόντος με τη συγχρονία του ποιήματος, τα τελευταία χρόνια της πάλαι ποτέ ένδοξης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου χαρακτηρίζεται από τον ίδιο τον ποιητή ώς " το σαν ολοκληρωτικό των ιδεών του ποίημα". Μάθετε περισσότερα
  50. Ο Γιούγκερμαν και τα στερνά του β' τόμος

    Ο Γιούγκερμαν και τα στερνά του β' τόμος

    Η ζωή και οι περιπέτειες του Βασίλη Κάρλοβιτς Γιούγκερμαν, γόνου μιας πλούσιας φιλανδικής οικογένειας, που έχει πάρει το δρόμο του γλεντιού, του ποτού, του χαρτοπαιγνίου, της απάτης και του εκβιασμού, και τον οποίο η ρωσική επανάσταση και άλλα γεγονότα τον οδηγούν ως τον τόπο μας. Στην Ελλάδα, ενώ σκοπεύει να εξακολουθήσει την ύποπτη δράση του, προσλαμβάνεται σε μια τράπεζα, γίνεται ανώτατος υπάλληλός της και καταλήγει οικονομική προσωπικότητα μεγάλης ολκής -πλουσιότατος, ισχυρός, πλην δυστυχισμένος. Μάθετε περισσότερα
  51. Ο Γιούγκερμαν και τα στερνά του α' τόμος

    Ο Γιούγκερμαν και τα στερνά του α' τόμος

    Μυθιστόρημα συναρπαστικό, ο «Γιούγκερμαν» είναι και από τα πιο πολυδιαβασμένα πεζογραφήματα της νεοελληνικής λογοτεχνικής παραγωγής. Η ζωή και οι περιπέτειες του Βασίλη Κάρλοβιτς Γιούγκερμαν -γόνου μιας πλούσιας φιλανδικής οικογένειας- που έχει πάρει το δρόμο του γλεντιού, του ποτού, του χαρτοπαίγνιου, της απάτης και του εκβιασμού, και που η ρώσικη επανάσταση και άλλα γεγονότα τον οδηγούν ώς το τόπο μας. Στην Ελλάδα, ενώ σκοπεύει να εξακολουθήσει την ύποπτη δράση του, προσλαμβάνεται σε μια τράπεζα, γίνεται ανώτατος υπάλληλός της και καταλήγει οικονομική προσωπικότητα μεγάλης ολκής -πλουσιότατος, ισχυρός, πλην δυστυχισμένος. Από τα ελκυστικότερα κείμενα του Καραγάτση -του συγγραφέα που η κριτική χαρακτήρισε «παραμυθά από ράτσα»- ο «Γιούγκερμαν» δεν θα αφήσει τον αναγνώστη του να ανασάνει ούτε στιγμή. Μάθετε περισσότερα
  52. Ο Αρχαιολόγος (Βιβλιοδετημένη έκδοση)

    Ο Αρχαιολόγος (Βιβλιοδετημένη έκδοση)

    Στα μέσα του 19ου αιώνα δύο τάσεις κυριαρχούσαν στο νεαρό ακόμα ελληνικό βασίλειο: η πρώτη υποστήριζε ότι έπρεπε να στηριχτούμε στο ένδοξο παρελθόν με την ελπίδα ότι οι ξένοι θα πρόσφεραν τα πάντα στη χώρα μας θαμπωμένοι από την αρχαία δόξα, ενώ η δεύτερη πίστευε ότι έπρεπε πρώτα να πατήσουμε γερά στα πόδια μας, να γίνουμε κράτος και στη συνέχεια να προβάλουμε τα επιτεύγματα των θεϊκών προγόνων μας, ώστε να πετύχουμε την παγκόσμια αναγνώριση. Μάθετε περισσότερα
  53. Νησιώτικες ιστορίες
  54. Νεοελληνικά διηγήματα

    Νεοελληνικά διηγήματα

    Ένας Βιζυηνός παρουσιασμένος στο σύγχρονο ελληνικό κοινό με ό,τι καλύτερο και αντιπροσωπευτικότερο έχει προσφέρει: να κάτι που δε μπορούσε να λείψει από τη σειρά της "Νέας Ελληνικής Βιβλιοθήκης" του "Ερμή" (όπως επανεκδίδεται από το "Βιβλιοπωλείον της Εστίας"). Καλύτερο και αντιπροσωπευτικότερο: ας θυμόμαστε από μιας αρχής (αλλά θα μας δοθεί η ευκαιρία να το ξαναθυμηθούμε πολλές φορές και παρακάτω) πως το διήγημα είναι ο προνομιακός χώρος όπου πραγματοποιείται το ποιοτικό άλμα του Βιζυηνού. Βέβαια, ο πνευματικός άνθρωπος μένει στο βάθος αδιάσπαστος (ακόμη και όταν οδηγείται στη ρήξη του με τον κόσμο και στη διάσπαση της παραφροσύνης), έτσι που χρέος μας είναι, αντί να τον τεμαχίζουμε αυθαίρετα, να συναρμολογούμε τα χίλια κομμάτια της ψυχής του. Υπάρχουν ωστόσο και οι σταθμοί της πορείας, τα ξεκινήματα, οι δισταγμοί, οι πτώσεις και οι κορυφώσεις, με δύο λόγια τα πολλά και ποικίλα στάδια που διανύονται στη διάρκεια μιας ζωής. Κυρίως υπάρχει το έργο: μια δέσμη από πολλαπλά μηνύματα που ακτινοβολούν μέσα από το λόγο, που οργανώνονται σε διάφορους κώδικες, σκορπίζουν ταυτόχρονα γύρω τους και φως και σκοτάδι, διαφοροποιούνται μέσα στο χρόνο και φτάνουν σε μας, τους άμεσους ή έμμεσους δέκτες τους, για ν' αποκωδικοποιηθούν σύμφωνα με τις δικές μας ανάγκες, επιλογές ή δυνατότητες. [...] (από το εισαγωγικό δοκίμιο του Παναγιώτη Μουλλά, καθηγητή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με τίτλο: "Το νεοελληνικό διήγημα και ο Γ. Μ. Βιζυηνός"). Μάθετε περισσότερα
  55. Νεανική αλληλογραφία 1954 - 1960

    Νεανική αλληλογραφία 1954 - 1960

    ΝΕΑΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ, 1954-1960 ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, ΚΟΥΜΑΝΤΑΡΕΑΣ ΜΕΝΗΣ Ως σπάνιο ντοκουμέντο μπορεί να χαρακτηριστεί η "Νεανική αλληλογραφία" του Βασίλη Βασιλικού και του Μένη Κουμανταρέα, όπως αναπτύχθηκε ανάμεσά τους από το 1954 έως το 1960. Γράμματα εξομολογητικά, τρυφερά, γεμάτα από την επιθυμία ενός μέλλοντος δημιουργικού, που θα τους αναδείξει ως συγγραφείς, αλλά και θα στερεώσει τη φιλία τους που την αισθάνονται ήδη πολύτιμη. Γράμματα ενδεικτικά όχι μόνο των ενδιαφερόντων των αλληλογράφων, αλλά και μιας ολόκληρης εποχής. Πρόκειται για τη βασανισμένη για την Ελλάδα δεκαετία του '50, όταν ακόμη και ένα απλό ταξίδι από μια πόλη σε άλλη χρειαζόταν πολύ να το σκεφτεί κανείς πριν το επιχειρήσει. Μάθετε περισσότερα
  56. Μεγάλες προσδοκίες
  57. Μαντάμ Σουσού
  58. Μάνα και θυγατέρα

    Μάνα και θυγατέρα

    Όταν το μίσος της θυγατέρας προς τη μάνα πηγάζει από τα βάθη της ψυχής της, όταν η θυγατέρα, -ένα σωστό διαβολοκόριτσο, ένα καταχθόνιο πλάσμα, όλο τεχνάσματα και ραδιουργίες- σπρώχνει τη μάνα της σε μια μυστηριώδη εξαφάνιση κιι όταν η τίμια ψυχή της μάνας δεν ανέχεται τις ατιμίες της θυγατέρας που ντροπιάζουν το σπίτι της, τότε το κρίμα της μάνας σίγουρα θα φέρει την τιμωρία της θυγατέρας. Και πολλές φορές η τιμωρία είναι βαρύτερη από το έγκλημα. Μάθετε περισσότερα
  59. Λόγια της πλώρης

    Λόγια της πλώρης

    Τα Λόγια της πλώρης είναι, ίσως, η πιο γνωστή συλλογή διηγημάτων του Ανδρέα Καρκαβίτσα. Ο υμνητής του θεσσαλικού κάμπου των κολίγων, των δεισιδαιμονιών και της εξαθλίωσης, στα είκοσί του διηγήματα, τα οποία δημοσιεύτηκαν μετά το 1893 στην "Εστία" των Αθηνών, μιλάει για τις ζωές των βιοπαλαιστών της θάλασσας, των ναυτικών που ταξιδεύουν και παλεύουν με το ατίθασο απέραντο γαλάζιο. Η συλλογή αυτή χαρακτηρίστηκε ως η καλύτερη συλλογή διηγημάτων του Καρκαβίτσα. Μάθετε περισσότερα
  60. Λειτουργία σε λα ύφεσις

    Λειτουργία σε λα ύφεσις

    Συλλεκτική, πολυτελής επανέκδοση της αριστουργηματικής νουβέλας του Μ. Καραγάτση, με τα χαρακτικά της Λουκίας Μαγγιώρου που κοσμούσαν την πρώτη έκδοση του 1943. Μάθετε περισσότερα

Είδη 1 εώς 60 από 98 σύνολο

ανα σελίδα
Σελίδα:
  1. 1
  2. 2

Πλέγμα  Λίστα 

Αύξουσα Ταξινόμηση