210-3317603

Σύγχρονη Ελληνική Λογοτεχνία

Είδη 1 εώς 60 από 1283 σύνολο

ανα σελίδα
Σελίδα:
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5

Πλέγμα  Λίστα 

Αύξουσα Ταξινόμηση
  1. ΩΣΤΙΚΟ ΚΥΜΑ

    ΩΣΤΙΚΟ ΚΥΜΑ

    Η διαφορά της ώρας μικρή, η χιλιομετρική απόσταση που τους χώριζε μεγάλη, παρ' όλα αυτά ο θανατηφόρος κυματισμός που προκάλεσαν οι εκρήξεις στο μετρό του Λονδίνου διέσχισε με βιάση το στενό της Μάγχης, κατηφόρισε την ξενυχτισμένη Ευρώπη, τα ράθυμα Βαλκάνια, για να σκάσει πάνω στο παράθυρό της εξασθενημένος, ελάχιστος, ένα δειλό τρεμούλιασμα του αέρα. Κι ο θόρυβός του, πιο αδύναμος κι από το βουητό της σφήκας στο τζάμι. Όμως έφτασε. Το ένιωσε με την πρώτη, η Δέσποινα. Το αντιλήφθηκε όπως έπλενε την κούπα του καφέ στον νεροχύτη, κάτι την τίναξε προς τα πίσω ή ήταν η ιδέα της; Είδε ξάφνου το μπράτσο της να πρήζεται και ο νους της πήγε μόνο σε εκείνον. Στην εύθραυστη σιλουέτα του, έτσι όπως τη θυμόταν να δρασκελίζει την είσοδο του μετρό και να κατεβαίνει βαθιά στη γη χρησιμοποιώντας την κυλιόμενη σκάλα..." Η Δέσποινα θα πληροφορηθεί από τα δελτία ειδήσεων το αποτρόπαιο γεγονός ότι ο μονάκριβος γιος της που σπούδαζε στην Αγγλία συγκαταλέγεται ανάμεσα στα θύματα μιας νέας βομβιστικής επίθεσης φανατικών ισλαμιστών στο μετρό του Λονδίνου. Το ταξίδι της στη βρετανική πρωτεύουσα θα κρατήσει λίγες μονάχα ώρες. Σύντομα θα επιστρέψει στο σπίτι της με την τραγική υποψία ότι το ωστικό κύμα των τρομοκρατικών χτυπημάτων έχει σαρώσει όχι μονάχα το μέλλον, αλλά και το παρελθόν της οικογένειάς της. Κι ενόσω περνούν οι μέρες του πένθους, η Δέσποινα θα αναρωτηθεί, για πρώτη φορά, πώς βρέθηκε το μοναχοπαίδι της τη λάθος ώρα στον λάθος τόπο. Ήταν η μοίρα του, η "κακιά στιγμή" ή μήπως τίποτα δεν είναι τυχαίο σ' αυτόν τον κόσμο; Μάθετε περισσότερα
  2. Ως εκ θαύματος

    Ως εκ θαύματος

    ...Κάπως έτσι μεγαλώσαμε... σαν ένα στοίχημα κόντρα σε κανόνες που δεν ίσχυαν, ενός συστήματος που δεν υπήρχε. Ευτυχώς, όμως, τα καλύτερα παιδιά που κάναμε παρέα μάς έκαναν να νιώθουμε ότι δεν ήμαστε μόνοι, ακόμα κι όταν μας έζωναν τα φίδια μ' εκείνο το "ανεπαισθήτως μ' έκλεισαν από τον κόσμο έξω" του Αλεξανδρινού, καίτοι είχαμε ακούσει και κρότους χτιστών και ήχους μαστόρων... Κ. Τ. Μάθετε περισσότερα
  3. Ώρες πληθυντικής αϋπνίας

    Ώρες πληθυντικής αϋπνίας

    Μια αμύθητα αισιόδοξη κοπέλα έπεσε απ' τον ουρανό στο μαξιλάρι μου. Φορούσε λευκό ψάθινο καπέλο και μπλε σατέν φόρεμα. Μου φάνηκε μυστήρια στο βλέμμα. Τη ρώτησα, από τόσους έμπειρους ονειροβάτες πώς ξέπεσε στο εμπριμέ μου μαξιλάρι. Έμεινε βουβή να ξύνει το κεφάλι της πάνω από το καπέλο. Δείγμα επι-κίνδυνα ευφυούς ανθρώπου. Την ξαναρώτησα. Μήπως δεν πρόλαβε να καταλάβει με την πρώτη ανάγνωση. Με κοίταξε νωχελικά. Με βλέμμα απόκοσμο και μια καρφίτσα πεταλούδα στο φουστάνι. Μάθετε περισσότερα
  4. Ωραίο το φουστάνι σου, Γιώργο μου
  5. Ψωμί

    Ψωμί

    Δεκατέσσερις διαφορετικοί κόσμοι ενώθηκαν σε ένα υπερφυσικό, φαντασιακό επίπεδο - εκεί που η σύγκρουση του Σύγχρονου Ανθρώπου με το Σύστημα είναι τόσο επίκαιρη όσο ποτέ άλλοτε, και οι γέφυρες φθείρονται από την τριβή με τον στυγνό ρεαλισμό. Άλλες ιστορίες παγιδεύουν τους ήρωές τους σε κόσμους–μινιατούρες ενώ άλλες εκρήγνυνται με μια ολιστική γεύση από παγκοσμιοποίηση. Πόση ελκτική ισχύ χρειάζεται ένας ταπεινός μαγνήτης για να υπερνικήσει τη δύναμη του Πεπρωμένου, και να διεισδύσει στην απόλυτη συνέπεια του Νόμου των Συμπτώσεων; «Αν και ετερόκλητες, οι αφηγήσεις αυτού του βιβλίου έχουν κάτι κοινό: βασίζονται λιγότερο σε όσα εντυπώνουν και περισσότερο σε όσα μας αφήνουν να φανταστούμε. Οι προεκτάσεις τους, εφιαλτικές και ονειρώδεις, μοιάζουν με το υπέροχα έντρομο δέρμα ενός μωρού καθώς αγγίζει τα πρώτα αντικείμενα της ζωής του, ενώ ο συγγραφέας τους, δρομέας στη συνοριακή γραμμή που ενώνει την πεζογραφία με την ποίηση, μοιάζει με τη Νηπιαγωγό του διηγήματος, εκείνη που μαθαίνει στα ξεχωριστά παιδιά την Ιστορία μόνο και μόνο για να τα ξεπροβοδίσει εκτός αυτής – προς τα μέρη απ’ όπου τα ξεχωριστά παιδιά θα επιστρέφουν πάντοτε ξεχωριστά. Εδώ, στον κόσμο μας, φαίνεται να τους λέει, ο παράδεισος δεν υπάρχει πια. Τον φάγαμε σε είδος. Εδώ υπάρχει μόνο το ζυμάρι, τους λέει. Το ψωμί –οι κρυμμένες μας δυνατότητες– βρίσκεται κάπου αλλού: και μας περιμένει». (Δημήτρης Τανούδης, συγγραφέας, ‘Σπασμός’, Τιμητική Διάκριση ΕΚΕΒΙ) Μάθετε περισσότερα
  6. Ψυχής εγκώμιον

    Ψυχής εγκώμιον

    Θυμάμαι, νιόπαντρη, μια καρτούλα που συνόδευε ένα ζευγάρι γάντια: "Στο αγαπημένο Ναυσικάκι μου, για να μην κρυώνουν τα χεράκια του". Την έσκισα και την πέταξα -δεν άντεχα τη μητέρα μου ανθρώπινη. Όποτε θυμάμαι την καρτούλα από τότε, με παίρνουν τα δάκρυα. Όποτε, δυστυχώς, θυμάμαι άλλες παρεμβάσεις της όταν ήμουν νιόπαντρη, σκέφτομαι πόσο θα ήθελα να είχα χίλιες καρτούλες για να σκίσω. Όποτε την κλαίω, την κλαίω γι' αυτό που δεν υπήρξε. Ίσως, όταν πεθάνει, να την κλάψω για ό,τι υπήρξε, είτε απωθώντας είτε -μακάρι- νοσταλγώντας αυτό το "ό,τι υπήρξε". Αυτή η αφήγηση σκιαγραφεί το χρονικό μιας σχέσης που παραμένει δυναμική και ενεργή, ακόμα και όταν είναι φαινομενικά απούσα: της σχέσης με τη μητέρα. Παράλληλα, η αφήγηση αυτή, φιλτραρισμένη μέσα από την ψυχαναλυτική εμπειρία, σκιαγραφεί και το χρονικό μιας προσωπικής μεταμόρφωσης, δηλαδή της μετάβασης απ' αυτό που ήμουν ή που ήθελα να είμαι σ' αυτό που προσπάθησα ή που μπόρεσα να γίνω. Σας την απευθύνω, σίγουρη ότι θα φτάσετε κι εσείς στην ίδια χαρμόσυνη κι ελπιδοφόρα διαπίστωση, που σας αφορά όσο κι εμένα: σαν πεταλούδα ευαίσθητη, αλλά και σαν βράχος ανθεκτική, η ψυχή αντιστέκεται. Η ψυχή θέλει. Η ψυχή δύναται, ανεβαίνει στο φως, ελευθερώνεται και εορτάζει. Μάθετε περισσότερα
  7. Ψηλά τα χέρια, Σε αγαπώ!

    Ψηλά τα χέρια, Σε αγαπώ!

    Ποιος είναι ο «μοναχικός ληστής» που αναστατώνει την ελληνική κοινωνία; Είναι πράγματι ο γνωστός τρομοκράτης; Η ανερχόμενη δημοσιογράφος Λήδα Αργυρίου, τη ζωή της οποίας σκιάζει η εγκατάλειψη της μητέρας της, καλείται να λύσει το μυστήριο μέσα από το ρεπορτάζ της. Άθελά της όμως θα βρεθεί μπλεγμένη στα δίχτυα της ιστορίας που η ίδια ψάχνει… Μάθετε περισσότερα
  8. Ψέματα. Η αλήθεια είναι...

    Ψέματα. Η αλήθεια είναι...

    Τη ζωή μας την κυβερνάει ο φόβος. Για να τον ξορκίσουμε λέμε ψέματα. Ζωτικά ψέματα. Στον εαυτό μας κυρίως και μετά σ' αυτούς που αγαπάμε. Για να εξακολουθούν να μας αγαπούν κυρίως. Η Μελίνα πιστεύει πως είναι ακόμα ελεύθερη κι αθώα όπως εκείνο το καλοκαίρι στο Άμστερνταμ. Ο άντρας της είναι περήφανος για την αντισυμβατική σχέση που έχτισαν. Ο εραστής της ελπίζει ότι δεν είναι αναλώσιμος. Ο αδελφός της διακηρύσσει ότι η μόνη γυναίκα που χρειάζεται είναι η Μαρία Κάλλας. Η μάνα της πιστεύει ότι δε γέρασε. Η μπέιμπι σίτερ της δηλώνει επιτυχημένη σεναριογράφος στο Παρίσι. Ο Γιάννης ελπίζει πως δε θα συναντάει πια τους εραστές του στα σκοτεινά σινεμά και θα βγάλει επιτέλους τη ζωή του στον ήλιο. Η αδερφή του είναι σίγουρη πως δε χρειάζεται πατέρα για το παιδί που αποφάσισε να κάνει. Όλοι λένε ψέματα. Όλοι τρέμουν τη μέρα που τα ψέματά τους θα σκάσουν σαν καρπούζια τον Αύγουστο και η αλήθεια θα δείξει τα δόντια της. Μάθετε περισσότερα
  9. Ψάχνοντας για ένα λιμάνι

    Ψάχνοντας για ένα λιμάνι

    Ο Αλέξης Χρηστίδης εργάζεται σ' ένα νοσοκομείο της Αθήνας, όταν ξεκινάει η γερμανική κατοχή. Πολλοί μέσα στο νοσοκομείο, ο καθένας με τον τρόπο του, άλλος περισσότερο κι άλλος λιγότερο ριψοκίνδυνα, προσφέρουν τις υπηρεσίες στην Αντίσταση, κυρίως φυγαδεύοντας συμμάχους. Και φυσικά, κάπου ανάμεσά τους ο προδότης καραδοκεί... Καθώς η μια μέρα μετά την άλλη βυθίζουν τη χώρα σε όλο και βαθύτερο σκοτάδι και δυστυχία, παρακολουθώντας τον Αλέξη και την οικογένειά του, αλλά και όσους τους περιβάλλουν, φίλους και εχθρούς, ήρωες και προδότες, βλέπουμε να ξετυλίγεται η ιστορία της Ελλάδας του εικοστού αιώνα, από τη Μικρά Ασία, την κατοχή και τον εμφύλιο, έως τις μέρες της ανοικοδόμησής της. Οι περισσότεροι ήρωες είναι οι κοινοί άνθρωποι της διπλανής πόρτας, ο ίδιος μας ο εαυτός, που αναζητά ένα λιμάνι από την κακοκαιρία και τη δυστυχία. Ανθρωπιά και απανθρωπιά σμίγουν αξεδιάλυτα σε μια ιστορία που θα μπορούσε να είναι η ιστορία της οικογένεια του καθενός μας. Μάθετε περισσότερα
  10. Χωρίς υπερβολή

    Χωρίς υπερβολή

    Οι στρόφιγγες των ναρκωτικών ανοίγουν από πολύ ψηλά και καμία Αρχή και νόμος δεν μπορούν να τις φτάσουν για να τις κλείσουν. Αυτοί όμως που ανοίγουν και κλείνουν αυτές τις στρόφιγγες πάντα ξεχνάνε πως ό,τι είναι ψηλά για τους ανθρώπους είναι χαμηλά για το Θεό. Τα βλέπει, δεν ξεχνάει και πάντα τιμωρεί εκεί που πονάει και δεν το περιμένουν. Η ιστορία, αληθινή ή φανταστική, δεν έχει καμία σημασία. Το απόσταγμά της ένα: Επειδή, δυστυχώς, τα παιδιά μας που πέφτουν στα ναρκωτικά συνήθως δε ζουν για να δούνε την τιμωρία του Θεού, μία πρόληψη υπάρχει: το συναισθηματικό δέσιμο, η φροντίδα και, προπαντός, το καλό παράδειγμα των γονιών. Τουλάχιστον -και επιτέλους- του ενός από τους δύο. Μάθετε περισσότερα
  11. Χωρίς τυφλό πάθος

    Χωρίς τυφλό πάθος

    Μου ζητάει συγγνώμη για τις απροσεξίες, τα λάθη της, τον χαμένο μου χρόνο, τους φόβους, την τρέλα της, τον χαμένο μου χρόνο. Της ζητάω συγγνώμη για τον εγωισμό μου. Για την φτώχεια μου. Για τα νεύρα μου. Για την ζήλια μου. Για τους φίλους μου. Δεν ξέρω να φτιάχνω έναν καφέ της προκοπής. "Σε έχω κουράσει", μου λέει. "Σε έχω κουράσει", της λέω. "Όταν θα γνωριστούμε θα είναι καλύτερα", μου λέει. "Όταν θα γνωριστούμε θα είναι χειρότερα", της λέω. Μάθετε περισσότερα
  12. Χωρίς κραγιόν

    Χωρίς κραγιόν

    .Η Ειρήνη ήθελε να γίνει όμορφη για ν’ αποκτήσει δικαίωμα στον έρωτα, και τα κατάφερε. Κυνήγησε το όνειρο ενός άντρα και δοκιμάστηκε σκληρά μέχρι να γίνει η ελπίδα της πραγματικότητα κι ο έρωτάς της ταξίδι ευτυχίας στο χώρο του φαινομενικού. Όταν ήρθαν οι δυσκολίες όμως, όταν τα άγχη και οι αλήθειες την έπνιξαν, η ωραία εμφάνισή της δε στάθηκε ικανή να σταματήσει την απόρριψη, τη μοναξιά και την αληθινή ασχήμια της ζωής. Πόση αξία έχουν άραγε οι άνθρωποι, τα συναισθήματα και οι καταστάσεις, όταν φορούν κραγιόν για να υπάρξουν; «Κοίταξε στον καθρέφτη. Η Ειρήνη είχε ανάγκη να πει ένα αντίο στη Δάφνη, την όμορφη Δάφνη, που είχε καταφέρει να ξεγελάσει για λίγο την κακή της μοίρα. Μέσα απ’ αυτήν είχε καταφέρει να κερδίσει θαυμασμό, αναγνώριση, έρωτα κι έναν άντρα που χρόνια ονειρευόταν. Δεν κατάφερε όμως να νικήσει την αληθινή ασχήμια της τύχης αυτής, που την είχε σφραγίσει αρνητικά απ’ την ώρα που γεννήθηκε». Μάθετε περισσότερα
  13. Χωρίς απόδειξη

    Χωρίς απόδειξη

    Δώδεκα ιστορίες που ισορροπούν ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό, στον σαρκασμό και στο χιούμορ, στο παράδοξο και στο μαθηματικώς ευεξήγητο. Ιστορίες που εφάπτονται της μαθηματικής σκέψης η οποία διαπερνά τα συμβάντα της ζωής, τις υπόρρητες φιλοδοξίες ή τις συγκαλυμμένες προσδοκίες των ηρώων τους. Δώδεκα διηγήματα που δεν χρειάζεται να γνωρίζεις αν αυτό που περιγράφουν έχει συμβεί αλλά που σε προκαλούν να το αποδεχτείς. Μάθετε περισσότερα
  14. Χώματα

    Χώματα

    Ένας κόσμος του παρελθόντος, ανδρόβουλος και θεοκρατού- μενος, δέχεται αναπάντεχα το χάρισμα της ελπίδας. Απ’ τον χωμάτινο τάφο μιας γυναίκας εκλύεται ένα μαγικό φως, πλημ- μυρίζοντας τους κατοίκους κι αλλάζοντας τις θεμελιακές ροές του πολιτισμού. Οι άνθρωποι ζουν για αιώνες μέσα σε γαλήνη. Ωστόσο, μια λέξη, γραμμένη σε κοινή θέα, αρκεί για να εμβο- λίσει τον φόβο. Ποιοι είναι οι κρυφοί αρωγοί της ελπίδας; Τα βλέμματα στρέφονται αντίπερα, σ’ έναν παρείσακτο, εξορισμένο λαό. Αποφασίζεται ο αφανισμός του ώστε να εκμηδενιστεί έτσι η πιθανότητα στέρησης της ελπίδας από τους υποτιθέμενους χορηγούς της. Οι άντρες κινούν για τον πόλεμο, ενώ οι γυναίκες μένουν πίσω, εγκυμονώντας τους νέους γόνους. Εννιά μήνες αρ- γότερα, τα μωρά που θα έρθουν δεν είναι ανθρώπινα. Οι πολε- μιστές επιστρέφουν σ’ έναν τόπο κατοικημένο από αρσενικούς χοίρους. Χοίροι και άντρες σαρκώνουν τα κυρίαρχα πλέον ζωικά είδη του κόσμου. Η ελπίδα μένει πάντα κρυμμένη στα χώματα. Μάθετε περισσότερα
  15. Χώμα και χρυσάφι
  16. Χοιρινό με λάχανο

    Χοιρινό με λάχανο

    Δεν έπρεπε να 'χε μείνει νηστικός, χοιρινό με λάχανο η μάνα του δε μαγείρευε κάθε μέρα. Το μύριζε συνέχεια μετά, ήταν παντού μετά η μυρωδιά και πώς να της ξεφύγει. Σαν τις αναμνήσεις παντού, σαν ένα κομμένο δαχτυλάκι, Τούλα, φυλαγμένο από το χρόνο στη φορμόλη, το ξέρεις καλά και σε ξέρει κι αυτό, και θα το ανάψεις, κερί στο μανουάλι θα το μπήξεις, να καίει και να στάζει για πάντα. Όπως ο ουρανός σου να στάζει, γιαγιά, ο βρόμικος, ο πηχτός, κοίτα, τα λιωμένα βατράχια τον πλημμύρισαν, άκου, τα λιωμένα βατράχια κοάζουν, είναι ώρα πια το αγόρι να πάρει πίσω απ' το Μαμουλίκο τα κλεμμένα του μάτια, είναι ώρα σαν κοπριά να τα χύσει πάνω στη Ρόιδω, στη Ρόιδω, του Νικόλα τη μάνα, στην Ρόιδω τη χοντρή... Μάθετε περισσότερα
  17. Χιόνι τον Απρίλη

    Χιόνι τον Απρίλη

    .Ένας γάμος κι ένας θάνατος, δύο ξένοι που έρχονται από διαφορετικούς κόσμους για να δώσουν ο ένας στον άλλον ελπίδα Η Kάρολαϊν κάνει ένα ταξίδι αστραπή στη Σκοτία για να συναντήσει τον αδερφό της και να γυρίσει εγκαίρως πίσω στο Λονδίνο για τον προγραμματισμένο, καθωσπρέπει γάμο που την περιμένει. Σε μια ξαφνική χιονοθύελλα βρίσκει καταφύγιο σ’ ένα μοναχικό σπίτι, όπου ένας νέος άντρας βρίσκεται αντιμέτωπος με το πένθος του. Και οι δύο είναι έτοιμοι να κάνουν ένα μεγάλο λάθος. Μήπως όμως τελικά σώσουν ο ένας τον άλλο; Μάθετε περισσότερα
  18. Χιόνι στη φωτιά

    Χιόνι στη φωτιά

    Δράμα, δεκαετία του 1960. Σε ένα μικρό χωριό, η Βασιλική, ένα πανέμορφο δεκαεξάχρονο και γεμάτο όνειρα κορίτσι, μεγαλώνει υπομένοντας την καταπιεστική συμπεριφορά της αγροτικής οικογένειάς της, ειδικά της αυστηρής μάνας της, που εμποδίζει κάθε προσπάθειά της να απαγκιστρωθεί από την απαρχαιωμένη νοοτροπία της επαρχίας, να μορφωθεί και να ανοίξει τα φτερά της. Μοναδικό στήριγμα στα όνειρά της είναι η γιαγιά της. Κάθε μέρα που ξημερώνει, αν και ίδια με την προηγούμενη, της γεννά μια καινούργια ελπίδα πως σύντομα θα ξεφύγει από τη μίζερη καθημερινότητα του χωριού και πως ο έρωτας που θα έρθει στη ζωή της θα τη λυτρώσει από τη φυλακή της. Όμως ο έρωτας αυτός αργεί πολύ και η Βασιλική, βλέποντας τον χρόνο να κυλά και μη αντέχοντας περισσότερο όλη αυτή την καταπίεση, δέχεται να παντρευτεί με προξενιό τον Δημήτρη, έναν νέο από τη Θεσσαλονίκη. Φεύγοντας να ζήσει εκεί μαζί του, πιστεύει πως είναι ευτυχισμένη. Σύντομα ανακαλύπτει πως ο γάμος της την εγκλωβίζει ακόμη περισσότερο, όμως συμβιβάζεται πιστεύοντας πως έτσι είναι η ζωή. Έως ότου η ματιά ενός άλλου άντρα, που πέφτει σαν φωτιά πάνω στην παγωμένη της καρδιά, την οδηγεί σε ένα πρωτόγνωρο πάθος, που δεν περίμενε, δε φαντάστηκε, δεν έλπισε ποτέ. Η Βασιλική επιτέλους ζει το όνειρο. Μέχρι που η φωτιά θα γίνει όλεθρος. Επανέκδοση του βιβλίου ΟΤΑΝ ΤΟ ΧΙΟΝΙ ΧΟΡΕΨΕ ΜΕ ΤΗ ΦΩΤΙΑ (1999) Μάθετε περισσότερα
  19. Χάσαμε τον μπαμπά

    Χάσαμε τον μπαμπά

    Πριν από είκοσι χρόνια, ο πατέρας του Άγγελου Γεωργιάδη εγκατέλειψε τον ίδιο και τη μητέρα του για χάρη της θείας Τίνας. Tώρα ο θάνατος του Mπαμπά θα φέρει σε επαφή τα εναπομείναντα μέλη της οικογένειας. Kαι στην κατοχή του γιου θα περιέλθει ένα τετράδιο, όπου ο πατέρας του αφηγείται την αρχική φάση του έρωτά του με τη μικρή αδελφή της μαμάς. Διαβάζοντας το χειρόγραφο, ο τριαντάχρονος Άγγελος θα οδηγηθεί σε έναν γραπτό αναστοχασμό της δικής του ζωής, που θυμίζει αυτοσχέδια ψυχοθεραπεία. Και θα αποπειραθεί να εξερευνήσει το παρελθόν, αλλά και το παρόν του, αναζητώντας τη λύτρωση. Ένα μυθιστόρημα που αναφέρεται έμμεσα στην απουσία του αρσενικού προτύπου από τον σύγχρονο κόσμο. Σε πρώτο πλάνο, ένας νεανικός και ένας ώριμος έρωτας, με τις αποκλίσεις και τους παραλληλισμούς τους. Kαι στο βάθος, αλλού σπαρακτική κι αλλού τρυφερή και αστεία, η αφήγηση μιας αργοπορημένης ενηλικίωσης. Μάθετε περισσότερα
  20. Φως μέσα στη θύελλα

    Φως μέσα στη θύελλα

    Λίγο πριν αναλάβει τα καθήκοντά της στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ, η παλαιοντολόγος Φωτεινή Μέλιου κάνει ένα ταξίδι στην Ελλάδα, στο νησί όπου μεγάλωσε, την Άθωρα. Η γνωριμία της, όμως, με τον Γκάμπριελ αλλάζει τα δεδομένα της ζωής της και η επιβλητική παρουσία του την παρασύρει σε πρωτόγνωρες καταστάσεις. Μια απότομη και χωρίς προηγούμενο καταιγίδα ξεσπά στο νησί, εγκλωβίζοντας κατοίκους και επισκέπτες. Η ραγδαία επιδείνωση του καιρού αποκόπτει κάθε επικοινωνία και η Φωτεινή καλείται να βοηθήσει τις Αρχές όταν ένας ιερέας βρίσκεται άγρια δολοφονημένος. Η αποκάλυψη ότι παρόμοιες δολοφονίες έχουν γίνει και σε άλλα μέρη του κόσμου περιπλέκει την κατάσταση. Στην Άθωρα δεν παγιδεύονται μόνο οι κάτοικοι, αλλά και ο δολοφόνος. Ποιος ο ρόλος της Σοφί, της μυστηριώδους γυναίκας που χρόνια ζει σε μια σπηλιά του νησιού, απομονωμένη και αμίλητη; Όταν η καταιγίδα σαρώσει τα πάντα στο πέρασμά της και τα στοιχεία της φύσης ενωθούν με τη μανία του δολοφόνου, η επιμονή της Φωτεινής θα γίνει το μόνο Φως μέσα στη θύελλα. Μάθετε περισσότερα
  21. Φωνές στο νερό

    Φωνές στο νερό

    Σε μια μικρή λουτρόπολη του Ιονίου μια γυναίκα μόνη ζει διαφορετικά από τον υπόλοιπο κόσμο. Οι άλλοι τη θεωρούν τρελή, όμως εκείνη αδιαφορεί για τα στερεότυπα της επαρχίας. Ένα ζευγάρι ηθοποιών του λαμπερού παλιού ελληνικού κινηματογράφου επιλέγει την ίδια λουτρόπολη ως τόπο διακοπών. Στην ηλικία πλέον της ωριμότητας, μακριά από τα φώτα της δόξας, ξεχασμένοι οι δυο και αγνώριστοι, ανακαλύπτουν το νόημα που δίνει στη ζωή η αληθινή αγάπη..... Μάθετε περισσότερα
  22. Φωνές από χώμα

    Φωνές από χώμα

    Δεκατρείς γυναίκες, µε κοινό παρονοµαστή τον σκοτεινό Δεκέµβρη του 1963 που οδήγησε στις διακοινοτικές ταραχές και στη χάραξη της Πράσινης Γραµµής που χώρισε τη Λευκωσία στα δύο, µιλούν για εκείνες τις στιγµές που συγκλόνισαν τον κόσµο τους. Της µίας ο άντρας δεν µπορεί να ανασάνει πνιγµένος στις αµαρτίες του, της άλλης γυρίζει µέσα στον τάφο χωρίς να µπορεί να ησυχάσει, η τρίτη κλαίει για τις άγριες αγκινάρες που της στέρησε ο πόλεµος, η τέταρτη µιλά για τη νύχτα που στάθηκε αφορµή να ξεκινήσει η αιµατοχυσία. Γυναίκες που µιλούν για τα έργα των αντρών. Καλούνται να µαζέψουν τα συντρίµµια, να πλύνουν τα ρούχα των νεκρών, να καθαρίσουν πίσω από τα χαλάσµατα και να συνεχίσουν τη ζωή τους. Και στο επίκεντρο, η άµεση πρωταγωνίστρια της καταστροφής, η Τουρκοκύπρια πόρνη Τζεµαλιγιέ, που µαζί µε τον Τουρκοκύπριο εραστή της Ζεκή υπήρξαν οι πρώτοι νεκροί, ενώ ο θάνατός τους ήταν η αφορµή να ξεκινήσει το κακό. Μάθετε περισσότερα
  23. Φυλακή Υψίστης Ασφαλείας

    Φυλακή Υψίστης Ασφαλείας

    Ένας άνθρωπος με περισσότερη ευαισθησία από όση χρειάζεται, που δεν αντέχει την απώλεια, τη βία, το φόβο, τον γενικό παραλογισμό αυτού που ονομάζουμε «πραγματικότητα». Κι έτσι εγκλωβίζεται. Είναι στο σπίτι του; Είναι τρελός; Ή μήπως τρέλα είναι όλο αυτό που περιγράφει; Κάνει μια έκκληση ζωής σε κάποιο πρόσωπο που λείπει. Ένας ισχυρός δεσμός ξεδιπλώνεται. Μαμά; Αδερφή; Φίλος; Φίλη; Ο ίδιος του ο εαυτός; Απευθύνεται στο άλλο πρόσωπο λες και μιλά σ’ έναν καθρέφτη. Σαν σχιζοφρενής. Με θυμό, τρυφερά, με απόγνωση, όμως πάντα με χιούμορ. Αποκαλύπτεται, σ’ ένα ταξίδι γεμάτο ένταση, από το σκοτάδι στο φως – το δίπολο που υπάρχει μέσα μας και κατευθύνει τη ζωή μας αναλόγως. Έρχεται κατά μέτωπο με όλα όσα πονάνε. Η σοφία, άλλωστε, είναι ένα παράσημο που αποκτά ο άνθρωπος με το σπαθί του. Για να αντιμετωπίσεις τη νύχτα της ζωής, ονειρεύεσαι· και από όλα τα όνειρα διαλέγεις αυτό που σου ζεσταίνει την ψυχή. Εδώ, είναι το όνειρο της απόλυτης ταύτισης, του ισχυρού δεσμού κόντρα στη μοναξιά. Αιώνια φυλακή σου αυτό που θεωρείς το πιο ασφαλές σου περιβάλλον. Οι χειροπέδες κι οι αλυσίδες είναι στο μυαλό μας, όπως ακριβώς και τα κλειδιά. Μάθετε περισσότερα
  24. Φτωχή Μάργκο

    Φτωχή Μάργκο

    Αυτή εδώ είναι η ιστορία της Μάργκο Κρουπ, μιας έφηβης απ' τα μεσοδυτικά που αφήνει την πατρίδα της, το Μάουντ Πλέζαντ του Μίσιγκαν, για να πάει στο Χόλλυγουντ. Στο τέλος του δρόμου βρίσκονται ο Σήζαρ, ο νεαρός Μεξικανός που ερωτεύεται τρελά, κι ο Μαξ, ένας φανατικός κινηματογραφόφιλος που μανατζάρει ένα ροκ συγκρότημα, τους Gringos, καθώς κι ο Γκρεγκ Τζόουνς, ένας πρώην ρόουντι των Grand Funk που γράφει τ' απομνημονεύματά του· και κάμποσοι άλλοι παράξενοι κι ευάλωτοι άνθρωποι που γεμίζουν, άθελά τους, τη ζωή της Μάργκο με τρυφερότητα, αναστάτωση και απόγνωση. Και παρ' όλο που η Φτωχή Μάργκο μιλάει για το πώς είναι να είσαι νέος, κι ανήσυχος και έκπληκτος μέσα στη μεγαλούπολη, δεν πρόκειται για ένα μυθιστόρημα πάνω στο σεξ, τα ναρκωτικά και το ροκ εν ρολ, αλλά μάλλον για το χρονικό μιας ενηλικίωσης, μιας ελεύθερης πτώσης κι ενός ανεκπλήρωτου έρωτα. Μάθετε περισσότερα
  25. Φρανκενστάιν-Rec

    Φρανκενστάιν-Rec

    Σε μια πόλη φτάνει ένας θίασος που ανεβάζει στη σκηνή τον Φρανκενστάιν, βασισμένο στο ομότιτλο μυθιστόρημα της Μαίρης Σέλλεϋ. Μια νεαρή δημοσιογράφος, που ερευνά το μύθο, πιστεύει πως δεν πρόκειται για ένα παραμύθι, αλλά για την αληθινή ιστορία μιας παρέας αλχημιστών, με ιδρυτή τον νεαρό γιατρό Βίκτορ Φρανκενστάιν, που το 1817 κατάφεραν να νικήσουν το θάνατο και να επανέλθουν στη ζωή από τον κόσμο των νεκρών. Παίρνοντας συνεντεύξεις από το θίασο, έρχεται αντιμέτωπη με τους σκοτεινούς ήρωες του μυθιστορήματος, που εμφανίζονται στην πόλη πιο ζωντανοί από ποτέ. Η έρευνα την οδηγεί σε έναν κόσμο τεράτων και τελικά στην αποκάλυψη του μυστικού μιας αιώνιας αγάπης, που κατάφερε να μείνει ζωντανή ακόμα και μετά το θάνατο. Αλλά τι είναι αληθινό και τι υπάρχει μόνο στη φαντασία της; Ποιοι είναι αυτοί οι "ηθοποιοί"; Γιατί ήρθαν στην πόλη της; Και ποια είναι επιτέλους η νεαρή δημοσιογράφος; Μάθετε περισσότερα
  26. Φόνος στη δικτατορία

    Φόνος στη δικτατορία

    ...παράτησα στη μέση τον Μαριγκέλα, σηκώθηκα, ξυρίστηκα, ντύθηκα, ζώστηκα τη μπερέτα στη μασχάλη και βγήκα. Η γραμμή ήταν: οι παράνομοι πάντα οπλισμένοι, κι ας έτρεμε η καρδιά πίσω από το πορτοφόλι. Η εξοικείωση με τ' όπλο θέλει γενιές πολλές γενιές αίμα. Προχώρησα με τα πόδια, έστριψα κανά δυο δρομάκια που μπορούσε να ελέγξεις αν σ' ακολουθούσε κανείς. Βγήκα στη Πανόρμου. Φωτίτσες στη σκεπή οι ταμπέλες των αραγμένων ταξί. Πήγα, χτύπησα το τζάμι του πρώτου. - Ελεύθερος; Ο ταξιτζής, κόκκινη, αξύριστη μούρη, βαριεστημένα ματιά. - Έμπα. Μπήκα. - Για το σταθμό Πελοποννήσου, παρακαλώ. - Πας για κάτω απ' το αυλάκι; - Όχι, πάω μέχρι Λουτράκι. Με κοίταξε μέσα απ' τον καθρέφτη. - Μα, δεν έχει τέτοια ώρα για Λουτράκι. Δαγκώθηκα. Οι μισοί απ' αυτούς μπορεί νάντουσαν χαφιέδες. Κάποια τέτοια φήμη κυκλοφορούσε τότε... Μάθετε περισσότερα
  27. Φλόγες στο ρετιρέ

    Φλόγες στο ρετιρέ

    Μια ποδοσφαιρική ομάδα-θαύμα που χάνει αναπάντεχα την εύνοια της τύχης. Ένας γενετικά μεταλλαγμένος σίριαλ κίλερ. Μια δυσλειτουργική οικογένεια. Ένας αλλοδαπός μαθητής που αρνείται να σηκώσει τη σημαία. Επίορκοι διπλωμάτες και ατάλαντοι σκηνοθέτες. Αναμνήσεις και στιγμιότυπα που ξετυλίγονται εν πλω. Εκδρομή με τον ψυχίατρο προς άγνωστο προορισμό. Ένα παιδί ετοιμάζεται ν' αυτοκτονήσει. Το χρονικό μιας χαμένης νεότητας σε τρεις πράξεις. Ένας Σαoυδάραβας δήμιος ονειρεύεται να γίνει συγγραφέας και μια εικοσάχρονη φοιτήτρια φοβάται μη χάσει την αθωότητά της. Αυτοβιογραφία και μυθοπλασία, ρεαλισμός και σουρεαλισμός, με τις φλόγες να γλείφουν το ταβάνι, ανεβαίνοντας απειλητικά προς το ρετιρέ, και τις γλυκές μελωδίες του Μόρισεϊ να ντύνουν σπαρακτικά το σάουντρακ μιας προαναγγελθείσας τραγωδίας.... Μάθετε περισσότερα
  28. Φίλοι και εραστές

    Φίλοι και εραστές

    Η ιστορία αρχίζει ένα απόγευμα του Φεβρουαρίου στη Στοκχόλμη το 2006, έτος εκλογών, και θα φτάσει ως τη Μαύρη θάλασσα... Ο Γκέοργ Αντρέασον, διευθυντής του Γραφείου Πολιτισμού, έχει να αντιμετωπίσει μεγάλες δοκιμασίες: προσωπικές, ηθικές, πολιτικές. Έρωτας και πολιτική, εξουσία και ήθος, φιλία και αγάπη, αγάπη και πίστη. Μια ξένη ζωή στην πατρίδα σου ή μια δική σου ζωή κάπου αλλού; Ο Θοδωρής Καλλιφατίδης περίμενε σαράντα χρόνια να μιλήσει για τη σύγχρονη Σουηδία. Στο "Φίλοι και Εραστές" διαγράφεται η σύγχρονη κοινωνία με ηπιότητα, σαφήνεια και χιούμορ, ενώ ταυτόχρονα ζούμε τον μεγάλο χαμένο έρωτα που πάντα ψάχνουμε να βρούμε. Μάθετε περισσότερα
  29. Φιλοδοξίες κήπου

    Φιλοδοξίες κήπου

    Διακειμενικά ταξίδια στη μυθολογία και τη λογοτεχνία. Τολμηρές διεισδύσεις στα παράδοξα και στις αντιφάσεις του αστικού τοπίου. Ιστορίες που συνομιλούν με τους μύθους και τους συντηρούν καταργώντας τους: Από το φιλμ στο χαρτί. "Διαβάζοντας" ένα ντοκιμαντέρ για τον Ε.Χ. Γονατά. Οι εσωτερικοί μονόλογοι της μυθικής Ιφιγένειας και της Αριάδνης. Η συνομιλία ενός ομοφυλόφιλου με τον άλλο του εαυτό. Μια φανταστική συνέντευξη από τον Ροβινσώνα Κρούσο. Οι ταξικές διαφορές και η κοινωνικοποίηση ενός παιδιού. Η μοναξιά και το πένθος. Η ευθεία γραμμή που ενώνει τις Κόρες με μια χωριάτισσα. Η αφέλεια ενός παππού. Η ανάδυση από την κατάθλιψη. Ο παραλογισμός και η τρυφερότητα. Ένα διαφορετικό πρόσωπο της Ευγενίας Φακίνου, η οποία στη μικρή φόρμα των διηγημάτων δε φαίνεται ν' ασφυκτιά, αλλά επικεντρώνεται στο ουσιώδες και αναδεικνύει κάθε φορά τις καίριες λεπτομέρειες. Μάθετε περισσότερα
  30. Φιλί στα μάτια

    Φιλί στα μάτια

    Λίγο κόκκινο... Και λίγο φως... Σαν δυο δροσοσταλίδες πάνω σε πέταλα τριαντάφυλλων, φιλοτεχνεί υγρά τα χείλη τους. Θα τα ενώσει με μια πινελιά. Το χέρι τρέμει. Τα χείλη σμίγουν πάνω στον μουσαμά. Υγραίνει τα δικά της χείλη, σαν να νιώθει το στόμα του. Επιτέλους, το φιλί που ποτέ δεν έδωσαν... 1922 Η Μαριγώ, με τα λιγοστά υπάρχοντά της από τη ρημαγμένη Σμύρνη, πέρασε στην Ελλάδα και μπήκε στη δούλεψη των Βασταρδήδων. Με τα χρόνια, δύο μυστικά βασάνιζαν το μυαλό της· το ένα αφορούσε τις γυναίκες στο σπιτικό του καραβοκύρη, το άλλο πολλά, αναρίθμητα κορίτσια που πουλούσαν τη σαγήνη τους στα πέρατα της γης. Η Σμυρνιά οικονόμος, όμως, τα κράτησε επτασφράγιστα, κι ας της έκαιγαν τα χείλη, κι ας της μάτωναν την καρδιά. 1992 Ο Άλκης ήθελε να γίνει ηθοποιός. Ο ρόλος του Άμλετ ήταν το όνειρό του. Η Αλεξία ζωγράφιζε με μουντές πινελιές τα κομμάτια της ζωής της και πρόσμενε τον έρωτα για να αποτινάξει το προσωπείο του φόβου. Το Φιλί στα μάτια, το δικό τους ανομολόγητο μυστικό, δεν ήταν μόνο ένας πίνακας· ήταν μια έκκληση για πόθο και επαφή. Μια κραυγή απόγνωσης για το ανεπίδοτο φιλί ενός απαγορευμένου έρωτα. Όταν όμως όλα τα μυστικά αποκαλυφθούν συμπαρασύροντας όσους βρεθούν στο διάβα τους, η σχέση των δύο νέων εγκλωβίζεται στην παγίδα της σιωπής. Θα βρουν άραγε τη δύναμη να σπάσουν τα αόρατα δεσμά τους; Μάθετε περισσότερα
  31. Φίδια στο Σκορπιό

    Φίδια στο Σκορπιό

    "Ο θλιμμένος Μπούφος ετοιμαζόταν να ξεφορτωθεί για πάντα το μισητό Φλοκ, το κοπρόσκυλο του Mίστερ Μπλουφ, πετώντας το σάκο στο ποτάμι, όταν ένας αντίχειρας προσγειώθηκε στο πρόσωπό του και του τσάκισε το λαιμό, διπλώνοντας τη γωνία της σελίδας και πετώντας ξανά το εικονογραφημένο τεύχος της "Περιπέτειας" στο ταμπλό του αυτοκινήτου. Απ' το ραδιόφωνο οι Μπίστι Μπόις στριγγλίζανε το "Sabotage". Μόλις ένα δευτερόλεπτο πριν, είχε ακουστεί η φωνή του Kάρλο: "Παρά πέντε, Έκτορα. Πάμε". Οι δυο άντρες βγήκαν απ' το αυτοκίνητο, τεντώθηκαν και ίσιωσαν τις μακριές τους καμπαρντίνες. Πήραν από μια δερμάτινη καλοραμμένη τσάντα, ο Kάρλο κλείδωσε το αυτοκίνητο και πέρασαν στην απέναντι πλευρά του δρόμου." Σ' αυτή την πλευρά του δρόμου, συμβιώνουν κι αλληλοσπαράσσονται οι ήρωες του βιβλίου: ληστές τραπεζών, διεφθαρμένοι μπάτσοι, πόρνες, μπράβοι και νταβατζήδες, σε ήσυχα μπαρ, παλιά ξενοδοχεία και βρόμικα νυχτερινά στέκια, όπου το δίκιο κρύβεται στις κάννες των όπλων κι ο θάνατος τριγυρίζει αθέατος. Ένα πολιτικό νουάρ μυθιστόρημα, μια ματωμένη ιστορία εκδίκησης, ταγμένη στην παράδοση των παλπ αναγνωσμάτων, των ρόουντ μούβι και των ταινιών του Σαμ Πέκινπα, του Σέρτζιο Λεόνε και του Κουέντιν Ταραντίνο. Μάθετε περισσότερα
  32. Φετίχ

    Φετίχ

    Ο Παύλος έκλεβε τους Νομπελίστες ποιητές, άλλαζε λέξεις, φράσεις, νοήματα, κι έτοιμο το διαφημιστικό. Η υψηλή λογοτεχνία στην υπηρεσία του πελάτη. Όχι πια. Από τότε που η κυβερνητική οδηγία υποχρέωσε τα βιβλιοπωλεία να μην τοποθετούν στα ράφια τους ποίηση, δεν είχε από πού να εμπνευστεί. Αυτό ήταν μόνο ένα από τα αλλεπάλληλα νέα μέτρα της κυβέρνησης. Μέτρα για την ενίσχυση της παραγωγικότητας. Προϊόντα νοσηρής φαντασίας. Οι πλούσιες συνοικίες άδειαζαν, οι φτωχές ασφυκτιούσαν. Ποιος ο ρόλος του Ινστιτούτου, του μυστηριώδους συμμάχου της κυβέρνησης, σε όλα τούτα; Η Δανάη μπλέκεται με το Ινστιτούτο, θέλει να μάθει τι τους κρύβουν. Ζητά τη βοήθεια του Παύλου και η ιδιόμορφη σχέση τους ξεκινά. Τα αλλεπάλληλα νέα μέτρα οδηγούν το ζευγάρι στο περιθώριο. Μοναδική τους διέξοδος να λύσουν το γρίφο του Ινστιτούτου. Στο γαϊτανάκι της πλοκής συμμετέχουν ακόμη ο Άρης (ο σύγχρονος πειρατής), ο κύριος Πικρός ή Νυφίτσας (ο καλύτερος στρατολόγος του Ινστιτούτου), ο Τέο (το συνταξιοδοτημένο παιδί των λουλουδιών με τα "μαγικά ξόρκια"), η Μαρία και ο Ιάσονας (που έχουν εμμονή με τα ομαδικά σπορ του Μαρκήσιου ντε Σαντ). Ένα νουάρ μυθιστόρημα-ταξίδι από τον θείο Μαρκήσιο μέχρι το φετιχισμό του εμπορεύματος, όπου αποκαλύπτεται κάτι στο οποίο αποδίδονται υπερφυσικές ιδιότητες. Ένα φετίχ. Μια ελπιδοφόρα ρομαντική ειρωνεία. Μάθετε περισσότερα
  33. Φέρτε μου το κεφάλι της Μαρίας Κένσορα
  34. Φερμουάρ

    Φερμουάρ

    Όλα ξεκινάνε με ένα έγκλημα, σχεδόν στυγερό. Μπλέκεται πολύς κόσμος –μια λαϊκή τραγουδίστρια, μια γραμματέας σε Υπουργείο, μια δημόσια υπάλληλος-πρώην-και-νυν ιδεολόγος, η σύζυγος του Υπουργού, η κόρη του, ο γιος του, μια απελπισμένη άνεργη μοδίστρα, και μια καφετζού, στο άσχετο. Όλοι ψάχνουν για ένα νόημα στη ζωή τους και όλοι κρύβουν λόγια. Οι ήρωες του Φερμουάρ κρύβουν πολλά, από στοιχεία εγκλήματος μέχρι πολύτιμες πληροφορίες που θα άλλαζαν την ροή της ιστορίας, ίσως και της Ιστορίας, αν έβγαιναν στο φως. Μιλάνε για τη ζωή τους και για τον φόνο, για το Δημόσιο, για το Κόμμα και για το θύμα αλλά όταν έρχεται η στιγμή των αποκαλύψεων, βάζουν φερμουάρ. Μάθετε περισσότερα
  35. Φεγγαράδα στο δέρμα

    Φεγγαράδα στο δέρμα

    Οι δεκαεφτά ιστορίες της συλλογής "Φεγγαράδα στο δέρμα", διαρθρωμένες σε δυάδες, εικονογραφούν και περιγράφουν ένα άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο οικείο σύμπαν, όπου ένα ευπόληπτο ξενοδοχείο μετατρέπεται σε πορνείο, μια μισομεθυσμένη πεζή καταπλακώνεται από ένα πιάνο, μια Πυγμαία ανακαλύπτει το χιόνι της Σκανδιναβίας, δύο κωφάλαλοι φωνασκούν κάτω από ένα βουβό μπαλκόνι, μια απρόθυμη κληρονόμος συνομιλεί με την από δεκαετίες νεκρή κληροδότριά της και ένα μικρό κορίτσι βρίσκεται στη δυσάρεστη θέση να αγαπήσει έναν άντρα που αγαπάει μια πέτρα. Ο αναγνώστης, έτσι, θα έρθει αντιμέτωπος με πολλές από τις γνωστές καθημερινές του αγωνίες και διαψεύσεις, καθώς, μεταξύ άλλων, θα αντιληφθεί πως, όπως η φεγγαράδα στο δέρμα δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια δερματική πάθηση, έτσι και η απαιτητική αφηγήτρια στο τέλος δε θα κατορθώσει παρά να συνθέσει ένα διήγημα για το πώς δε γράφεται ένα διήγημα, συνειδητοποιώντας για άλλη μία φορά τις ατέλειωτες δυνατότητες και παγίδες της συγγραφής. Μάθετε περισσότερα
  36. Φαρμακείον εκστρατείας

    Φαρμακείον εκστρατείας

    Ένα μυθιστόρημα με πρωταγωνιστή έναν ηλικιωμένο συγγραφέα που επιστρέφει στη γενέτειρά του κι ακολουθεί εικόνες, σκιές, μυρωδιές αναζητώντας τα φάρμακα που χρειάζονται όσοι πάσχουν από αναμνήσεις και μοναξιά. Κουβεντιάζει με ζώντες και τεθνεώτες, μονολογεί κι αφηγείται μονολόγους άλλων μοναχικών ανθρώπων, που οι φωνές, οι αλήθειες κι οι φαντασίες τους συνθέτουν έναν θεατρικό μονόλογο για μια χειμαρρώδη ζωή που κύλησε και κυλάει πάνω στις ράγες του Φαρμακείου εκστρατείας, του πιο ποιητικού από τα πεζά κείμενα του Μάνου Ελευθερίου. Μάθετε περισσότερα
  37. Φαμιλιάλ Διηγήματα

    Φαμιλιάλ Διηγήματα

    Επτά το απόγευμα και Ιούνης. Μοιάζει ξημέρωμα και φθινόπωρο. Τη χθεσινή νύχτα έβρεξε. Δρόσισαν τα χ(ρ)ώματα. Ο αέρας καθαρός, σχεδόν εισαγόμενος. Μυρίζει Λυών. Μυρίζει πάνω κάτω βόλτες στον Ροδανό. Οι μεγαλύτερες ομορφιές μιας πόλης αράζουν στις αποβάθρες της. Έτσι κάναμε κι εμείς. Ξαπλώναμε στα τεχνητά γρασίδια, ανάσκελα με τα χέρια ανοιχτά κι αγκαλιάζαμε. Πότε τον ουρανό, πότεο ένας τον άλλο. Όλες οι μέρες κοντά στο ποτάμι θυμίζουν Κυριακή. Όχι εκείνη τη μελαγχολική των εφηβικών σου χρόνων. Την άλλη, την καινούργια. Εκείνη που την περπατάς χέρι χέρι. Που ταΐζεις το αγαπημένο σου στόμα μπάλες παγωτό. Που βάζεις ηλίθια στοιχήματα και γελάς όταν τα χάνεις. Γιατί πάντα χάνεις, αλλά τι πειράζει; Αφού πάλι κερδίζεις στην αγκαλιά. [...] Μάθετε περισσότερα
  38. Φαίδρα η Βουρλιώτισσα

    Φαίδρα η Βουρλιώτισσα

    Βουρλά! Τόπος ελληνικός που όμως έμελλε να ζήσει με τον πιο άγριο τρόπο την απονιά και την καταστροφή. Η Φαίδρα, μάνα-ηρωίδα, κρατώντας πάντοτε σφικτά το χέρι της μικρής της κόρης της Μαρίγας, κατάφερε μέσα από τη βία του άδικου πολέμου, τη σφαγή, το αίμα και την αλλοφροσύνη, να σώσει μερικά από τα παιδιά της και να τα οδηγήσει ασφαλή μέσα από τα άγρια μονοπάτια της προσφυγιάς στη νέα τους πατρίδα, την Αθήνα. Εκεί η Μαρίγα τελικά παντρεύτηκε τον πρώτο της έρωτα το Διονύση, όμως ποτέ δεν έσβησαν από τα μάτια της οι εικόνες της φρίκης που έζησε στα παιδικά της χρόνια. Η μεγαλύτερη κόρη η Αγγέλα, λουλούδι πανέμορφο ακολουθώντας το χέρι της μοίρας γύρισε πίσω στα Βουρλά. Παντρεύτηκε και έζησε όλη την παράφορη αγάπη και τη μεγαλύτερη δυστυχία της ζωής της. Οι δύο γιοι, ο Μανώλης και ο Στέλιος που τους πήραν οι Τούρκοι να "υπηρετήσουν" και βίωσαν την αγριότητα των εχθρών, το μίσος τους απέναντι στους Έλληνες, τη βάναυση συμπεριφορά τους που πολλές φορές έγινε απάνθρωπη. Η Νενέ, που δεν πρόλαβε να φτάσει στον τόπο της "ελευθερίας" και ο πατέρας που έφυγε νωρίς και δεν έζησε την προσφυγιά. Ένας κόσμος αλλιώτικος που πάντα αποζητούσε την Ελλάδα. Μάθετε περισσότερα
  39. Φάδερ ημών

    Φάδερ ημών

    O Τζες μαζεύει δώδεκα εντυπωσιακές μαθήτριες κι αρχίζει να περιπλανιέται στην υφήλιο διδάσκοντας μεγάλες αλήθειες για την ψηφιακή ευσέβεια, το θρησκευτικό μάνατζμεντ και το ντιζάιν εσωτερικών κόσμων, φιλοδοξώντας να εντάξει δυναμικά τη θρησκεία στο γήινο λάιφ στάιλ. Οι παγκόσμιες ισορροπίες ανατινάσσονται και η ιστορία του πολιτισμού ξαναγράφεται - ψηφιακά αυτή τη φορά. Το Παρίσι μετατρέπεται σε μοντέρνους Αγίους Τόπους, το Hotel Ritz σε μια άνετη και λειτουργική φάτνη, ενώ ο Τζωρτζ Μπους θέτει σοβαρή υποψηφιότητα για Ηρώδης. Τελικά ο μικρότερος θεάνθρωπος εξελίσσεται στον απόλυτο σταρ. Δίνει συνεντεύξεις στην τηλεόραση, φωτογραφίζεται για την Vogue και ερωτεύεται μια ασήμαντη πιτσιρίκα. Ο Πανάγαθος στον ουρανό παθαίνει εγκεφαλικό μ' όλ' αυτά που συμβαίνουν "εκεί κάτω", ανακαλύπτοντας με τρόμο το αυτονόητο: ότι όταν θέλεις κάτι πάρα πολύ, ολόκληρο το σύμπαν κάνει την πάπια! - και ότι με το σταυρό στο χέρι δεν καταφέρνεις πλέον τίποτα αν ο σταυρός δεν είναι Cartier... Μάθετε περισσότερα
  40. Ύστεροι έρωτες

    Ύστεροι έρωτες

    Με την Άννα, συχνά παίζαμε το παιχνίδι με τις φωτογραφίες. Μας άρεσε να αποτυπώνουμε τις στιγμές. Εκείνη, ενώ πάντα πρώτη ξεκινούσε αυτό το παιχνίδι, δεν στεκόταν ποτέ ακίνητη, όταν προσπαθούσα να τη φωτογραφίσω. Έβαζε και έβγαζε τα γυαλιά της, διόρθωνε τα μαλλιά της, χαμογελούσε στημένα, παραπονιόταν πως αργώ και κουράστηκε το χαμόγελό της. Πάντα ανήσυχη. Εγώ, με προσεχτικές κινήσεις, πάσχιζα να παγιδεύσω το πρόσωπό της μέσα στο κάδρο, όπως ήθελα να τη βλέπω. Εκείνη, νόμιζε πως ήταν μια στιγμή μόνο που θα αποτυπωνόταν, και προσπαθούσε φιλάρεσκα να την κάνει καλύτερη. Δεν ήξερε πως στην εικόνα αποτύπωνα όλη της τη ζωή. Ακόμα κι αυτά που δεν είχαν συμβεί ώς τώρα, τα έβλεπα ζωγραφισμένα στο βλέμμα της. Κάπως έτσι ξεδιπλώνεται αυτή η ιστορία. Με εκπλήξεις, που η ίδια αποζητούσε, προσπαθώντας να ξορκίσει την πλήξη και την αδιαφορία του τέλους των συγκινήσεων. Μάθετε περισσότερα
  41. Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες

    Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες

    Στην επανέκδοση ενός από τα πιο απολαυστικά μυθιστορήματα του Γιάννη Ξανθούλη, ο θρυλικός θίασος της Μαρίκας Σουέζ περιοδεύει στα τέλη της δεκαετίας του '40 στις ιαματικές λουτροπόλεις της Ελλάδας. Φόνοι, πάθοι και έρωτες υφαίνουν το πέπλο μιας ηθελημένα ξεχασμένης και ανεξέλεγκτα ασύδοτης περιόδου. Εκείνοι που ανέλαβαν να παίξουν το ρόλο του Θεού πριμοδότησαν και τους θανάτους-τιμωρία των αναμνήσεών τους. Θάνατος προσώπων από ένα υγρό, αμύθητο παρελθόν, ευτράπελο όσο και τρομακτικό, προσκολλημένο στα τέλη της δεκαετίας του ’40. Τότε που ο θίασος της Μαρίκας Σουέζ περιόδευε με τρέλα και αυταπάρνηση στις ιαματικές λουτροπηγές μιας εξαθλιωμένης από τους πολέμους Ελλάδας. Για τον Στάθη, που κόντευε τα εξήντα, με παράστημα αλά Κλιντ Ίστγουντ, όπως αρμόζει σε διασωθέντα ήρωα, όλα αυτά ήταν γρίφος. Όμως όσο κι αν το πήρε αψήφιστα, ασφαλισμένος στο χλιαρό παρόν του, συνεχίζοντας δηλαδή να εκδίδει επιμελώς μοναχικά το μελισσοκομικό περιοδικό του –μέρος κι αυτό της αλυσιδωτής περιπέτειας– χρειάστηκε να μπει στη λογική του φόβου και στα «επιμέρους» μιας ηθελημένα ξεχασμένης περιόδου. Ίσως της πιο ανεξέλεγκτα ασύδοτης. Γεμάτης πάθος, παράλογη βία, έρωτες, παραστάσεις με ομοιοκατάληκτα δράματα, όπως «Η Παναγιά τιμωρεί το Κρεμλίνο» – αινίγματα φωσφορούχα στα μάτια ενός μικρού αγοριού που βιαζόταν να μεγαλώσει. Έτσι άνοιξε η επικίνδυνη χαραμάδα στο «ιαματικό» παρελθόν, μπάζοντας ταυτόχρονα ανέμους με αλήθειες και υστερικά συναισθήματα, φορτωμένα τα εύσημα της αγάπης, του μίσους αλλά και της μεγάλης νοσταλγίας που υφαίνει το δέρμα του ανήσυχου ύπνου. Μάθετε περισσότερα
  42. Υπουργός νύχτας

    Υπουργός νύχτας

    Ένας μοναχικός τυχοδιώκτης, χαρτοπαίκτης αναρριχάται σε μια κοινωνία διαλυμένων θεσμών, προσωπείων, συμβατικότητας, κλισέ αντιλήψεων και ψεύδους. Γίνεται καταρχήν καθωσπρέπει επαγγελματίας, ιδιοκτήτης γραφείου τελετών, και με αυτή τη βιτρίνα μπλέκει στον βαθύ υπόκοσμο. Αναλαμβάνει αρχηγός συμμορίας που ελέγχει όλες σχεδόν τις νυχτερινές, σκοτεινές συναλλαγές –τράφικινγκ, ναρκωτικά, τοκογλυφία, πορνεία, αρχαιοκαπηλία– και παίρνει τον τίτλο «υπουργός νύχτας». Αποκεί διεισδύει στη μολυσμένη πολιτική τάξη και ανελίσσεται ραγδαία, γίνεται ένα από τα κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης. Η τριπλή παράλληλη πορεία του, ως κα-θωσπρέπει επαγγελματία, μαφιόζου και πολιτικού, φωταγωγεί ειρωνικά, σαρκαστικά τον σαθρό περίγυρο, την ανατροπή των ιεραρχιών, την έλλειψη αντίστασης από την κοινωνία και τους θεσμούς, την κατάρρευση των ιδεολογιών, τη γενικευμένη παραφροσύνη, την αρπαγή και τον κυνισμό. Εμφανίζεται ως σωτήρας, αυτός που απεχθάνεται κάθε σωτηρία. Μόνο ένας δύσκολος, τυφλός έρωτας για μια αγγελική πόρνη έρχεται να εκτρέψει τη μοιραία διαδρομή του. Αλλά για πόσο, σε αυτή την πορεία όπου το τραγικό εναλλάσσεται με το κωμικό, ο θάνατος γίνεται γλέντι και η εξουσία έρμαιο; Ο σκοτεινός τραγέλαφος ενός κόσμου που θα μπορούσε να είναι και ο δικός μας. Μάθετε περισσότερα
  43. Υποθετικά, τέλεια όλα

    Υποθετικά, τέλεια όλα

    Το σπίτι είχε τη μυρωδιά του καπνού που κάπνιζε. Το κρεβάτι άφονα στρωμένο. Μια φωτογραφία μας στην παραλία, ημίγυμνοι. Φαινόμασταν τόσο ερωτευμένοι και χαρούμενοι. Έξω από τα παράθυρα η φύση οργίαζε. Το φως πέρναγε από τις κουρτίνες και συναντούσε τους τοίχους, τα βάζα, τα λουλούδια, τους πίνακες... τα πρόσωπα μέσα στους πίνακες. Ο καφές έτοιμος. Ακόμα και το φαγητό μύριζε θεσπέσια. Γιατί ήρθα; Για να χαλάσω όλη αυτή την αρμονία; Μάθετε περισσότερα
  44. Υπερσυντέλικος

    Υπερσυντέλικος

    "Σέρβιρα στον εαυτό μου ένα τζιν, βγήκα στη βεράντα και άρχισα να βηματίζω πάνω κάτω. Πρώτη φορά στη ζωή μου αισθανόμουν ότι δεν με χωρούσε ο τόπος, ότι πνιγόμουν. Πρώτη φορά με φόβιζε το μέλλον. Πού θα βρισκόμασταν σε πέντε χρόνια; Το καραβάκι του έρωτά μας θα τσακιζόταν αργά ή γρήγορα στα κατσάβραχα της καθημερινότητας. Η λέξη "αποτυχία" μου φάνηκε ξαφνικά τόσο φρικτή - εγώ, που χλεύαζα τη διάκριση ανάμεσα σε "επιτυχημένους" και "αποτυχημένους", ένιωσα ισόβια καταδικασμένος να είμαι στην απέξω. Στη χώρα των διαψευσμένων ελπίδων, εκεί όπου τα ρολόγια δείχνουν πάντα παρά πέντε. Με έπνιξε το αίσθημα της αδικίας. Δεν ήξερα -ούτε και με ένοιαζε- αν έφταιγε η έλλειψη ταλέντου, το ασυμβίβαστο του χαρακτήρα μας, τα κυκλώματα, τα κατεστημένα ή η στραβή μας τύχη... Απαξίωσα να ψάξω το νόημα της ζωής στη δόξα ή στα φράγκα, γι’ αυτό και το βρήκα στα μάτια της Μαρίας. Όμως το να σκύψω τώρα το κεφάλι και να συμβιβαστώ με το δήθεν πεπρωμένο μου θα μου φαινόταν ασυγχώρητη κακομοιριά. Την επομένη κιόλας, πήρα ιδιαιτέρως τη Μίνα και βάλαμε μπροστά το σχέδιο δολοφονίας του Θανάση Μουσαχίρη..." Από την Ελλάδα στην Κένυα κι από τον παθιασμένο έρωτα στην έσχατη απελπισία, οι ήρωες θυσιάζουν το παρόν τους στο βωμό του μέλλοντος. Η μοίρα τους ωστόσο έχει γραφτεί στο χρόνο της οριστικής απώλειας: στον Υπερσυντέλικο. Μάθετε περισσότερα
  45. Ύλη δάσους

    Ύλη δάσους

    Περιέχει τα διηγήματα: "Ένοικος" (α' έκδοση: "Η λέξη", 1983), "Ανδρομέδα" (α' έκδοση: "Διηγήματα", Κέδρος, 1978), "Αλυπία" (Κέδρος, 1978), "Αποτομή" (Κέδρος, 1978), Λίνδος" (Κέδρος, 1978), "Το ηλιοτρόπιο" (Κέδρος, 1978), "Η μετάληψη" (Κέδρος, 1978), "Δωρεά" (α' έκδοση: "Παρά δήμον ονείρων", Καστανιώτης, 1991), "Ο Ευαγγελισμός" ("Η λέξη", 1984), "Ύλη δάσους", "Φόνοι σπανίων γεύσεων", "Για ώρα ανάγκης" (δημοσιεύονται εδώ για πρώτη φορά). Μάθετε περισσότερα
  46. Υγρή πόλη

    Υγρή πόλη

    Ο Λεωνίδας είναι ο αξιοσέβαστος κουρέας της πόλης. Σοβαρός, εχέμυθος, μετρημένος, διατηρεί ένα κουρείο στη σκεπαστή αγορά. Ζει με την κόρη του και τη φιλάσθενη γυναίκα του σ’ ένα παλιό νεοκλασικό. Η απρόσμενη επίσκεψη της Χλόης έρχεται να ταράξει την ήρεμη ζωή του. Το Παρίσι στοιχειώνει την Κομοτηνή. Ο ιδιόρρυθμος, φιλήδονος Ζαν περιπλέκει ακόμα τις ζωές τους. Σε ένα χωριό λίγο έξω από την πόλη, ο γοητευτικός, φιλόδοξος Ζαχαρίας θα συναντήσει τη συντηρητική Λαμπρινή, θα μαγευτεί από το ήθος της και θα κάνει τα πάντα για να την κατακτήσει. Ευτράπελα, μοιραίες συναντήσεις και πλήθος ιδιόμορφων ανθρώπων στήνουν την τοιχογραφία μιας εποχής. Ήρωες βουτηγμένοι στα πανανθρώπινα πάθη άλλοτε διάγουν μια ζωή συμβατική και άλλοτε πάλι παραδίδονται σε ανομολόγητες επιθυμίες. Μπορεί ο άνθρωπος να ορίσει τη μοίρα του; Μπορεί ένας έρωτας να σε αλλάξει για πάντα; Να στοιχειώσει τη ζωή, να καταπολεμήσει τον θάνατο; Ένας άνθρωπος που αγαπήθηκε πολύ μπορεί να συνεχίσει να ζει απορρίπτοντας τον ίδιο τον εαυτό του; Τι είναι τελικά πιο ισχυρό, το «πρέπει» ή το «επιθυμώ»; Η υγρή πόλη είμαι εγώ. Είμαστε εμείς. Η κοινωνία που ζούμε, όλα αυτά που καλούμαστε να βιώσουμε χωρίς να μας έχει προετοιμάσει κανείς. Το ποτάμι άλλοτε ξεσκεπάζει και άλλοτε ενώνει και ευλογεί. Η υγρή πόλη είναι μια πόλη μαγική. Μάθετε περισσότερα
  47. Τυχερό

    Τυχερό

    Το Τυχερό είναι ένα µυθιστόρηµα συγκροτηµένο από γεγονότα· αφηγείται µια αληθινή, τραγική ιστορία. Η εκκένωση της Ανατολικής Θράκης το 1922 και η εγκατάσταση του νεαρού Βαγγέλη Βολοβότση στο χωριό Τυχερό του Έβρου, ο χωρισµός του από τον επτάχρονο γιο του εξαιτίας του Εµφυλίου, η ανοικοδόµηση από Έλληνες πολιτικούς πρόσφυγες του ουγγρικού χωριού Μπελογιάννης και η επιστροφή στην πατρίδα συνθέτουν –µε άξονα το πρώτο θανατηφόρο δυστύχηµα της Ολυµπιακής Αεροπορίας– έναν µυθιστορηµατικό κόσµο δηµιουργηµένο αποκλειστικά από αυτούσια στοιχεία του υπαρκτού. Το Τυχερό εισχωρεί στην πραγµατικότητα χρησιµοποιώντας ως αφηγηµατικό υλικό πηγές, συµβάντα και µαρτυρίες και αναζητεί τη λογοτεχνική της διάσταση ενδίδοντας χωρίς δισταγµό στις ψευδαισθήσεις της Ιστορίας. Μάθετε περισσότερα
  48. Τυφλόμυγα

    Τυφλόμυγα

    Ακραίες καταστάσεις πάθους, όπου δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι και ο έρωτας, ιερός ή βέβηλος, διαβρώνει τα πάντα. Ένα μοιραίο ζευγάρι. Εκείνος ζωγράφος, ένας υπέροχος νάρκισσος, ένας ιδανικός άντρας, γενναιόδωρος, που έχει την ικανότητα να κάνει τις γυναίκες να αισθάνονται σημαντικές. Εκείνη ερωτευμένη και προσκολλημένη σ' αυτόν. Και δίπλα μια τρίτη γυναίκα, συνένοχος και φίλη, μάρτυρας των γεγονότων. Κι άλλες κοπέλες, νέες, ωραίες και πρόθυμες να δοθούν στον ακαταμάχητο άντρα, προκειμένου ν' αφυπνιστούν τα χρώματα, να ελευθερωθούν οι γραμμές και να ερεθιστεί η έμπνευσή του. Κοπέλες διαλεγμένες προσεκτικά απ' τη σύζυγο και τη φίλη της. Έρωτες προσχεδιασμένοι, με ημερομηνία λήξεως, σχεδόν ακίνδυνοι. Τι θα συμβεί όμως όταν θα εμφανιστεί μια γυναίκα-νάρκισσος και τον παρασύρει σ' ένα ανεξέλεγκτο πάθος; Πώς θ' αντιδράσουν οι δυο γυναίκες; Ηρωικές λύσεις δεν υπάρχουν. Θύτης και θύμα δεν ξεχωρίζουν και η δειλία είναι μια ιδιότητα πολύ ισχυρή για να επιτρέψει ανατροπές. Μάθετε περισσότερα
  49. Τυφλή πορεία
  50. Τση Μοίρας το στραπάτσιο

    Τση Μοίρας το στραπάτσιο

    Εδώ και περίπου 15 χρόνια η Εύη πήρε την μεγάλη απόφαση και όπως η ίδια λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ δεν το μετάνιωσε ποτέ. «Το να οδηγάς ένα αστικό λεωφορείο και μάλιστα σε μια πόλη όπως και τα Χανιά δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα. Όμως όταν έχεις θέληση όλα γίνονται», μας δήλωσε. Η Εύη ακολούθησε το επάγγελμα της οικογένειας και έπιασε το τιμόνι. Ωστόσο πέρα από τις δυσκολίες του βολάν και επηρεασμένη από τα παιδικά της βιώματα καθώς μεγάλωσε μέσα στα ήθη και τα έθιμα της Κρήτης από πολύ μικρή αγάπησε τον κρητικό στίχο και την μουσική. «Είναι για μένα τρόπος ζωής και έκφρασης», επισημαίνει. Τα πρώτα της ποιήματα άρχισε να τα γράφει στο δημοτικό. Τα ποιήματα, έγιναν αργότερα μαντινάδες και τραγούδια και ήδη έχει συμμετοχή σε δυο δισκογραφικές δουλειές με δικές της μαντινάδες. Όμως δεν σταμάτησε εκεί. Προχώρησε στην έκδοση και του πρώτου της βιβλίου. Έχει τίτλο «τση Μοίρας το στραπάτσιο» και στις 152 σελίδες του περιέχει ρίμες, μαντινάδες και τραγούδια. «Σε αυτό το βιβλίο θέλω να αφουγκραστούμε μαζί τα λόγια της ψυχής» τονίζει η ίδια στο εισαγωγικό της σημείωμα. Στο βιβλίο περιέχονται 161 δημιουργίες της που συνοδεύονται από φωτογραφικό υλικό. Μάθετε περισσότερα
  51. Τρυφερός σύντροφος

    Τρυφερός σύντροφος

    Στον "Τρυφερό σύντροφο", μια μυθιστορία βασισμένη στη ζωή και τον θάνατο του Γεωργίου Σκληρού, η συγγραφέας ανατέμνει τον ψυχισμό του και φωτίζει εκ των έσω την πάλη του με τα εξωτερικά και εσωτερικά εμπόδια που οδήγησαν στη διαμόρφωση της ιστορικής αυτογνωσίας και των θέσεών του για την κοινωνία και τη γλώσσα. Ο Γεώργιος Σκληρός, Έλληνας της διασποράς, γεννήθηκε στην Τραπεζούντα του Πόντου. Η ζωή του υπήρξε μια συνεχής μετακίνηση μέσα στον ευρύτερο γεωγραφικό χώρο που φιλοξένησε τη ζωή και τη δράση του ελληνισμού της πρώτης εικοσαετίας του 20ού αιώνα: από την Οδησσό και τη δυσφορία της μαθητείας στο εμπορικό συγγενών, στη Μόσχα και την Πετρούπολη της επανάστασης του 1905, όπου σπουδάζει ιατρική, διαβάζει Γκόγκολ και Ντοστογιέφσκι και μυείται στις επαναστατικές ιδέες· και ακολούθως στην Ιένα, όπου συνδέεται με Ρωμιούς διανοούμενους, όπως ο Κ. Χατζόπουλος και ο Φώτος Πολίτης. Από εκεί στέλνει τα πρώτα του άρθρα στα αθηναϊκά περιοδικά και το θρυλικό Το Κοινωνικόν μας Ζήτημα που εκδόθηκε στην Αθήνα το 1907 και τάραξε τα πνεύματα μιας κοινωνίας τραυματισμένης από οικονομικούς, κοινωνικούς και εθνικούς κλυδωνισμούς, καθώς και από τις αντιθέσεις και τις βίαιες συγκρούσεις γύρω από το γλωσσικό ζήτημα. Το όνειρο της εγκατάστασης στην εξιδανικευμένη Αθήνα, το μεγάλο κέντρο των ιδεών, παραμένει άπιαστο. Ανέχεια, προβληματική οικονομική σχέση με την οικογένεια, δανεικά από φίλους. Δύο γυναίκες διατρέχουν τη ζωή του: η δίδυμη αδελφή του Όλγα στην οποία πάντα εξομολογείται και η Γκρέτα, η εξιδανικευμένη ερωμένη των φοιτητικών του χρόνων στην Εσθονία. Κι έρχονται τα αγωνιώδη χρόνια της φθίσης και του εγκλεισμού σ' ένα σανατόριο του Ταταρίνο της Ρωσίας, η απομόνωση και η σιωπή. Και η κατάληξη στην Αίγυπτο, σ' έναν οικισμό στον Νείλο έξω απ' το Κάιρο. Από εκεί η χαμένη μορφή του Γεωργίου Σκληρού, που είχε γίνει θρύλος στον χώρο των διανοουμένων, επανεμφανίζεται στα Γράμματα του Σ. Πάργα. Και σε μια διάλεξή του στην Αλεξάνδρεια, δύο χρόνια πριν από τον θάνατό του το 1919, συναντιέται και συνομιλεί εκτενώς για τη γλώσσα και άλλα ζητήματα με τον Κ.Π. Καβάφη. Μια ζωή περιπλανήσεων, δημιουργικής και μαχητικής σκέψης, ονείρων, με τον θάνατο -τον τρυφερό σύντροφο- να καραδοκεί. Μάθετε περισσότερα
  52. Τρομοκρατικές συγγένειες

    Τρομοκρατικές συγγένειες

    Γυρίζεις το κεφάλι. Η αγωνία της μουσικής σε πανικοβάλλει. Ο ήχος του έκτακτου δελτίου γεμίζει το δωμάτιο: «Διακόπτουμε τη ροή του προγράμματος για μία έκτακτη είδηση. Οι πληροφορίες είναι συγκεχυμένες, αλλά όλες συμφωνούν ότι πριν από λίγο και κατά τη διάρκεια της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων σημειώθηκε έκρηξη, μάλλον από τρομοκρατικό χτύπημα. Στόχος ήταν η εξέδρα των επισήμων και φημολογείται ότι υπάρχουν πολλοί νεκροί και τραυματίες. Αλλά τώρα με ειδοποιούν από το κοντρόλ ότι έχουμε εικόνα από το σημείο...» Μάθετε περισσότερα
  53. Τριλογία: Το φύλλο. Το πηγάδι. Τ' αγγέλιασμα.

    Τριλογία: Το φύλλο. Το πηγάδι. Τ' αγγέλιασμα.

    H "Τριλογία" είναι η πολεμική φωνή ενός εξεγερμένου νέου των σίξτις. Κι όπως ακριβώς η ροκ μουσική εκείνης της περιόδου έτσι και η "Τριλογία" κατόρθωσε, χάρη στην αυθεντικότητα του ύφους της και την καθολικότητα των θεμάτων της, να διατηρήσει αυτή τη φωνή ζωντανή και πάντα ανατρεπτική στο μάκρος του χρόνου. Στο "Φύλλο", η φύση εκδικείται τους πρώτους τυχόντες: τους ενοίκους μιας πολυκατοικίας που συμβιβάζονται με την καταστροφή της. Στο "Πηγάδι", η Γη εκδικείται εκείνους που την απαρνούνται ασφαλισμένοι στην ψευδαίσθηση της τεχνολογίας. Στο "Αγγέλιασμα", η ζωή εκδικείται όσους εναποθέτουν τις ελπίδες τους σε μια άλλη ζωή (τη μεταφυσική ή εκείνη των αριστερών οραμάτων). Το "Φύλλο" είναι ένα μανιφέστο ισοδύναμο της πιο ρηξικέλευθης σύγχρονης Οικολογίας· το "Πηγάδι" είναι μια προφητική παρωδία της μεταβιομηχανικής εποχής με απηχήσεις από το δαντικό Καθαρτήριο· το "Αγγέλιασμα" είναι μια τολμηρή καταγγελία του καπιταλιστικού κόσμου ως καθολικής απάτης. Σε παράλληλη τροχιά με την "Τριλογία" του Στρατή Τσίρκα και το "Κιβώτιο" του Άρη Αλεξάνδρου, η "Τριλογία" του Βασίλη Βασιλικού καταγράφεται ως ένα από τα σημαντικότερα λογοτεχνικά έργα της μεταπολεμικής περιόδου στον εικοστό αιώνα. Μάθετε περισσότερα
  54. Τριημερία και άλλα διηγήματα

    Τριημερία και άλλα διηγήματα

    Στο Αστυνομικό Τμήμα του Ταρλάμπασι, όπου ήταν διοικητής ο Μετίν, γινόταν χαμός. ''Αλί απ' τον τεμπέλη, άμα τον πιάσει προκοπή'' σκέφτηκε ο Βασίλης. ''Συνήθως, τον πιάνει κατόπιν εορτής''. Ζήτησε από έναν αστυφύλακα τον κομισέρ Μετίν και εκείνος του έδειξε μια πόρτα στο βάθος του διαδρόμου. Βρήκε τον Μετίν να τα ψέλνει σε έναν υφιστάμενό του. Μόλις είδε τον Βασίλη, προσπάθησε να καταπιεί την έκπληξη του και έδιωξε μ'ένα απότομο νεύμα τον αστυφύλακα. ''Σε καλό, τι γυρεύεις εσύ εδώ;'' ρώτησε τον Βασίλη. ''Συμβαίνει τίποτα;'' Ο Βασίλης πήρε το κακομοίρικο ύφος του. ''Σ'εμένα συμβαίνει πάντα κάτι παραπάνω απ' ό,τι συμβαίνει σε όλους τους άλλους''. Μάθετε περισσότερα
  55. Τρελαθήκαμε εντελώς

    Τρελαθήκαμε εντελώς

    Η Ελλάδα είναι η χώρα που γέννησε τον πολιτισμό. Έκτοτε αναζητά το παιδί της σε βουνά και σε λαγκάδια, χωρίς να το βρίσκει. Δεν θα το βρει ποτέ. Το παιδί μας τελείωσε. Μερικοί λένε ότι το φαινόμενο να είναι παροδικό. Όλα χάλασαν απ' τη στιγμή που ο πολιτισμός στην Ελλάδα έγινε υπουργείο. Από τότε κάνει κι αυτός ό,τι κάνουν οι δημόσιοι υπάλληλοι: απεργεί... Στην οδό Σόλωνος, όπου μένω, μπορώ να έχω μια συνολική εικόνα του πράγματος. Εκεί απεργεί και το οξυγόνο. Είναι τόσο το νέφος, που δεν βλέπεις το νέφος. Κάθε πρωί που λέω καλημέρα στην κόρη μου, αυτή μου γαβγίζει. Ύστερα καταλαβαίνω το λάθος μου. Δεν είπα καλημέρα στην κόρη μου - είπα καλημέρα στο σκύλο μου. Όλοι γαβγίζουν στην Ελλάδα. Είναι το εθνικό μας χάρισμα. Ίσως καθιερωθεί μια μέρα το γάβγισμα στα σχολεία - φτάνει βέβαια να βρεθεί το μονοτονικό γάβγισμα. Το 2000 θα έχουμε εκλογές. Εκεί θα χορτάσουμε πράμα. Θα γαβγίζουν στη Βουλή, θα γαβγίζουν στα γήπεδα, θα γαβγίζουν στην Ιερά Σύνοδο, θα γαβγίζουν στα μπαλκόνια, θα γαβγίζουν κάτω απ' τα μπαλκόνια, θα γαβγίζουν γύρω απ' τα μπαλκόνια. Μόνο οι σκύκοι δε θα γαβγίζουν πια. Αυτοί όσο γάβγισαν γάβγισαν. Δεν μπορεί να γαβγίζει ο καθένας στον τόπο αυτό. Γαβγίσαμε εντελώς... Μάθετε περισσότερα
  56. Τρείς Χιακές Ιστορίες

    Τρείς Χιακές Ιστορίες

    Το γράψιμο της συγγραφέως είναι ποιητικά πολύχρωμο. Οι λυρικές απογειώσεις του κειμένου της δεν είναι καθόλου σπάνιες. Ο αναγνώστης τέρπεται συχνά από την οξύτατη αίσθηση του χιούμορ που φανερώνεται εδώ κι εκεί και τον ξαφνιάζει. Μάθετε περισσότερα
  57. Τρεις λευκές σελίδες

    Τρεις λευκές σελίδες

    Πόσο αντέχει η καρδιά να καλύπτει τον έρωτα με τη θέρμη της ανιδιοτέλειας ώστε να δεις τον άνθρωπο που λατρεύεις ευτυχισμένο, έστω και χώρια από σένα; Αν ο μύθος κι ο χρόνος μπορούν να συμπορευτούν κι αν η αγάπη μπορεί να μετρηθεί με την ηλικία τότε οι ερινύες παίρνουν θέση στο αέναο μαρτύριο που κατατρέχει το νεαρό δάσκαλο. Ο θεός Απόλλωνας διδάσκει στον διαλεχτό μαθητή Υάκινθο την τέχνη του ακοντισμού. Ο Ζέφυρος όμως ζηλεύει την ιδανική τους σχέση και φυσάει το ακόντιο προς τον Υάκινθο, σκοτώνοντάς τον. Ο Απόλλωνας πιστεύει ότι έσφαλε αυτός φέροντας τύψεις αιώνιες ώσπου έρχεται η στιγμή που παρακαλάει τον Δία να επιστρέψει στη γη, σαν άνθρωπος, για να βιώσει για άλλη μια φορά το υπέρτατο δέσιμο που δεν πρόλαβε στο παρελθόν. Το κόστος, παρ' αυτά, είναι αναπάντεχο γιατί ανθρώπινη θέληση και μοίρα καμιά φορά δεν συμβαδίζουν. Έτσι, η εποχή του μύθου παίρνει σάρκα και οστά σε πλαίσια σημερινά, με ανθρώπους που βιώνουν μια ζωή παλεύοντας, διεκδικώντας έστω και με πλήρη αυταπάρνηση. Οι "Τρεις λευκές σελίδες" είναι το πρώτο μυθιστόρημα από μια διλογία. Μάθετε περισσότερα
  58. ΤΡΕΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΕΦΤΑΣΑΝ ΣΤΙΣ ΑΚΡΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

    ΤΡΕΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΕΦΤΑΣΑΝ ΣΤΙΣ ΑΚΡΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

    Η ιστορία ενός βασιλόπουλου που κατέβηκε στα βάθη της γης και έλιωσε τρία ζευγάρια σιδερένια παπούτσια ψάχνοντας να βρει την αγαπημένη του εκεί που ο ήλιος δεν βασιλεύει ποτέ. Μάθετε περισσότερα
  59. Τρεις Έλληνες από το Αϊβαλί στις ακτές της Βεγγάζης

    Τρεις Έλληνες από το Αϊβαλί στις ακτές της Βεγγάζης

    Σεπτέμβριος 1922. Μια κραυγή απελπισίας γεμάτη πόνο, αγωνία και φρίκη σκίζει στα δύο τον ουρανό στο Αϊβαλί. Ο ορίζοντας χάνεται πίσω από τις πύρινες φλόγες που κατακαίουν τη Σμύρνη. Οι Τούρκοι έρχονται! "Καλύτερα να πνιγούμε, παρά να πέσουμε στα χέρια τους", σκέφτονται έντρομοι οι Αϊβαλιώτες και προσπαθούν απεγνωσμένα να γλιτώσουν από τη θηριωδία... Ανάμεσά τους, μια οικογένεια. Υπάρχοντα και ελπίδες συνωστίζονται βιαστικά μέσα σε μια μικρή βάρκα και βάζουν πλώρη για δεύτερη πατρίδα. Τα πικρά δάκρυα και τα αναφιλητά του ξεριζωμού γίνονται το τραγούδι που συνοδεύει το ταξίδι τους για μια καινούργια ζωή. Η μοίρα τους, όμως, γράφεται με μελανά γράμματα... Ναυαγοί, καραβοτσακισμένοι, θα φτάσουν στις ακτές της Βεγγάζης και θα ζήσουν μια αφάνταστη περιπέτεια στην Αφρική, στο πρώτο μυθιστόρημα της Τριλογίας "Τρεις Έλληνες από το Αϊβαλί" Μάθετε περισσότερα
  60. Τραμπάλα

    Τραμπάλα

    Άνθρωποι που βασανίζονται εξίσου από τη μοναξιά και από τη συντροφικότητα. Άνθρωποι που στέκονται αμήχανοι και αμφίθυμοι μπροστά στη ζωή όπως αυτή συντίθεται από τα αδιέξοδα των ερωτικών σχέσεων και της οικογένειας, την ανεπάρκεια του ατόμου και της κοινωνίας, τις παγίδες της μνήμης και το αναπότρεπτο του θανάτου. Άνθρωποι που βιώνουν την ύπαρξη πότε με απόγνωση και πότε με απάθεια, πότε με εμπεδωμένη θλίψη και πότε με χιούμορ Μάθετε περισσότερα

Είδη 1 εώς 60 από 1283 σύνολο

ανα σελίδα
Σελίδα:
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5

Πλέγμα  Λίστα 

Αύξουσα Ταξινόμηση