210-3317603

Καλλιτέχνες Α-Ω

18 Είδος(η)

ανα σελίδα

Πλέγμα  Λίστα 

Αύξουσα Ταξινόμηση
  1. Ταξίδι προς την Ιθάκη

    Ταξίδι προς την Ιθάκη

    [...] Οι δεκατρείς πίνακες που αποτελούν το "Ταξίδι προς την Ιθάκη", ακολουθούν τις στροφές του ομώνυμου ποιήματος, ενώ ταυτόχρονα επιχειρούν να ανοιχτούν παραπέρα στον κόσμο του Καβάφη, σε γνώριμους τόπους και ανθρώπους, σε αισθήσεις μέσα από το έργο του. Τώρα από εικόνες στην Αίγυπτο, την Αλεξάνδρεια, την Κωνσταντινούπολη, τη Μασσαλία, σε εικόνες από φουρτουνιασμένες ή ήρεμες θάλασσες στη Μεσόγειο, από το Γιβραλτάρ ως την Κύπρο, από καφενεία και εμπορεία υφασμάτων, από την ίδια την Ιθάκη στο Ιόνιο Πέλαγος, κινούνται ο έρως, η μητέρα, η χαρά της άφιξης το πρωί σε ένα νέο λιμάνι, η επιθυμία της ηδονής, ο εφιάλτης, ο πόθος για ελευθερία, η απογείωση, το τέλος... Μάθετε περισσότερα
  2. Σωτήρης Σόρογκας

    Σωτήρης Σόρογκας

    Ζωγράφος και διανοούμενος, άνθρωπος της πράξης και της σκέψης, ο Σωτήρης Σόρογκας διανύει με συνέπεια ηθικής τάξεως την πορεία του. Η αίσθηση της φθοράς και της σήψης αναγνωρίζεται σε όλη την καλλιτεχνική δημιουργία του, η οποία μοιάζει να είναι ένα είδος μελέτης θανάτου. Εμμονές στα θέματα των έργων του -πέτρες, πηγάδια, πρόσωπα, ξύλα, σκουριές-, που, σε άλλες περιπτώσεις, θα συνιστούσαν απλές επαναλήψεις, συνδυάζονται με μια νέα, κάθε φορά, ποιητική αίσθηση του κόσμου. Στις συνθέσεις του η λιτότητα των σχημάτων, η συνεχής έρευνα των εκφραστικών δυνατοτήτων, η οικονομία των χρωμάτων και ο περιορισμός στο καίριο αναδεικνύουν το δικό του φως, "αγγελικό και μαύρο". Η μνήμη γίνεται βασανιστική, λειτουργώντας ως μέσον για την κάθαρση και τον εξαγνισμό των αισθήσεων. Ο ίδιος ο Σόρογκας πιστεύει ότι "το έργο, σαν δρων στοιχείο, συντελεί σε μια μέθεξη, της οποίας βασική προϋπόθεση είναι η διαθεσιμότητα στην έκπληξη, πράγμα που σημαίνει ότι η βιωματική αυτή εμπειρία είναι αισθητικής κατηγορίας και όχι εννοιολογικής". Μάθετε περισσότερα
  3. Ο Δημήτρης Μυταράς και οι συνεργάτες του στην  Α.Σ.Κ.Τ.

    Ο Δημήτρης Μυταράς και οι συνεργάτες του στην Α.Σ.Κ.Τ.

    Κατάλογος από την έκθεση «Ο Δημήτρης Μυταράς και οι συνεργάτες του στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών» που φιλοξενεί το μουσείο Μπενάκη (Κτήριο Οδού Πειραιώς) από τις 5 Φεβρουαρίου ώς τις 8 Μαρτίου. Μάθετε περισσότερα
  4. Μελίνα

    Μελίνα

    Είναι ο τίτλος δημοφιλούς νεανικού αναγνώσματος μιας μακρινής εποχής. Πραγματεύεται την επανάληψη των περιπετειών ριψοκίνδυνων ανθρώπων είκοσι χρόνια αφ ότου αυτές είχαν συντελεστεί. Ασχολείται, δηλαδή, με τη διάρκεια των ιχνών που αφήνουμε διερχόμενοι την κοιλάδα των δακρύων. Πώς αυτά διατηρούνται και μετά τη φυσική εξαφάνισή μας. Το πρόβλημα του χρόνου και της μνήμης που επανέρχεται βασανιστικά. Είκοσι χρόνια μετά την αναχώρησή της, η Μελίνα, τα έργα της και οι αγώνες της είναι παρόντα μέσα σε συνθήκες που άλλαξαν δραματικά. Η σημερινή πραγματικότητα ελάχιστα θυμίζει την αμεριμνησία των χρόνων που προηγήθηκαν. Τώρα έχουμε ουσιαστική ανάγκη να σκεφτούμε και να αισθανθούμε "με χρώματα και χειρονομίες ανθρώπων που αγαπήσαμε". Η Μελίνα τότε ήταν "εκεί" και υπερασπιζόταν όλα για όσα πίστευε πως άξιζε ν αγωνιστεί εξαντλώντας κάθε υποκειμενική και αντικειμενική δυνατότητα. Τότε διατηρούσαμε παρηγορητικές βεβαιότητες ή αυταπάτες που τροφοδοτούσαν, περισσότερο από την επίπλαστη ευημερία, την ελπίδα των ανοιχτών οριζόντων. Τώρα είμαστε "εδώ". Στην εποχή των ελλειμμάτων, οικονομικών, πολιτικών, ηθικών. "Και η ευαισθησία σε τέτοιες στιγμές τι χρησιμεύει;" αναρωτιόταν ο ποιητής. Χρησιμεύει όπως ο αέρας που αναπνέουμε. Χρειάζεται για "ν ανεβούμε λίγο ψηλότερα". Για να μη χάσουμε το δρόμο. Αυτόν που πορεύτηκε η Μελίνα, με το πείσμα της, που την έκανε σύμβολο αγωνιστικότητας και αισιοδοξίας. Γιατί η Μελίνα απέρριπτε, ορμητικά και παράφορα, όπως σε όλες τις εκδηλώσεις της, τα ερωτήματα που αμφισβητούσαν την εγκυρότητα των ονείρων. Μέχρις ότου ήρθε "κάποια νύχτα μαρτιάτικη, χωρίς επιστροφή". Μάθετε περισσότερα
  5. ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΔΙΓΚΑ-ΔΙΑΔΡΟΜΗ

    ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΔΙΓΚΑ-ΔΙΑΔΡΟΜΗ

    Στην αναδρομική έκθεση της Κλεοπάτρας Δίγκα εκτίθενται έργα που καλύπτουν μια μεγάλη περίοδο, από το 1968 μέχρι σήμερα, και δίνουν τη δυνατότητα στο κοινό να παρακολουθήσει τη ζωγραφική της όπως εξελίσσεται μέσα στον χρόνο. Οι διαφορετικές φάσεις, οι διαδοχικές θεματικές και μορφολογικές αναζητήσεις, οι ιδέες που κυριαρχούν και υποστυλώνουν την καλλιτεχνική έρευνα παρουσιάζονται με σαφή τρόπο, ενώ παράλληλα αναδεικνύονται οι συνάφειες του έργου με όσα συμβαίνουν στον κόσμο της τέχνης στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς. Μάθετε περισσότερα
  6. Θεόδωρος Ράλλης, Με το βλέμμα στην Ανατολή

    Θεόδωρος Ράλλης, Με το βλέμμα στην Ανατολή

    Η έκδοση κυκλοφόρησε με την ευκαιρία της ομότιτλης έκθεσης του Θεόδωρου Ράλλη, που πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο Μπενάκη Ισλαμικής Τέχνης (11 Δεκεμβρίου 2014 - 22 Φεβρουαρίου 2015). Μάθετε περισσότερα
  7. Ένας κι ένας... 46+1 άνθρωποι της τέχνης από κοντά

    Ένας κι ένας... 46+1 άνθρωποι της τέχνης από κοντά

    Το βιβλίο αυτό είναι αφιερωμένο σε Έλληνες ανθρώπους της τέχνης που γνώρισα και πλέον δεν βρίσκονται στη ζωή –με μοναδική εξαίρεση τον Μίκη Θεοδωράκη, που εκτιμώ ως εσαεί ζώντα– σε μια προσπάθεια, παράλληλα με το έργο τους, να σκιαγραφηθεί η ανθρώπινη πλευρά, το «πιστεύω», η εποχή, ο ενίοτε προφητικός τους λόγος. Θα μπορούσε –θα ήθελα– να είναι κι άλλοι, αλλά σ’ αυτούς βρέθηκα πιο κοντά (ή αυτοί βρέθηκαν πιο κοντά σ’ εμένα – έτσι κι αλλιώς είναι περίεργη και απρόβλεπτη η μοίρα των όποιων σχέσεων). Προσωπικές επιλογές είναι, αφού άλλωστε αυτό το βιβλίο δεν είναι –δεν θα μπορούσε να είναι– ιστορία. Μια προσωπική κατάθεση, με τα βιώματα ενός πολιτιστικού συντάκτη. Έλλη Αλεξίου, Μαρία Ιορδανίδου, Κώστας Βάρναλης, Γιάννης, Σκαρίμπας, Βασίλης, Τσιτσάνης, Μάνος Χατζιδάκις, Μελίνα Μερκούρη, Ζυλ Ντασσέν, Στέλιος Καζαντζίδης, Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Μποστ, Δανάη, Ηλίας Πετρόπουλος, Άκης Πάνου, Λιλή Ζωγράφου, Μάνος Κατράκης, Μάνος Λοΐζος, Τζένη Καρέζη, Αλίκη Βουγιουκλάκη, Κατερίνα Γώγου, Μίκης Θεοδωράκης και… Λένε: «Πολιτισμός, η βαριά βιομηχανία μας. Χωρίς πολιτισμό είμαστε ο κανένας […] Πιστεύω ότι δεν συμφέρει την Ευρώπη να χαθεί η Ελλάδα. Διότι η Ελλάδα αντιπροσωπεύει τα οράματα όλης της Ευρώπης». Μελίνα Μερκούρη «Δίκαιη εξουσία δεν υπάρχει». Βασίλης Ρώτας «Δημοκρατία είναι να προσφέρεις και να παίρνεις, και στις μέρες μας, το βλέπω κι εδώ στον τόπο μας, υπάρχει η τάση όλοι να παίρνουν». Μέμος Μακρής «Πού είναι τα παλιά φιλολογικά καφενεία; Όλα έχουν γίνει τράπεζες». Δημήτρης Χριστοδούλου «Σε παρακαλώ να έχεις υπόψη σου ότι κάποιοι θέλουν να μου κάνουν κακό κλείνοντάς με σε ίδρυμα». Δανάη «Η ερωτική απιστία είναι η υπεράσπιση της ελευθερίας μας». Λιλή Ζωγράφου «Η μόνη επανάσταση που υπάρχει σήμερα στην ανθρωπότητα είναι η ερωτική. Όλες οι άλλες πήγαν περίπατο». Ηλίας Πετρόπουλος «Εγώ παραμένω ένας ουτοπικός κομουνιστής. Ψάχνω να βρω την κοινωνία της αλληλεγγύης – εκεί βλέπω τη λύση του προβλήματος». Μίκης Θεοδωράκης Μάθετε περισσότερα
  8. ΔΟΜΗΝΙΚΟΣ ΘΕΟΤΟΚΟΠΟΥΛΟΣ - Ελ Γκρέκο

    ΔΟΜΗΝΙΚΟΣ ΘΕΟΤΟΚΟΠΟΥΛΟΣ - Ελ Γκρέκο

    Με τη φράση "Η αγάπη της τέχνης, σωστότερα ο σφοδρός της έρωτας, με παρακίνησε να επεξεργαστώ τη βιογραφία του μεγάλου Κρητικού" δικαιολογεί ο Παντελής Πρεβελάκης την πρόθεσή του να μας δώσει μια λυρική βιογραφία του μεγάλου Δομήνικου Θεοτοκόπουλου, του επονομαζόμενου "Ο Έλληνας" (El Greco). Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κρήτη στα χρόνια της βενετικής κατάκτησης ως Κυριάκος Θεοτοκόπουλος όπου και διδάχτηκε την τέχνη της ζωγραφικής σύμφωνα με τις αρχές της Κρητικής Σχολής. Είκοσι χρονών πηγαίνει στη Βενετία όπου μαθαίνει να ζωγραφίζει με το στυλ της βελτιωμένης Βυζαντινής Σχολής. Καταλήγει στο ισπανικό Τολέδο, το οποίο κάνει δεύτερη πατρίδα του, εκεί ζει μέχρι τον θάνατό του, κάνει οικογένεια και γίνεται ξακουστός με το όνομα Δομήνικος Θεοτοκόπουλος και το προσωνύμιο Ελ Γκρέκο - άμεσο δηλωτικό της καταγωγής του που δεν αποποιήθηκε ποτέ. Μάθετε περισσότερα
  9. Για τον Χρήστο Μπόκορο - Πέντε ομιλίες (24 Φεβρουαρίου 2017)

    Για τον Χρήστο Μπόκορο - Πέντε ομιλίες (24 Φεβρουαρίου 2017)

    Πέντε ομιλίες από την παρουσίαση των βιβλίων του ζωγράφου Χρήστου Μποκόρου Όψεις αδήλων και eμερολόγιο, που έλαβε χώρα την Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου 2017, στο Μουσείο Μπενάκη. Κυρίες και κύριοι, αγαπητοί φίλοι, Το Μουσείο Μπενάκη τιμά σήμερα τον Χρήστο Μποκορο και το έργο του για τέταρτη συνεχή φορά. Θα ακριβολογήσω, ωστόσο, λέγοντας ότι ο Χρήστος Μποκόρος είναι στην πραγματικότητα εκείνος που το τιμά για τέταρτη φορά. Την πρώτη, το 2004, όταν πήρε μέρος στη μεγάλη έκθεση για τα 50 χρόνια από το θάνατο του Αντώνη Μπενάκη με μια σπάνιας αισθαντικότητας προσωπογραφία. Το 2013, τη δεύτερη φορά, όταν μας χάρισε τη συγκλονιστική έκθεση "Τα στοιχειώδη", ο συνοδευτικός τόμος της οποίας κυκλοφόρησε και μεταφρασμένος αγγλικά από τον David Connolly, με τίτλο "The Bare Essentials" και με εικόνες του Γάλλου φωτογράφου Laziz Hamani. Επειδή μάλιστα η ίδια αυτή έκθεση μας εκπροσώπησε το 2016 στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Μόσχας, δεν την προσμετρώ στα όσα επιπλέον του χρωστάμε. [...] Μάθετε περισσότερα
  10. Βερμέερ

    Βερμέερ

    "Είναι αλήθεια ότι στους λίγους πίνακες που ζωγράφισε μπορεί κανείς να βρει ολόκληρη τη χρωματική κλίμακα· ωστόσο, η χρήση του κίτρινου του λεμονιού, του απαλού γαλάζιου και του φωτεινού γκρι είναι τόσο χαρακτηριστική στον Βερμέερ, όσο και η αρμονία του μαύρου, του λευκού, του γκρι και του ροζ στον Βελάσκεθ". (Βινσέντ Βαν Γκογκ) Μάθετε περισσότερα
  11. Αλφόνς Μυσά

    Αλφόνς Μυσά

    Η τέχνη του Μυσά ξελογιάζει. Οι χαριτωμένες γυναίκες του, τα λεπταίσθητα χρώματά του και το διακοσμητικό ύφος του λειτουργούν σαν απροκάλυπτος πειρασμός. Μάθετε περισσότερα
  12. Vasarely

    Vasarely

    Ο κατάλογος αυτός απαρτίζεται από τρεις τόμους, ο καθένας από τους οποίους αντιστοιχεί σε μια από τις τρεις φάσεις της εκθέσεως "Victor Vasarely, Το Απόλυτο Μάτι", στο Μουσείο Ηρακλείδων, Experience in Visual Arts. Οι τρεις τόμοι παρουσιάζουν την ευρεία εμβέλεια του έργου του Vasarely, ο οποίος θεωρείται ο πατέρας της Οπ Αρτ (οπτικοκινητικής τέχνης). Η Φάση Ι επικεντρώνεται κυρίως στα έργα μεταξοτυπίας του Vasarely. Ο Vasarely πίστευε σε αυτό που ο ίδιος αποκαλούσε "κοινωνική τέχνη", την οποία μπορεί να απολαύσει ο μέγιστος δυνατός αριθμός ανθρώπων. Δεν ήθελε η τέχνη να αποτελεί προνόμιο μόνο για την "ελίτ". Στα γραπτά του δήλωνε συχνά την πίστη του στη διάδοση της τέχνης και στην αξία των πολλαπλών. "Χωρίς να αρνούμεθα την αρχή της μοναδικότητας, επιλέγουμε την πιο γενναιόδωρη και ανθρώπινη αρχή της πολλαπλότητας." (1959). "Τα πολλαπλά έχουν γίνει σήμερα μια πραγματικότητα." (1967). Η Φάση II χρησιμοποιεί τα πολυμέσα προκειμένου να παρουσιάσει την εργασία του Vasarely, ακολουθώντας για μια ακόμη φορά τις πεποιθήσεις του καλλιτέχνη όπως αυτές παρουσιάζονται στα γραπτά του. "(...) σύντομα θα έχουμε εκθέσεις με προβολές έργων σύγχρονων καλλιτεχνών. (...) θα μπορούν να οργανώνονται αναδρομικές εκθέσεις με τη μέγιστη ευκολία." (1950). Ο Vasarely κατάλαβε επίσης τη δύναμη της κινούμενης εικόνας και το 1967 δήλωσε: "Η ταινία του καλλιτέχνη θα γίνει η διαδόσιμη, βέλτιστη και αισιόδοξη εργασία, ένας γνήσιος κοινός θησαυρός." Στη Φάση IIΙ ο επισκέπτης του μουσείου, ενώ απολαμβάνει τα έργα του Vasarely, αποκτά εμπειρία της τέχνης μέσω πρακτικής εξάσκησης και καλείται να συμμετάσχει στη δημιουργία εικόνων "Οπ αρτ" με τη βοήθεια ενός υπολογιστή. Ο Vasarely προέβλεψε την εμφάνιση αυτής της τεχνολογίας και λυπόταν που είχε γεννηθεί έναν αιώνα νωρίτερα. Μάθετε περισσότερα
  13. Vasarely

    Vasarely

    Ο κατάλογος αυτός απαρτίζεται από τρεις τόμους, ο καθένας από τους οποίους αντιστοιχεί σε μια από τις τρεις φάσεις της εκθέσεως "Victor Vasarely, Το Απόλυτο Μάτι", στο Μουσείο Ηρακλείδων, Experience in Visual Arts. Οι τρεις τόμοι παρουσιάζουν την ευρεία εμβέλεια του έργου του Vasarely, ο οποίος θεωρείται ο πατέρας της Οπ Αρτ (οπτικοκινητικής τέχνης). Η Φάση Ι επικεντρώνεται κυρίως στα έργα μεταξοτυπίας του Vasarely. Ο Vasarely πίστευε σε αυτό που ο ίδιος αποκαλούσε "κοινωνική τέχνη", την οποία μπορεί να απολαύσει ο μέγιστος δυνατός αριθμός ανθρώπων. Δεν ήθελε η τέχνη να αποτελεί προνόμιο μόνο για την "ελίτ". Στα γραπτά του δήλωνε συχνά την πίστη του στη διάδοση της τέχνης και στην αξία των πολλαπλών. "Χωρίς να αρνούμεθα την αρχή της μοναδικότητας, επιλέγουμε την πιο γενναιόδωρη και ανθρώπινη αρχή της πολλαπλότητας." (1959). "Τα πολλαπλά έχουν γίνει σήμερα μια πραγματικότητα." (1967). Η Φάση II χρησιμοποιεί τα πολυμέσα προκειμένου να παρουσιάσει την εργασία του Vasarely, ακολουθώντας για μια ακόμη φορά τις πεποιθήσεις του καλλιτέχνη όπως αυτές παρουσιάζονται στα γραπτά του. "(...) σύντομα θα έχουμε εκθέσεις με προβολές έργων σύγχρονων καλλιτεχνών. (...) θα μπορούν να οργανώνονται αναδρομικές εκθέσεις με τη μέγιστη ευκολία." (1950). Ο Vasarely κατάλαβε επίσης τη δύναμη της κινούμενης εικόνας και το 1967 δήλωσε: "Η ταινία του καλλιτέχνη θα γίνει η διαδόσιμη, βέλτιστη και αισιόδοξη εργασία, ένας γνήσιος κοινός θησαυρός." Στη Φάση IIΙ ο επισκέπτης του μουσείου, ενώ απολαμβάνει τα έργα του Vasarely, αποκτά εμπειρία της τέχνης μέσω πρακτικής εξάσκησης και καλείται να συμμετάσχει στη δημιουργία εικόνων "Οπ αρτ" με τη βοήθεια ενός υπολογιστή. Ο Vasarely προέβλεψε την εμφάνιση αυτής της τεχνολογίας και λυπόταν που είχε γεννηθεί έναν αιώνα νωρίτερα. Μάθετε περισσότερα
  14. Sean Scully: Bricklayer of the Soul: Reflections in Celebration

    Sean Scully: Bricklayer of the Soul: Reflections in Celebration

    ricklayer of the Soul records the reflections of those who have witnessed first-hand Irish-American abstract painter Sean Scully’s rise to international prominence. Born in Dublin in 1945, Scully has been described by the legendary art critic Arthur Danto as “belong[ing] on the shortest of short lists of the major painters of our time.” This unique book captures an astonishing range of voices and visions, featuring insights from his friend Bono to the celebrated novelist Colm Toibín, from the artist’s wife to five-year old son, Oisin. Anecdotes as brief as a sentence to compressed essays of intimacy and eloquence are presented alongside a career-spanning selection of paintings, drawings, photographs and pastels. This extraordinary volume, conceived in celebration of the artist’s 70th birthday, is edited and introduced by the poet and critic Kelly Grovier. Μάθετε περισσότερα
  15. Planet Banksy

    Planet Banksy

    Ο Banksy, ο σύγχρονος Πάπας του graffiti και της street art, έχει απασχολήσει με τον ριζοσπαστικό ακτιβισμό και το καυστικό του χιούμορ τα ΜΜΕ σε όλο τον κόσμο. Δεν είναι πλέον όμως ο μόνος. Σε όλο τον κόσμο, από τη Μόσχα ως τη Μελβούρνη και από το Βερολίνο έως το Μπουένος Άιρες, αναδύεται μια νέα γενιά καλλιτεχνών «του δρόμου». Στη συγκεκριμένη έκδοση ο γκραφιτάς ΚΕΤ παρουσιάζει τα καλύτερα έργα αυτής της γενιάς από όλο τον κόσμο καθώς και εμβληματικά έργα του Banksy. (Μεταξύ άλλων περιλαμβάνονται έργα των: ADW, Alias, Aiko, Ben Eine, Code FC, Icy and Sot, Hogre, Mogul και πολλών άλλων.) Μάθετε περισσότερα
  16. Leonardo da Vinci (βιογραφία)

    Leonardo da Vinci (βιογραφία)

    Ζωγράφος, σχεδιαστής, εφευρέτης, ανατόμος, μουσικός και φιλόσοφος, ο Λεονάρντο ντα Βίντσι είναι ο πιο πολύπλευρος από όλους τους μεγάλους καλλιτέχνες της Αναγέννησης, αλλά και ο πιο μυστηριώδης. Παρόλο που τα σπουδαία του επιτεύγματα είναι αναγνωρισμένα εδώ και αιώνες, ο ίδιος παραμένει παραδόξως μια αινιγματική μορφή. Το βιβλίο αυτό φιλοτεχνεί το πιο ακριβές και εμπεριστατωμένο πορτρέτο του αδιάκοπα φιλομαθούς ατόμου που κρύβεται πίσω από το θρύλο του «Οικουμενικού Ανθρώπου»: από τα πρώτα χρόνια της ζωής του και τη μαθητεία του στο εργαστήριο του Βερόκιο στη Φλωρεντία ως τα χρόνια που πέρασε στην υπηρεσία των ισχυρών της αναγεννησιακής Ιταλίας – των Μεδίκων, των Σφόρτσα και των Βοργίων· από τη σχέση του με τον Μιχαήλ Άγγελο και τον Μακιαβέλι, και τη φήμη του ως μιας από τις σπουδαιότερες μορφές της εποχής του μέχρι τις τελευταίες του μέρες. Ο Τσαρλς Νίκολ φέρνει στο φως πολλά νέα στοιχεία για τον Λεονάρντο και τον κύκλο του –μεταξύ των οποίων και μια άγνωστη μέχρι τώρα προσωπογραφία του– και ερευνά τις ιστορίες πίσω από τη δημιουργία έργων όπως η Μόνα Λίζα και ο Μυστικός Δείπνος. Κυρίως όμως το βιβλίο του καταφέρνει να διεισδύσει στην προσωπικότητα του Λεονάρντο και στις περίφημες πτήσεις του μυαλού του· να αναπλάσει ολοζώντανα την υφή και τις καθημερινές λεπτομέρειες της ζωής του – τι έτρωγε, τι φορούσε, τα ανέκδοτα και τα αινίγματά του, καθώς και την εμμονή του να κρατάει σημειώσεις για τα πάντα, από τη δομή του ηλιακού συστήματος μέχρι τη λειτουργία του φταρνίσματος. Ο Νίκολ συμβουλεύεται μια μεγάλη ποικιλία πηγών της εποχής και φωτίζει άγνωστες πτυχές των σημειωματαρίων του Λεονάρντο για να παρουσιάσει την πρώτη πλήρη βιογραφία του εδώ και αρκετές δεκαετίες. Μάθετε περισσότερα
  17. 28+ Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης

    28+ Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης

    Η σύνταξη αυτού του Λευκώματος των Αναμνήσεων ξεκίνησε στις πρωτοχρονιάτικες διακοπές του 2010. Ξεφυλλίζοντας τον Επετειακό Τόμο του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, έκδοση 2009, και ανακαλώντας στο νου κάποια γεγονότα που συνέβησαν στο διάστημα της εθελοντικής θητείας μου, ως μέλους του Δ.Σ. του Μακεδονικού Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης (ΜΚΣΤ) και ως προέδρου του ΜΚΣΤ και του Ιδρύματος Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΜΜΣΤ). Στην πάροδο των χρόνων και έχοντας βαθιά το συναίσθημα της χρονικής πληρότητας, όταν θα υπάρχουν μόνο οι ανθρώπινες σκιές, μπορεί αυτό το λεύκωμα να αποκτήσει και κάποια αξία, αρχειακής πληροφόρησης, επειδή δεν αποτελεί περιτειχισμένο κείμενο με αθέατα συμβάντα, αφού πρόκειται για ανοικτό συνοπτικό λόγο, που απευθύνεται στο ευρύ κοινό και όχι αποκλειστικά σε ειδήμονες. Γραπτός και προφορικός λόγος, ιδιαίτερα λιτός, γι' αυτό και δύσκολος, λόγω της περιληπτικής του ιδιότητας, αφού δεν πρέπει να πιάνει παραπάνω από μισή σελίδα, άντε το πολύ μια, καθώς κανείς δεν θέλει να ακούει όρθιος πολλά λόγια, πέραν, φυσικά, αυτών των εξειδικευμένων επιμελητών. Μάθετε περισσότερα
  18. 101 κοινοτοπίες

    101 κοινοτοπίες

    Στις αρχές Δεκεμβρίου 1998 ο Enrico Pettigiani, ιδιοκτήτης της γκαλερί En Plein Air του Pinerolo στο Torino, έμαθε ότι του έμενε λίγος χρόνος ζωής. Η δουλειά ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 1999 για μια έκθεση είκοσι σχεδίων, στην γκαλερί του Enrico τον Μάιο. Τα είκοσι σχέδια γρήγορα έγιναν πενήντα, με ταχτικές εβδομαδιαίες επισκέψεις στο σπίτι του όπου τα επέβλεπε και τα κουβεντιάζαμε, με την ελπίδα να καθυστερήσει ο θάνατος. Τα πενήντα σχέδια έγιναν υπόσχεση για εκατό. Οι τίτλοι των έργων διαλέγονταν σχεδόν τυχαία, από εφημερίδες, από κουβέντες, λέξεις δύσκολες, πομπώδεις, άγνωστες η ακόμα τετριμμένες. Καθώς το έργο συμπληρωνόταν οι επιλογές των τίτλων γύριζαν όλο και πιο ασφυκτικά γύρω από το θέμα του επικείμενου θανάτου. "Το πεπρωμένο", "η προσευχή", "αγώνας", "κατηγορώ". Ο ίδιος ο Enrico ζήτησε να συμπεριληφθούν το "υπερεπαρκές' και η "ευτυχία". Η συλλογή τιτλοφορήθηκε "κοινοτοπίες" αφού ολοκληρώθηκε. Εκτέθηκε στην γκαλερί τον Μάιο του 1999. Ο Enrico Pettigiani πέθανε στις 20 Ιουλίου 1999. Ήταν 45 χρονών. Ένα χρόνο αργότερα ζήτησα από τον καλό μου φίλο, Enrico Montanari, να γράψει δυο λόγια, μια σκέψη, για καθένα από τα θέματα των σχεδίων. Επιθυμούσα να γραφτούν αυτά τα κείμενα για να συμπληρωθεί το έργο και να μπορεί να παρουσιαστεί κάποτε ως βιβλίο: ανάμνηση και ευχαριστώ στον άνθρωπο που τα ζήτησε, τα παρακολούθησε και τα αγάπησε. Ο Enrico Montanari, δικηγόρος στο Τorino, δεν είχε ποτέ καμία σχέση με την Τέχνη, ούτε ποτέ είχε επισκεφθεί έκθεση μου, παρόλη την φιλία μας. Λάτρης της λογοτεχνίας, συχνά με προκαλούσε σε ατελείωτες συζητήσεις, πραγματικές δοκιμασίες αντοχής, για πράγματα ασήμαντα που μετατρέπονταν σε σημαντικά, παρασέρνοντας μας σε πολύπλοκους συλογισμούς. Το λογοτεχνικό κομμάτι του βιβλίου τελείωσε το 2001. Ο Enrico Montanari πέθανε ξαφνικά στο Torino στις 3 Ιουλίου 2004. Ήταν 45 χρονών. [...] (Ελένη Δωρή) Μάθετε περισσότερα

18 Είδος(η)

ανα σελίδα

Πλέγμα  Λίστα 

Αύξουσα Ταξινόμηση